Views
2 years ago

2011-26

  • Text
  • Jaar
  • Binnenvaart
  • December
  • Binnenvaartkrant
  • Nieuwe
  • Schepen
  • Rotterdam
  • Wensen
  • Schip
  • Twee

De Binnenvaartkrant 20

De Binnenvaartkrant 20 20 december 2011 Wij feliciteren Inland Cargo-Line S.A. van harte met het mts Beringzee. Pijpleidingen en apparatenbouw B.V. v a a r t ! b e h o u d e n e e n

De Binnenvaartkrant 21 20 december 2011 Kees Burger verbetert belangrijkste onderdeel van spudpaal DOOR JAN HOEK Steeds meer schippers zien het gemak van een telescopische spudpaal; men kan zelf de ligplaats kiezen en is niet langer afhankelijk van een loswal of kademuur. De tijd dat spudpalen alleen gebruikt worden op beun- of kraanschepen en pontons ligt al ver achter ons. Hoewel de vraag steeds meer toeneemt, zijn er nog niet echt veel bedrijven die gespecialiseerd zijn in de fabricage van spudpalen. Een van de specialisten, met maar liefst vijftien jaar ervaring, is Kees Burger uit Kaatsheuvel. Voortdurend is hij bezig met de doorontwikkeling van het product. Eénmansbedrijf De laatste innovatie zijn de in eigen huis ontwikkelde en gefabriceerde kastjes met de draadmetersensoren, waardoor vervuiling en corrosie van het systeem voorgoed tot het verleden behoren. Aan boord van de Zeldenrust van Nico Stam zijn de innovatieve metersensoren, die onder andere het deel van de paal onder water meten, voor het eerst geplaatst. Kees Burger ontwerpt en bouwt de telescopische spudpalen, van 4 tot 20 meter onder het schip, allemaal zelf. Ook levert hij (miniatuur-) spudpalen voor jachten. “Ik heb een éénmansbedrijf en dat wil ik zo houden”, stelt hij. “De klant verwacht van mij een zeer hoge kwaliteit en dat kan ik alleen garanderen als ik alles zelf fabriceer. Alleen het stralen voor de coating besteed ik uit.” Burger maakt per jaar zes spudpalen-systemen in zijn werkplaats aan de Rechtvaart in Kaatsheuvel. Hij bouwt de spudpalen zelf in. Dat werk verricht hij zaterdags en voor 24.00 uur is de klus geklaard. Dat betekent dat de schipper geen stilligdagen heeft en het schip ’s maandags weer in de vaart kan. Op het moment dat ik bij hem binnenloop is de ‘directeur in werkkleding’ bezig met het vastlassen van de 500 millimeter brede versterkingsringen ter versterking van de kritische uiteinden van de spudpalen. Elke ring wordt met 35 lassen vastgezet. Aangezien schippers de spudpalen wel eens gebruiken om af te remmen, zodat ze in één keer op de juiste plek liggen, komt er soms een enorme kracht op de buizen te staan. Een vast onderdeel van de werkzaamheden is dan ook de controle van de lassen op haarscheurtjes met contrasterende vloeistof. Ik kan het hele lasproces niet tot Kees Burger in zijn werkplaats. (foto Jan Hoek) het einde blijven volgen, want het is een klus van drie dagen. In verband met de strakheid van de buizen (kwaliteit X65) koopt Burger deze in Engeland of Frankrijk. Het volgen van het lasproces is ook niet het doel van mijn bezoek. Kees Burger had gebeld met het nieuws dat hij het systeem met de draadmetersensoren ingrijpend verbeterd had. Sinds Kees Burger circa vijftien jaar geleden de eerste door hem gefabriceerde spudpaal plaatste aan boord van de Navio is hij voortdurend bezig met het verbeteren van de door hem gemaakte producten. Hij was verre van tevreden over de door hem gebruikte, in Duitsland vervaardigde draadmetersensoren en in zijn spaarzame vrije tijd ontwikkelde hij een compleet nieuw systeem. Hij is nu zo ver dat het hele systeem in zijn werkplaats in Kaatsheuvel door hem zelf vervaardigd wordt. Aparte borsteltjes “Het is het belangrijkste onderdeel van een spudpaal en dat hoort voor de volle 100 procent goed te werken. De Duitse fabrikant wilde niet meedenken over oplossingen. Uiteindelijk is er van het oorspronkelijke Duitse type nauwelijks iets overgebleven en heb ik een compleet nieuw systeem ontwikkeld.” Vervolgens zet Kees Burger de belangrijkste wijzigingen op een rijtje: “Ik heb de rvs trommel in het meterkastje voorzien van aparte borsteltjes voor de reiniging, zodat er geen vuil meer in de trommel kan komen. Het rvs draad heb ik vervangen. Chr. Muller Touw uit Elst vervaardigt Dyneema-touw, een supersterke kunststofvezel op basis van polyetheen met een dikte van anderhalve millimeter. Dit materiaal zet niet uit en is zo enorm sterk dat het uitermate geschikt is voor het systeem.” ”Verder heb ik in het kastje gaten geboord ter voorkoming van vuil en voor het ontluchten en verwarmen van het systeem. In heb een extra veiligheid ingebouwd: bij een vaart van meer dan 3 kilometer per uur werkt het remsysteem niet, zodat onnodige schade voorkomen wordt.” “Het hele spudpaal-systeem wordt vanuit de stuurhut computer gestuurd. Met de genoemde vernieuwingen zijn vervuiling en corrosie in het kastje van de draadmetersensoren voorgoed verleden tijd.” Pon ‘ronselt’ medewerkers op Julia Internaat DOOR JOHAN DE WITTE Uitgenodigd door Pon Motoren arriveert de Julia Internaat-bus met achttien jongens en meisjes in de leeftijd van 7 tot 12 voor een bedrijfspresentatie in Papendrecht. Het enthousiasme van de groep wordt door Desiree, Denise, Joep en Peter begeleid beteugeld. Wanneer de ‘aankomende leerling-monteurs’ in het leslokaal gemanoeuvreerd zijn, reduceren Cola, Fanta en lekkers de decibels onder het niveau van een Cat 3512! Eenmaal in kalm vaarwater werden de kandidaten verwelkomd door instructeurs van ‘Pon Bedrijfsopleiding’ Remy Meijer en Jelle Westen. Eerst en vooral stonden calamiteit ADVERTENTIE Groot enthousiasme tijdens het bezoek. (foto’s Johan de Witte) en veiligheid op het rooster. Wat doen we bij brand? “Blussen”, zei een slimmerik. Echt gaaf Meijer wilde weten of ze van plan waren later een Caterpillar in hun schip te plaatsen. “Zijn ze dan lekker goedkoop”, klonk het uit de zaal. Niettemin, op de vraag of hun vader een Caterpillar had, gingen er tien vingers in de lucht. Een film volgde, auto’s op het beeld, terug naar 1894 en het werd stil. Dat een Caterpillar een rups was, wist nog geen enkele wijsneus. Daarna nog die eerste Cat in de sleepboot IJssel, maar liefst 12.000 Pon-medewerkers en per jaar zo’n 900 motoren de deur uit. De top was 1500! Geen vragen meer? Nergens aanzitten in de werkhallen en binnen de gele lijnen van de paden blijven. Voor degenen die naar het toilet willen, kan dat nu. Ze moesten allemaal! En daarna gingen we met een Pon-pet op naar de werkvloer. Gas, diesel en van die witte Cats De kinderen mochten ook zelf sleutelen. voor in jachten, kranen, zuigers en de binnenkant van motoren evenals de ‘binnenkant’ van Pon, is voor kinderen de wereld van een meccanodoos. Zeker als ze allemaal naar hartenlust in de leerschool mogen sleutelen aan echte revisies, met van die onweerstaanbare professionele moment sleutels onder het oog van monteurs in opleiding. Echt gaaf! Tijdens de excursie waren er nog geen concrete sollicitaties, maar Ruben, Floor, Iris, Wessel, Jayden, Myriam en Evelien vonden het zó interessant dat ze er over nadenken! Een erg leuk initiatief van Desiree. Ze schreef: “Mijn vader is leermeester op de leerschool van Pon Power en ik groepsleidster op het Julia Internaat. Het lijkt ons leuk om gebruik te maken van het feit dat we allebei werkzaam zijn in een sector die verwant is aan de binnenvaart.” Pon Bedrijfsschool Remy Meijer, mede-initiatiefnemer van deze excursie, vertelt: “Via sollicitatie komen kandidaten in de Leersschool van Pon. Deze opleiding duurt drie jaar. Praktijk vindt hier in onze school plaatst, de theorie op het Albeda College Rotterdam. Een verbrandingsmotorentechnicus start bij mbo 2-niveau eerste jaar daarna tweede en derde jaar mbo 3-niveau. Na drie jaar gaan ze het servicenetwerk in waar ze zich kunnen opwerken tot niveau van master service technician.” Naast de leerschool is er een trainingscentrum voor monteursvaardigheid. “In geval van nieuwe ontwikkelingen”, zegt Jelle Westen, gewezen HWTK in grote machinekamers, “krijgen onze mensen ook hier bijscholing, waarbij bijvoorbeeld veiligheid en afvalstoffen een rol spelen. Soms zitten we in Malaga of Amerika zelf in de schoolbank”. Het Pon Power trainingscentrum in Papendrecht loopt zich warm om het Europese opleidingscentrum van Caterpillar te worden! Dus als techniek en sleutelen je ding is, Papendrecht! Dat ‘gele hart’ krijg je schijnbaar in de loop der tijd. ADVERTENTIE

Binnenvaartkrant