Views
2 years ago

2019-06 OSD Antwerpen

De Binnenvaartkrant 18

De Binnenvaartkrant 18 12 maart 2019 Wij wensen familie Nijenhuijzen veel geluk met hun mcs Initia SALES & SERVICE Non Ferro bv 0031 (0)183 - 65 00 00 info@vanstigt.com Stuurhuizen B.V. BY Breda DE BINNEN VAART KRANT

De Binnenvaartkrant 19 12 maart 2019 Na tien jaar schrijft Alex Mutsaars boek over zijn avontuur op een waterfiets Dromen en doorzetten Dromen en doorzetten… die eigenschappen zorgden ervoor dat Alex Mutsaars zijn tocht volbracht. Hetzelfde geldt voor zijn nu verschenen boek daarover, tien jaar later. In 2009 waterfietste Alex Mutsaars met twee kompanen van Athene naar Amsterdam. Nu heeft hij een boek geschreven over dat avontuur: de droom, de voorbereiding, het ontwerp van de speciale waterfiets, de sponsorwerving, de angstige uren op de Middellandse Zee en de kennis making met de binnenvaart op Franse, Belgische en Nederlandse vaarwegen. Dat laatste zorgde ervoor dat Alex tegenwoordig in de binnenvaart werkzaam is: hij richtte het bedrijf Binnenvaartcruises op, dat mensen van de wal laat meevaren met beroepsschepen. Het boek heet Watertrappen - 4700 kilometer waterfietsen van Athene naar Amsterdam. Het is een verhaal over een ongelooflijke en avontuurlijke reis. In 107 dagen fietste Alex Mutsaars samen met twee andere fietsfanaten over water van de Griekse naar de Nederlandse hoofdstad. Op de Middellandse Zee werden ze een paar keer bijna overvaren door container- en cruiseschepen, moesten ze een helse storm uitzitten achter een parachuteanker en werden ze 24 uur aan de ketting gelegd op een Italiaans gevangeniseiland. Watertrappen vertelt ook het verhaal achter de schermen: de technische, financiële en sociale kanten. Met alle emoties, successen en tegenslagen – zoals toen Alex de oorspronkelijke droom, een oceaanoversteek, moest laten varen en ook nog het team uit elkaar viel en Alex op zoek moest naar andere kandidaten die met hem het avontuur durfden aangaan. Hoe heb je die ‘waterfietsboot’ gebouwd? “We hadden een boot overgenomen die gebruikt was door oceaanroeiers. Met hulp (foto’s Alex Mutsaars) van sponsors hebben we die helemaal omgebouwd naar waterfietsaandrijving, compleet met schroefas en schroef.” Oorspronkelijk was het de bedoeling een andere tocht te maken… “Ja, van New York naar Amsterdam. Daarom heette het project ook Biking the Ocean. Een paar maanden van tevoren moesten we door technische problemen en het uiteenvallen van het team besluiten de route te verleggen. Eigenlijk was het de bedoeling met vier man te gaan en om beurten met z’n tweeën te fietsen en te rusten. Nu waren we maar met z’n drieën. Dat betekende twee uur fiets en maar één uur rusten. En in dat uur moest je dan ook nog koken, navigeren en allerlei klussen aan boord doen. Dat ritme hielden we zestien uur per dag aan. Vooral het stuk op de Middellandse Zee, van Athene naar Marseille, was ontzettend zwaar.” Hoe is het dan toch gelukt? “Vooral door ons doorzettingsvermogen onderweg. We hebben heel veel problemen gehad, maar op de een of andere manier kwam er ook altijd weer een oplossing om de hoek kijken. Zodat we telkens toch verder konden en ook door de slechte momenten heen kwamen. Uit eindelijk hebben we het schip 107 dagen varend en fietsend overeind kunnen houden, tot in hartje Amsterdam.” Hoe kijk je tien jaar later terug op het hele avontuur? “Het was een zware periode, heel intensief. Al vanaf de voorbereiding. Ik had ook nog gewoon een baan. Ik heb mezelf drie jaar lang voorbijgelopen. De tocht zelf was als een film aan me voorbijgetrokken. Pas later dringt tot je door wat je hebt meegemaakt – en de gevoelens daarbij. We hebben veel gezien en beleefd. We waren in Griekenland toen daar de crisis net op het punt stond om te beginnen… We zaten op zee tussen de eerste boten met vluchtelingen die Italië probeerden te bereiken. Vijf nachten hebben we zware storm gehad. Eén keer lagen we op ramkoers met een groot containerschip. Dat ging maar net goed. Je kunt al niet snel uitwijken met zo’n waterfietsvaartuig; laat staan in zo’n storm.” Vanaf Marseille zaten jullie in rustiger vaarwater. “Ja, binnendoor. Met 230 sluizen, twee aquaducten en twee grote tunnels op de route. Tijdens dat deel kwamen we met de binnenvaart in aanraking. Toen bedacht ik dat het mooi zou zijn als je een paar dagen of een week met zo’n schip kunt meevaren. Zo is het idee voor Binnenvaartcruises ontstaan. In 2014 ben ik begonnen met twee schepen; nu kunnen gasten kiezen uit zeventien schepen.” Hoe zat nou dat met gevangeniseiland? “We wisten niet dat het een gevangeneneiland was. In onze pilot stond dat het een onbewoond eilandje was, met een beschutte baai. Het was voor ons een richtpunt, een stop-over voor het laatste traject over zee naar Frankrijk. We wilden er ankeren, rusten en eten. Toen we er bijna waren, kwam er een grote grijze patrouilleboot tussen de rotsen vandaan en op ons afgestoven. We moesten mee. Op het eiland bleken zware jongens te zitten in de laatste fase van hun detentie die werden voorbereid op hun terugkeer naar de maatschappij. De bewakers bleken ons al dagen in het vizier te hebben doordat we recht op het eiland afkoersten. De directeur heeft ons samen met zijn vrouw het hele eiland laten zien en we mochten ‘s avonds meeeten met het personeel.” Je vraagt met ‘Watertrappen’ ook aandacht voor de vervuiling van de zeeën en oceanen, met name voor het plastic afval… “Ja, in het boek is een pagina opgenomen met een QR-code, die is gekoppeld aan het voorlichtingsprogramma van de Plastic Soup Foundation. Daar kun je ontdekken hoe je je eigen plastic voetafdruk in het dagelijks leven kunt terugdringen. Dat vond ik wel mooi passen bij het boek. Tijdens het varen op de Middellandse Zee waren we vele plastic in het water tegengekomen.” Watertrappen - 4700 kilometer waterfietsen van Athene naar Amsterdam is uitgegeven door Boekscout. Het is voor 22,50 euro (inclusief verzending in Nederland en België) te bestellen via www.boekscout.nl. De omslag van het boek.

Binnenvaartkrant