Views
1 year ago

2011-04

  • Text
  • Binnenvaartkrant
  • Februari
  • Jaar
  • Nieuwe
  • Binnenvaart
  • Onze
  • Waar
  • Nederland
  • Schip
  • Rotterdam

DE BINNENVAARTKRANT De

DE BINNENVAARTKRANT De Binnenvaartkrant 32 15 februari 2011 Special 15 februari 2011 LOBITH-TOLKAMER 10 Het schuttersgilde Eendracht Maakt Macht Bram Peper zou als minister een besluit nemen over de medailles. (archieffoto Hans Heiligers) DOOR HANS HEILIGERS Toen we het gemeentehuis van Rijnwaarden bezochten voor een interview met wethouder Jos Lamers, stonden wij in zijn kamer meteen oog in oog met een schitterend vaandel. Wat direct daaraan opvalt is het jaartal 1648. Onze belangstelling is gewekt. De koffie is toch nog onderweg; dus maken wij van de gelegenheid gebruik naar de herkomst van het vaandel te vragen. We zitten helemaal goed. Jos Lamers is in de omgeving opgegroeid met een aangeboren respect voor de natuur en alles wat daar in leeft. Ook zijn kennis over de streek en de soms diepgewortelde tradities kent hij op zijn duimpje. Tel daar bij op dat Lamers ook nog Voor anker in ‘t café DOOR JOHAN DE WITTE Europese waterkaart boven de deur, oude Philips-radio in de vensterbank, achter het biljart zo’n weet-je-nog-wel-stuurrad aan de muur, scheepshoorn, telefoon van bakeliet, een bar met een ‘ronde-tafel-functie’ verlicht door Tiffany, is sfeer. We zijn in café Het Anker waar de waardin een pilsje voor ons tapt. De naam is Petra Heuvels, haar man, toeverlaat, hulp en optimist heet Ben Thielking. Vanuit het landelijke Zevenaar wilden beiden wat ‘leven in de brouwerij’ en ze kochten café Het Anker in Tolkamer. De rivier laat zo’n plaatsje leven, leuke locatie en voor een aardige prijs was onder andere het motief. Een kastelein gezocht die geïnteresseerd was in verhalen c.q. dialogen van bezoekers gaande hield, alsook dorpsgeëngageerd was. Ze vonden een Ben Lamers die kon timmeren en met Tiffany-verlichting overweg eens president is van het eerbiedwaardige Schuttersgilde Eendracht Maakt Macht en de eerste vier blaadjes van het schrijfblok zijn binnen de kortste keren gevuld met een geweldige historie. Voor de geschiedenis van het schuttersgilde neemt Jos ons terug naar wat oorlogen die op enig moment ten einde liepen. Het jaar 1648 staat in de geschiedenisboeken vermeld met de vrede van Munster. Daarmee kwam een eind aan de 80- jarige oorlog met Spanje. Tijdens die oorlogen bestonden er veel legers met huursoldaten. Het vredestijdperk dat aanbrak betekende voor hen niets anders dan werkeloosheid. Loketten voor een uitkering van het UWV bestonden kon. Et voilà: Het Anker houdt hun ‘reilen en zeilen’ op de wind! Biljart “Onze drukste dag is zondag, wanneer onze gasten komen frühshoppen. Dat is ons voorrecht aan de grens. In de middag is het dan een paar uur rustig en dan proberen we de ogen even dicht te doen. Tussen 16.00 en 22.00 uur lopen klanten binnen alsook de dagtoeristen. Ze zijn altijd gefocust op de Rijn. Een dame zonder partner kan zich bij ons zonder gêne amuseren.” Het ivoor op het biljart botst met een gesoigneerde tik. De mannen van de club spelen libre. Het stampen met de keu verraadt een fraaie stoot! Weet je nog…en dan ontstaan de mooiste dialogen. nog niet. De soldaten hadden wel honger en dorst, waren het avontuur gewend en beschikten over geweren. Ook in die tijd was één en één twee: in groepen schuimden ze stelend, verkrachtend en moordend langs de dorpen. Nachtwacht Daar moest iets aan gedaan worden. Overal werden vanuit bestaande beroepsgilden schutters gevormd die weerstand moesten bieden aan het rondtrekkend schuim. Overdag werd er geoefend in het schieten en om beurten werd er in de nacht gewaakt. Ook in Amsterdam. Jos Lamers vertelt ons dat ook de door de heer Van Rijn geschilderde schutters van het Amsterdamse gilde (rond 1650) daarom de Nachtwacht worden genoemd. Naarmate de vrede voortduurde en de welvaart toenam, zochten de exhuursoldaten een normaal bestaan waarmee ze op eerbiedwaardige wijze hun brood konden verdienen. Een echte noodzaak voor een actief nachtelijk schuttersgilde dat weerstand aan de bendes gaf verdween daarmee eveneens. Tja, dat was wel jammer voor de altijd zo gezellig verlopende schietoefeningen en de pullen bier waarmee de dorstige kruiddampen moesten worden weggedronken. Iemand kreeg een goed idee. De kunst van het goed kunnen schieten moest in stand gehouden worden en tenminste één maal per jaar moest tegenover de dorpsinwoners het bewijs daarvan worden geleverd. Daarom krijgt, tot op de dag van vandaag, nog elk jaar ieder Bruin café Heel vroeger was het een café van de familie Bos. Het ‘Witte Paard’ stond er ook nog een poosje op de ramen en later werd het een visrestaurant. Nu, totaal verbouwd, is ongemerkt passeren niet meer mogelijk. Voor de jongelui is er het naastliggende café De Steiger met doorgeefluik naar Het Anker, want ondanks dat het een strakker, moderner en schutterslid de gelegenheid om een schot te lossen. En de achterstand die door het missen van het biertjeachteraf was opgelopen zou meteen op die dag kunnen worden ingehaald met een omlijsting van nog wat andere feestelijkheden. Medailles Lamers vertelt nog een bijna niet te geloven verhaal. Vanaf 1648 is het gewoonte dat aan het gilde jaarlijks een zilveren medaille wordt geschonken door degene die Koning heeft geschoten (niet te verwarren met degene die DE koning heeft geschoten). De afbeelding moet gerelateerd zijn aan het beroep dat de schutterkoning uitoefent. jeugdproof interieur heeft, hoort het bij café Het Anker. Ben, geboren in Spijk: “Het is werken, dat wil ik je beloven, ofschoon na 35 jaar op de steenfabriek ben ik wel wat gewend.” “We hebben ook nog acht kamers Vele medailles vanaf 1648 zijn nog in bezit van het schuttersgilde, behalve een deel dat door brand is verwoest. Van het gesmolten zilver is wel een mooie vogel gemaakt. Regelmatig moest de collectie onder andere voor de Franse bezetting worden verstopt. Dat was niet zo moeilijk; er was snel een veilige plaats ergens op zolder gevonden. De verzameling dook later ergens op in Brabant, inclusief een niet te begrijpen verhaal over een erfenis waardoor het zilver staatsbezit was geworden. Er werd een lobby gestart om het zilver weer in bezit te krijgen. Die eindigde met een verzoek aan de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken, minister Thorbecke (1850). Het hielp niet. Het schuttersgilde verwierf wel het gebruiksrecht maar niet het eigendomsrecht. In 1948 bestond Eendracht Maakt Macht driehonderd jaar en natuurlijk vonden ze het leuk om de medailles weer in bezit te krijgen. Wederom slaagde men daar niet in. Bij het 350-jarig jubileum in 1998 werd een nieuwe poging ondernomen. Minister Bram Peper zou een besluit nemen maar voor hij ja of (foto Eendracht Maakt Macht) boven. Op scheepswerf De Hoop werken tijdelijk technici uit alle delen van Europa en die wonen in die tijd bij ons. Dat geeft kleur in ons etablissement, niettemin blijft het een bruin café.”

DE BINNENVAARTKRANT De Binnenvaartkrant 33 15 februari 2011 Special 15 februari 2011 LOBITH-TOLKAMER 11 anno 1648 Droste: klein maar groot in daden! neen kon zeggen moest hij aftreden. Als opvolger trad Klaas de Vries aan in het kabinet-Kok. Hij mandateerde, daags voordat ook dit kabinet moest aftreden, de gemeente Rijnwaarden om een uitspraak te doen over het eigendomsrecht. Aldus geschiedde. Uiteindelijk heeft de gemeenteraad van Rijnwaarden in 2003 de eigendommen aan het schuttersgilde overgedragen: de rekwisieten werden terugbezorgd op de enige plaats waar ze thuishoren: in Lobith. Eind goed al goed. Een bezoek aan de sacrementsprocessie, kermis en schuttersfeesten moet u niet vergeten. Noteert u daarom Lobith ergens bij 4 tot en met 7 juni 2011 in uw agenda. (foto’s Johan de Witte) DE BINNENVAARTKRANT Dit is de eerste regiospecial. DOOR JOHAN DE WITTE Achter de gevel van Droste Elektro BV lopen de spanningen op de testvloer soms flink op. De technische uitdaging voor ontwikkeling van energie naar functie staat bij Droste altijd aan! Bij een stap-voor-stap-vernieuwing met zo nu en dan een flinke sprong speelt de digitalisering een permanente hoofdrol. Droste Elektro is in 26 jaar uitgegroeid van een eenmanszaak tot een middelgroot bedrijf met bijna veertig medewerkers. Het product van dit Lobithse bedrijf is onmisbaar aan boord van rivier-, werk-, zeeschepen en Rijncruisers. Nieuwbouw, reparatie of installatie van equipement, Droste-medewerkers knopen systemen en draadjes aan elkaar. Voor landinstallaties in de regio staat Droste, evenals voor scheepvaart, dag en nacht klaar. Guido Droste is de commerciële man. Op de werkvloer is hij degene die zorgt dat een project op tijd onder stroom staat, eveneens talent voor planning heeft en daarbij ‘ad hoc’ problemen oplost. Power Lock Een wapenfeit is het Power Locksysteem. Hij bracht het samen met zijn technische compagnon Erik Goosens en medewerkers in praktijk en trad op als ambassadeur voor dit systeem, om walaansluiting langs Europese rivieren te realiseren. De gebruiksefficiëntie werd door de internationale overheden en passagiersbranche onmiddellijk omarmd. Riviercruisers die 400 en meer Ampère walstroom vragen en standaard zijn uitgerust met Power Lock gaan Europawide emissieloos de nacht in! “Voor technische uitdaging, innovatie of specialisering is Shipyard de Hoop voor ons een ‘kraamkamer’”, zegt Erik Goosens. “Onder andere met DP-systemen, die survey- en rescue-schepen met minimaal vermogen op positie houden, hebben we de laatste jaren ervaring opgedaan. Ook het dieselelektrisch, waarbij een power management-systeem overbodige energie voorkomt, is voor ons dagelijkse kost geworden.” De afgelopen jaren heeft Droste meer dan 35 passagiersschepen geïnstalleerd en een dozijn dieselelektrische voortstuwingsinstallaties. “Door te luisteren wat een opdrachtgever precies voor ogen heeft, kan je structureel denken, werken en oplossen. Wanneer het hoofdbord in bedrijf gesteld wordt, is onze bedenker er met zijn ‘schroevendraaier’ bij”, aldus Guido Droste, die we midden in een nieuwbouwbespreking praaiden, niettemin toch even tijd voor ons had. Vorig jaar bestond Droste Elektro BV Tolkamer – klein maar groot in daden – 25 jaar! Voor de toekomst staat vast dat de medewerkers er zin in hebben om technisch mee te groeien. In de toekomst zullen we meer regio’s die verbonden zijn met de binnenvaart belichten. De eerstkomende regiospecial gaat over de Drechtsteden. Deze verschijnt in juni. Johan de Witte & Hans Heiligers Lobith - Tolkamer

De Binnenvaartkrant