Views
3 years ago

2015-19 - 50 jaar Chemgas

  • Text
  • Chemgas
  • Jaar
  • Rederij
  • Sefarina
  • September
  • Binnenvaartkrant
  • Binnenvaart
  • Nieuwe
  • Schepen
  • Shipping

De Binnenvaartkrant 21

De Binnenvaartkrant 21 Thema Chemgas 50 jaar 8 89 september 2015 Fabian Boset, kapitein op mts Sirocco Snel doorgroeien op de mooiste schepen Hij woont in de bollenstreek en heeft – buiten een verre neef – geen familie die vaart. Maar Fabian Boset wilde per se in de binnenvaart aan de slag. Dat is gelukt. Na afronding van het STC kwam de nu 28-jarige inwoner van Lisse in dienst bij Chemgas Shipping. Acht jaar later is hij een van de vier kapiteins op het nieuwste binnenvaartschip van de rederij: het mts Sirocco. Fabian Boset werkt sinds 2007 bij Chemgas. ‘Ik ben meteen van school hier gaan werken. In januari voor mijn stage en daarna in augustus in loondienst.’ Hij heeft de mbo-opleiding (de BOL-variant) gedaan op het STC. Afgezien van een verre neef die op een koppelverband heeft gevaren, is er niemand in zijn familie die ook maar iets met binnenvaart heeft. ‘Mij heeft het water altijd aangetrokken. Geen idee waar dat vandaan komt.’ Leren De opleiding was leuker dan hij had verwacht. ‘Maar dan weet je de theorie…de praktijk is toch weer wat anders. Zoals de stages ook al aantoonden. M’n eerste stage was aan boord bij een particulier: op de Impresa. Daar heb ik heel veel geleerd. Daarna wilde ik ook bij een rederij kijken en dan het liefst in de tankvaart. Toevallig kwam iemand van Chemgas op school voorlichting geven over gasvaart in het algemeen en het bedrijf in het bijzonder. Hij vertelde dat stagiairs zich De naam Chemgas staat synoniem voor vernieuwing en technologische ontwikkeling. Als het op veiligheid en kwaliteit aankomt, gaat geen zee te hoog voor de rederij. Innovatie is een vanzelfsprekendheid. Van Scheldehuid tot LNG…vaak behoort Chemgas tot de voorlopers. Vaak is het ook initiatiefnemer. Arie van der Ven, manager Maintenance & Projects, is hier nauw bij betrokken. Hij komt uit de vaart, is dus een man van de praktijk. ‘Ik ben schipperszoon maar ging naar de Hogere Zeevaartschool in Vlissingen. Vervolgens heb 21 jaar op zee gevaren. In 1985 ben ik bij Chemgas gekomen.’ Hij was de eerste zeeman die er in dienst trad. In dat jaar breidde de rederij haar activiteiten namelijk uit naar zee. Dus was de zee-ervaring meer dan welkom. Vijftien jaar voer hij bij Chemgas. Eind jaren ’90 ging hij Fabian Boset: ‘We zijn trots op “ons” schip.‘ altijd mochten melden.’ Die kans liet Boset niet lopen. En zodoende vaart hij nu alweer acht jaar bij de rederij. Als het aan hem ligt is dat nog maar het begin. ‘Het gras is elders niet groener. Ik zou niet weten waarom ik hier weg zou gaan. Alles is zo goed geregeld. Toen ik als matroos in dienst kwam, kreeg ik al snel gelegenheid om door te leren. En alles werd vergoed. Daardoor heb ik redelijk snel kapitein kunnen worden.’ Het beste van twee werelden aan de wal verder voor Chemgas. In die eerste jaren van de zeevaartactiviteiten was het volop pionieren. Het type schip maar vooral het type bemanning was nieuw, zegt Van der Ven lachend. ‘Er was verder nagenoeg niemand met ervaring op zee binnen het bedrijf. Maar het inzicht van de directie was goed, want die nieuwe activiteit pakte heel goed uit. We hebben dertig jaar geleden een heel goed fundament gelegd.’ “ Binnenvaart en zeevaart zorgen voor goede cocktail ” Hecht De kracht was volgens Van der Ven het oersterke binnenvaartverleden van Chemgas (en zijn voorgangers Vulcaan en Van Ommeren). ‘De cocktail bleek te werken. Ik heb hier heel wat moois zien ontstaan. Positieve zaken uit de binnenvaart zijn benut voor de zeevaart, en andersom.’ Van de binnenvaart bewondert hij de hands on-mentaliteit. ‘Dat ze met weinig mensen veel presteren. Kleine, maar hechte bemanningen. Vorig jaar was het zo ver. ‘Toen ik gevraagd werd kapitein op de Sirocco te worden. Niet alleen de oude garde krijgt dat soort kansen, ook de jongere medewerkers.’ Want een plek als kapitein op de Sirocco is eervol. Met bouwjaar 2014 is het de jongste binnenvaarttanker van Chemgas. Een innovatief schip ook, dat op LNG vaart. Bedrijfscultuur ‘We hebben een moderne vloot. Alle schepen zijn goed, en goed onderhouden. Dat moet ook wel met de huidige eisen van bedrijven en van de overheid. Je wilt zelf ook dat je schip er goed bij ligt. Je wilt Arie van der Ven: ‘We doen het echt met z’n allen.’ Terwijl het in de zeevaart altijd wat ruimer was opgezet.’ Zephyr In de geest van wat in de binnenvaart gebruikelijk was, gingen de zeeschepen bij Chemgas ook met vaste bemanningen varen. Al snel waren die ploegen ook zo hecht. Andersom kon de binnenvaarttak sprongen maken door de invoering van scheepsmanagement en veiligheidsmanagement zoals dat in de zeevaart al langer werd toegepast. ‘Qua techniek doet de binnenvaart niet onder voor de zeevaart.’ toch iets uitstralen. We zijn er trots op. Het voelt als “ons” schip.’ Met de bedrijfscultuur zit het wel goed bij Chemgas, vertelt Boset. ‘Iedereen kent elkaar. Het is best een grote rederij en toch voelt het als één grote familie. Helemaal bij de ploeg aan boord. Je zit “maar” een week aan boord, maar je brengt meer tijd door met je collega’s dan met je gezin.’ Boset heeft ondertussen met aardig wat collega’s samen gevaren. ‘Als matroos begon ik op de Blizzard. Daarna ben ik een poos in de aflos gegaan zodat ik mijn patenten kon halen. Dus voer ik op diverse schepen. Daarna heb ik ruim vier jaar op de Cycloon gezeten. In die tijd groeide ik door naar stuurman en uiteindelijk schipper. Toen weer even in de aflos en nu de Sirocco.’ Complimenten Dat schip bevalt hem uitstekend. Het is nu een jaar in de vaart. ‘We varen met een ploeg van vijf man. Week op/week af. We varen ammoniak. Meestal vanuit Antwerpen en Rotterdam naar Ottmarsheim, maar we gaan ook weleens naar Dormagen en sinds kort ook naar Stein.’ Eén keer in die acht jaar bij Chemgas kwam hij op de Moezel. ‘Vorig jaar, toen de Sirocco gedoopt werd. Aangezien het schip onder Luxemburgse vlag vaart, vond de doop in Luxemburg plaats. Dat was een bijzondere en mooie reis.’ Het bunkeren gebeurt in Moerdijk. ‘Na elke reis. Het ligt op de route en het is prettig werken met Havenbedrijf Moerdijk. Het gaat daar heel soepel met de vergunningen. De dienstverlening hebben ze op orde.’ Het varen op LNG gaat naar wens. ‘Geen problemen. Wat leuk is, is dat we regelmatig complimenten krijgen. Van sluismeesters en zo. Die dan zeggen dat ze het goed vinden dat we investeren in een schonere brandstof en in innovatie. Het past bij Chemgas. We vervoeren gas; dus waarom gaan we niet varen op gas?’ De stap in de zeevaart was een groot avontuur, vertelt Van der Ven. ‘Er was geen timecharter ter onderbouwing van de opdracht om een schip te laten bouwen. De directie zag mogelijkheden in een nichemarkt en speelde daarop in.’ Het ging om vervoer dat deels over zee en deels over binnenwateren ging. Daarvoor liet de rederij de kruiplijncoaster Zephyr bouwen. Er kwam nogal wat bij kijken. ‘We hadden te maken met twee afdelingen van de Scheepvaartinspectie: die voor zeevaart en die voor binnenvaart. Die hadden op veel gebieden verschillende eisen. Die eisen spraken elkaar nogal eens tegen. De afstemming daarvan hebben we in veel gevallen zelf moeten regelen. Van de mensen van de technische dienst van Chemgas vroeg dat heel wat doorzettingsvermogen.’ Tureluurs Vervolgens was het zaak personeel te vinden dat op de kruiplijner kon en mocht varen. ‘Die mensen waren er niet. Die hebben we dus zelf moeten vormen; een flink aantal binnenvaarders is gaan studeren om op zee te mogen varen. In de eerste periode was een extra grote bemanning onvermijdelijk. We zeiden weleens: “A lot of chiefs and no indians”. Het was een bijzondere tijd. Maar het is allemaal goed gekomen.’ Vandaag de dag zou zo’n ingrijpende beslissing nog lastiger zijn, meent Van der Ven. ‘Doordat er tegenwoordig veel meer eisen zijn. Alle controles en keuringen waar je nu mee te maken hebt…je wordt er soms tureluurs van. Van klanten en overheden en dan is er ook nog Port State Control bijgekomen.’ >>

De Binnenvaartkrant 20 Thema Chemgas 50 jaar 9 89 september 2015 Kapitein Eric Coenen, na 29 jaar zeevaart bij Chemgas Shipping: ‘Varen voelt nog steeds als een hobby’ Chemgas Shipping is goed voor zijn personeel en de medewerkers hebben hart voor de zaak. Zie daar het recept voor goede prestaties en tevreden werknemers. Niet vreemd dus dat veel van hen al tientallen jaren bij de rederij werken. Op kantoor in Rotterdam, maar ook op de schepen. Zoals Eric Coenen, die in 2016 dertig jaar in dienst is. De in Harlingen wonende kapitein/scheepsmanager vaart momenteel niet. Hij is druk met de afbouwbegeleiding van de Sundowner. Dit zeeschip is een zusterschip van de onlangs in de vaart gekomen Sefarina. Ook de Sundowner wordt uitgerust met een dual fuel-motor om zowel op gasolie als op LNG te kunnen varen. Als het schip maart volgend jaar klaar is, gaat Coenen er als kapitein op varen. Nu is hij veelvuldig op de werf te vinden: Shipyard Constructions Hoogezand Nieuwbouw in Foxhol. Drie weken op/ drie weken af Hij werkt sinds 1986 bij Chemgas. Na afronding van de Hogere Zeevaartschool op Terschelling voer hij eerst bij Dammers & Van der Heide, een rederij die gespecialiseerd was in koel- en vriesvaart. ‘Ik was gaan varen omdat ik iets van de wereld wilde zien. Dat is gelukt, maar na een jaar of zeven, acht zocht ik iets dichter bij huis. Destijds was je zes maanden weg en dan tweeënhalve maand thuis. Je wist niet beter. Nu is het toch een stuk beter geregeld.’ De bemanningen op de zeeschepen varen bij Chemgas drie weken op/drie weken af. Dat geldt ook voor de kapiteins, al lossen die elkaar “verscherfd” af. Coenen legt uit: ‘Wij gaan halverwege die drie weken van boord; zo vaar je met beide ploegen en houd je dus contact met iedereen aan boord.’ Kruiplijner Toen hij de overstap maakte naar Chemgas begon hij onderop: als matroos in de binnenvaart. ‘Ik moest m’n binnenvaartpapieren halen, want ik ging op de Salmon varen. Dat was een nieuwe kruiplijner, die in 1987 in de vaart kwam en waarmee we ook de Rijn op gingen.’ Coenen groeide door naar stuurman en kapitein. Hij voer op verschillende schepen, maar wel altijd op zeegaande schepen: de Sturgeon, Zephyr, Trout, de Twaite en het laatst op de Brisote. ‘Ik heb nu niets meer met Eric Coenen: ‘Op rivieren en kanalen heb je dat prikprak-werk: daar moet je flink manoeuvreren en leer je goed omgaan met een schip.’ de binnenvaart te maken. Eerlijk gezegd mis ik het weleens. Het was een mooie tijd. Op rivieren en kanalen heb je dat prikprak-werk: daar moet je flink manoeuvreren en leer je goed omgaan met een schip. In de zeevaart manoeuvreer je alleen maar als je in een haven bent.’ Hobby Coenen bekent weleens te hebben nagedacht over een baan aan de wal. ‘Zo rond je veertigste is het heel natuurlijk dat je nadenkt over de vraag: “Blijf ik mijn hele leven varen?” Ja dus! Varen vind ik nog steeds leuk. Ik ben nu 57 jaar. Als het aan mij ligt, ga ik tot mijn pensioen door. Dit bevalt mij prima. Varen voelt als een hobby. Zelfs als ik vrij ben, houd ik via MarineTraffic in de gaten waar onze schepen uithangen, waar ze mee bezig zijn.’ ‘Ik heb best de kans gehad om over te stappen naar een andere rederij. Waarom zou ik? Ik zit hier goed.’ Hij is vol lof over zijn werkgever: ‘Chemgas is gewoon een goed bedrijf. Heel sociaal en je krijg alle ruimte om opleidingen te volgen.’ Als kapitein leidt hij nu zelf mensen op. ‘Dat is heel leuk om te doen. Je kennis en ervaring overbrengen aan collega’s en hen vooruitgang zien maken.’ Dat sociale karakter blijkt niet alleen uit de actieve personeelsvereniging – feesten worden in tweevoud gehouden, zodat beide ploegen aan boord kunnen meevieren – het is ook merkbaar als er iets aan de hand is met het thuisfront. Bij ziekte of problemen wordt alles in het werk gesteld dat een medewerker naar huis kan. Ook als het om een varende collega gaat. Veel veranderd Het varen van tegenwoordig lijkt nog maar weinig op dat van de jaren ’80. ‘Er is heel veel veranderd. Overal aan boord: van de uitrusting aan dek – neem bijvoorbeeld de deepwell-pompen – tot de instrumenten in het stuurhuis. Zoals de papieren kaarten die vervangen zijn door de elektronische ECDISkaarten.’ Anders is ook dat er meestal geen tijd is om van boord te gaan in een haven. ‘Het laden en lossen gaat nu zó snel. Vroeger had je hier wel eens meer de tijd voor. Bijvoorbeeld in Antwerpen. Dat is niet meer.’ ‘Aan de andere kant hebben we internet en televisie aan boord. Ieder heeft zijn eigen tv, met alle kanalen, tot films en voetbal aan toe.’ LNG Een nieuwe uitdaging is varen met LNG-motoren. Op de Sundowner wordt dat volgend jaar realiteit voor Coenen. ‘Dankzij cursussen en het meelopen op de werf begint het al te leven. Gelukkig kan ik voor tips en advies ook terecht bij de collega’s van de Sefarina, die er nu al ervaring mee opdoen.’ Maar heel ingewikkeld is het eigenlijk niet. Zeker niet voor een rederij die al vijftig jaar als dé specialist in gasvervoer te boek staat. ‘LNG is ook maar gas’, relativeert Coenen, ‘al zit dat wel op -162°C in de tanks.’ ‘Mensen vragen vaak of het niet gevaarlijk is om gas te vervoeren en dan ook nog onder druk. Nee dus, zolang wij ons aan de procedures en veiligheidsmaatregelen houden is het niet gevaarlijker dan het vervoeren van benzine of iets dergelijks.’ >> Er is de afgelopen tien, twaalf jaar een continue stroom van nieuwbouw gepleegd. Zowel in de binnenvaart- als de zeevaartafdeling. De Sundowner, die vrijdag 28 augustus in het Groningse Foxhol te water ging en in maart in de vaart komt, is voorlopig de laatste. Hoewel, er zijn al ontwerpen voor een tanker die LNG kan vervoeren. Die investeringen in de vloot zijn te danken aan de overname door de Duitse Reederei Jaegers in 2003. Dat gaf een nieuwe impuls aan Chemgas. ‘Het is het beste wat ons kon overkomen’, blikt Van der Ven terug. Voor toenmalig eigenaar Koninklijke Vopak paste de gasrederij niet in de core business. Dat bedrijf concentreerde zich op tankopslag. Voor de Jaegers Group is Chemgas wél belangrijk. De nieuwbouw gebeurt altijd in eigen regie. ‘Om zeker te weten dat we de kwaliteit krijgen die we willen. En om ons kennisniveau vast te houden. De ontwikkeling van schepen heeft bepaald niet stil gestaan. De kennis erover wil je in huis houden. Als je het zelf doet, ben je ook beter in staat om zo’n schip te onderhouden.’ ‘Dat is een bewuste keuze. Zodra een schip af is, moet het de ring in en door alle klanten geaccepteerd worden. Daar zorgen we zelf voor.’ De technische afdeling bestaat uit drie man op kantoor. Daarnaast zijn er vijf superintendents die de schepen technisch en operationeel ondersteunen. Ook andere afdelingen worden bij een nieuwbouw betrokken. Uiteraard de directie, maar bijvoorbeeld ook een kapitein, een disponent en uiteraard de toekomstige bemanning. ‘Die bemanning loopt tijdens de afbouw mee op de werf. Zij moeten het schip door en door kennen. Pas als zij zeggen dat het schip klaar is en alles in orde is, komt het in de vaart. We doen het echt met z’n allen.’ Chemgas Barging S.à r.l. zoekt: Kapiteins en Schippers • Opleidingsmogelijkheden • Doorgroeimogelijkheden • Week op, week af • 24 weken werken, 28 weken vrij Wil je meer informatie? Kijk op www.chemgas.lu

Binnenvaartkrant