Views
2 years ago

2011-04

  • Text
  • Binnenvaartkrant
  • Februari
  • Jaar
  • Nieuwe
  • Binnenvaart
  • Onze
  • Waar
  • Nederland
  • Schip
  • Rotterdam

DE BINNENVAARTKRANT De

DE BINNENVAARTKRANT De Binnenvaartkrant 28 15 februari 2011 Special 15 februari 2011 LOBITH-TOLKAMER 6 By Toine: wereldzaak in Tolkamer DOOR JOHAN DE WITTE Als bordenwasser begonnen met ingrediënten als durf, talent, hard werken en over de schouder kijken bij diverse meesterkoks van bistro tot sterrenrestaurant, opgeklommen tot SVH-Meesterkok en achttien jaar als patron de scepter gezwaaid op de Beukenhorst in Winterswijk, heeft de geboren Tilburger Toine Smulders in Tolkamer aan de Rijn zijn ‘anker’ laten vallen. By Toine slapen+eten doe je in het voormalig douanekantoor, waar een generatie lang komiezen de accijnzen hieven. Nog heeft dit huidige Rijksmonument de stijl en grandeur uit 1905 waarin het is gebouwd. Mocht u er vroeger wel eens geweest zijn: vandaag weet je niet meer wat je ziet! Eigentijds trendy ingericht met zestien stijlvolle hotelkamers waar je in slaap wordt gewiegd door geluiden van de rivier en schepen. Gemoedelijk eten Milly de Haas, charmante manager, personal assistant en nu komt het belangrijkste, ze verwent de gasten, verwelkomt ons! Omdat we aan de balie al even in het gastenboek lazen “je bent een engel, gastvrijheid met een plus, heerlijk eten, kamer voorzien van fraai rivierzicht”, weten we dat ze dat waar maakt met haar team! “Hier kan je gemoedelijk eten voor een leuke prijs”, zegt Milly. “Onze koks, zijn een beetje bevoordeeld en krijgen les van Toine.” En dat proeft u! Lunchen of exquis dineren kan een stukje verderop in Villa Copera waar Toine zelf aan het roer staat. “Zelfgemaakt ijs – à la Toine – op ons terras met zicht op het schilderij van water en schepen, kan ik echt aanbevelen. Zonder dat was u niet in Tolkamer.” Milly, die in de krant de vraag voor een manager By Toine las, dacht: “Dat is spectaculair, daar wil ik bij zijn.” Haar geestdrift lag bovenop een stapeltje diploma’s en ze werd het. “By Toine is open sinds april 2010 en als ik naar de respons kijk tot dusver, hebben we vertrouwen in de toekomst.” Het hotel is tevens het VVV informatiepunt met als voordeel dat het altijd open is. Voor wandelaars en fietsers heeft gemeente Rijnwaarden veel te bieden. Villa Copera Het wordt tijd om eens even in de ‘keuken’ van Villa Copera te kijken aan de Spijkse dijk welke langszij de Rijn loopt, op een steenworp afstand van de grens met Duitsland. Toine Smulders is een meesterkok die zijn gasten overdondert met ongekende smaaksensaties. Een menukaart ontbreekt. De charmante Kiek van der Klauw bedient en suggereert een lamsribstuk, superieur bereid met behoud van smaak, kleur, geur en ongekend mals uit de ‘Big Green Egg’ in combinatie met gepofte provençaalse groente met een jus van koningskruid. Voor een dergelijke verleiding gaan we door de knieën. Toine, die ooit het culinaire licht zag in de Graaf van het Hoogveen, geeft met passie authentieke smaken nog iets extra’s. In 2008 werd de maître in Dubai uitgeroepen tot de beste kok ter wereld! Met negen collega’s in competitie kreeg hij opdracht om met ingrediënten uit een zogeheten mysterybox een menu samen te stellen, te bereiden en in één uur serveren. Hij won! Ook de Wynand Vogel Bokaal en Grand Prix Saissonier staan in zijn prijzenkast. Prachtplek “Ik glom van trots toen de burgemeester mij laatst een lintje opspelde”, zegt hij zelf. “Maar het meest trots ben ik wel op wat ik samen met mijn team hier heb bereikt met Villa Copera. Een prachtplek aan het water waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds met volle teugen van geniet.” “Met liefde voor het vak bereiden we de mooie pure gerechten van dagverse streekproducten. Wij zetten een menu op tafel waar gasten voor terugkomen.” Villa Copera van Toine Smulders langs de dijk. (foto’s Johan de Witte) Tip voor eventuele zeilers aan tafel: Toine heeft een Van der Stadt, zijn tweede passie. Toine geeft ook kookles en naar verluid is hij een leraar die ‘leerlingen het water in de mond doet lopen’. Bijzondere feesten en partijen of zakelijk besloten aan een enorme tafel, het kan allemaal. De monumentale Villa is zelfs een trouwlocatie! Meer informatie: www.bytoine.nl MKB Rijnwaarden: Toine Smulders en Milly de Haas. DOOR HANS HEILIGERS Als we spreken over de geschiedenis van de omgeving van Lobith-Tolkamer in relatie tot de dienstverlening aan de binnenvaart kunnen we heel ver teruggaan in de tijd. Reeds rond 1300 werden in de boekhouding van het Tolhuis jaarlijks ruim 2.500 passerende- en tol betalende schepen genoteerd. Alle dienstverlening die een schipper nodig had voor zijn levensonderhoud, onderhoud of reparatie van zijn schip kon worden verkregen. Als uitvloeisel daarvan zijn er in Lobith-Tolkamer nog steeds binnenvaartgerelateerde ondernemingen voor reparatie, onderhoud en nieuwbouw. Tijdens het verblijf op een van de werven wordt er als vanouds onverminderd in het dorp gewinkeld voor de inkopen. En natuurlijk ontbreekt na afloop een aanleg bij de horeca niet. Hoogste tijd “Het aantal etablissementen daarvan is in absolute zin de laatste jaren wel verminderd maar de mogelijkheden voor een gezellig samenzijn met een scala aan culinaire niveaus zijn enorm gegroeid”, zegt Eef Booltink. Eef is sinds kort voorzitter van de nieuw opgerichte vereniging voor het midden- en kleinbedrijf: MKB Rijnwaarden. Binnen de grenzen van de gemeente Rijnwaarden zijn ruim 300 zakelijke inschrijvingen bij de Kamer van Koophandel; verenigingen en stichtingen niet meegerekend. Structureel overleg tussen de verantwoordelijk wethouder en het MKB bestond tot vorig jaar niet. De hoogste tijd om op 22 september 2010 in het gemeentehuis een bijeenkomst te regelen. De opkomst was groot: de raadszaal was gevuld met 120 vertegenwoordigers van bedrijven en winkeliers. Een maand later was de inschrijving van MKB Rijnwaarden notarieel vastgelegd en had men een eigen vlag. Het ontwerp daarvan lag reeds een kwart eeuw tussen andere ontwerpen ergens op de plank en kon meteen in gebruik worden genomen. Thema-avond Eef vertelt ons dat er op dit moment ruim zestig leden zijn ingeschreven. Daarmee is MKB Rijnwaarden een volwaardige gesprekspartner geworden van de gemeente Rijnwaarden.

DE BINNENVAARTKRANT De Binnenvaartkrant 29 15 februari 2011 Special 15 februari 2011 LOBITH-TOLKAMER 7 Yvonne metselt op papier Panorama ‘Parlevinker’. DOOR JOHAN DE WITTE Jan Peter Balkenende was amper minister-president toen Yvonne op tv zijn belangstelling voor een pentekening opmerkte. Ze stuurde hem een door haar gemaakte aquarel in kaartvorm. “Bedankt”, schreef hij per omgaande. Twee weken later kreeg Yvonne de vraag van de Rijksvoorlichtingsdienst of ze een tiental aquarellen zou kunnen maken die als relatiegeschenk zouden dienen. Aan de slag dus. Een aantal jaren werden in opdracht van het ministerie kerstkaarten vervaardigd van haar aquarellen. Van haar werk werden ook relatiegeschenken gemaakt, zoals tasjes met het binnenhof en torentje erop. Zelfs Obama ging met zo’n tas naar huis. Heel erg trots en een beetje overmoedig vroeg zij Jan Peter Balkenende later of hij haar expositie van aquarellen van het Binnenhof wilde openen in Delft. En hij deed het! Wanneer je dan pas op je 55e begonnen bent, is zoiets méér dan leuk! Inmiddels heeft Hallmark haar eveneens ontdekt en is haar werk te vinden in reguliere winkels. Haar kenmerk zijn krachtige transparante kleuren. Ze ‘metselt’ stadgezichten op papier, zoals ze dat zelf noemt, evenals torens, huizen, straten, boerderijen waarvan elke baksteen in detail is weergegeven. Aan de aquarellen herken je het plezier waarmee ze schildert, overeenkomstig haar persoonlijkheid. Dingen mooier maken dan ze zijn en met verf een ongerijmdheid geven die zo echt is dat de omgevende werkelijkheid een kopie lijkt. Een tasje met het Binnenhof erop. Licht en schaduw Na de kweekschool werd Yvonne kleuterleidster. Creatief zijn met pietepeuterige dingetjes had zijn basis in het als kind verdienstelijk kunnen tekenen. Ook piano boeide haar. Nauwelijks 7 ging ze op les. Een jaar later zat ze achter een Steinberg-babyvleugel. Wegens ruimtegebrek staat deze nu bij een van haar kinderen die eveneens speelt. “Ik heb aardig kunnen pingelen”, vertelt Yvonne. “Het was mijn dagelijkse vitamine buiten het verzorgen van ons gezin.” Aan het eind van zijn carrière zette haar echtgenoot Pieter Hoek in Praag een reclamebureau op. Yvonne ging mee natuurlijk en zag het authentieke Praag vanachter bouwstellingen als ‘bonbons’ te voorschijn komen. Ze ging op licht en schaduw letten. Geboeid door verdwijnpunten in het perspectief ging ze aan de slag op de computer. “Veel later begreep ik hoe Vermeer dat met spijkertjes en draadjes had gedaan. Zijn doeken tonen nog de gaatjes daarvan.” Terug naar Holland nam ze talloze foto’s mee met details van bruggen, delen van de stad en zijn fraaie architectuur naar dat altijd gewenste kleine sprookjesachtige boerderijtje gelegen in het midden van een arbeidsintensieve tuin in de Achterhoek. Er was ook een kas met bloemen en toen na drie jaar het meeste op orde was ging ze die schilderen. Het boerderijtje bloeide: vijvers, plantjes en maar foto’s maken. Als autodidact legde ze zich van het eerste moment toe op fijn-schilderen. De gebruikelijk aquareltechniek: nat in nat en laten drijven met bleke kleuren vond ze onvoldoende expressief. Het schilderen van kastelen, torens, boerderijen van het oude stadje Bronkhorst ging ze al snel niet uit de weg. Met speciale marterharen penseeltjes en een veelheid aan kleurverschil metselde ze haar muurtjes. Exposeren Aan een dorpsgezicht werkte ze vijf uur per dag zo’n zes weken lang en toch werd ze daar heel rustig van. Bronkhorst vroeg haar te exposeren. “Het eerste stukje dat ik verkocht was aan de eigenaar van een huis dat ik zo maar eens geschilderd had. Daar heb je vrede mee. Afstand van je werk doen, hoe noodzakelijk ook, blijft lastig.” Het boerderijtje werd te veel en Piet en Yvonne verhuisden naar Lobith. Er is geen tuin voor inspiratie meer, maar ze heeft de foto’s nog. Samen gaan ze er op uit naar de rivier, genieten op een bankje, schepen kijken en “hoe dat water leeft”. Onderwerpen genoeg om met schilderen door te gaan. Ze groeit nog voortdurend in haar techniek, steeds fijner en gedetailleerder. historische band met binnenvaart De deur staat voor hen altijd open. De burgemeester en de voor het MKB verantwoordelijke wethouder stellen zich kwetsbaar op tegenover de visie van de ondernemersvereniging. Naast structureel overleg met de gemeente belegt MKB Rijnwaarden netwerkbijeenkomsten voor informeel overleg. Dat vindt plaats in steeds wisselende horecazaken. Er staan ook serieuze zaken op de agenda. Zo is er laatst een themaavond georganiseerd in Taveerne De Bijland over kansen in de huidige economie. Fietsroutes Als een vanzelfsprekendheid speelt het toerisme een belangrijke rol in de aantrekkingskracht van het gebied. Daarover valt niets te klagen. Er zijn veel fietsroutes langs de Gelderse Poort, het grensoverschrijdende natuurontwikkelingsgebied langs de strangen van de Oude Rijn die in de brochures de groene rivier wordt genoemd. Met hulp van de werf is er een trekpontje gekomen dat voor de fietsers Zevenaar met Pannerden verbindt. Een minpunt voor Lobith-Tolkamer is de dikke waas die over de aanvankelijke plannen hangt van de aanleg een nieuwe overnachtingshaven met een capaciteit van vele tientallen schepen. Dat zou een geweldige stimulans zijn voor de omgeving. Op enig moment bleek dat de natuurbeschermingswet Natura 2000 de legitieme en breed erkende dringende noodzaak voor een noodhaven wellicht kan tegenhouden. Sinds dat moment is het veel te stil geworden rond dit project. Voorzitter Eef Booltink. (foto Hans Heiligers)

De Binnenvaartkrant