Views
2 years ago

2010-04

  • Text
  • Schip
  • Binnenvaart
  • Februari
  • Binnenvaartkrant
  • Nieuwe
  • Rotterdam
  • Jaar
  • Behouden
  • Wensen
  • Schepen

De Binnenvaartkrant 60

De Binnenvaartkrant 60 16 februari 2010 Wij wensen familie Deen veel succes en een behouden vaart. Wij feliciteren familie Deen en wensen het bunkerschip Amphiro en de bemanning een behouden vaart! Op het bunkerschip Amphiro leverden wij: Stuurhuis met hefkolom. Transafe Langesteijn 116 3342 LG Hendrik Ido Ambacht T 078-68 24 300 F 078-68 14 329 E info@transafe.info W www.transafe.info Familie Deen namens het hele Transafe team veel succes en een behouden vaart Argos Verschuren De specialist in veiligheidsmanagement • 24 uur service voor petro, chemische - voedingsindustrie - scheepvaart en woningbouw. • Accoustische, thermische en cryogene isolatie. • Onderhoud en nieuwbouw. • Asbestverwijdering. • Stellingbouw. • Tracing. • Isolatie matrassen. • Advies. Konutherm - de specialist met meer dan 30 jaar ervaring in: •Thermische olie systemen •Afgassenketels •Heet water- en stoomverwarmingssystemen Wij wensen het bunkerschip Amphiro en haar bemanning een behouden vaart. Konutherm BV Thermal Oil Systems Pascalweg 15b • 8071 SE • Nunspeet Tel: +31 (0)341 264283 • fax: +31 (0)341 264893 www.konutherm.nl Wij wensen familie Deen veel succes en een behouden vaart! bunkerschip Amphiro Wij wensen familie Deen veel succes en een behouden vaart. Voor het bunkerschip Amphiro verzorgden wij: Levering en installatie sanitair, RVS leidingwerk machinekamers, waterzuiveringsinstallatie en boilers Postbus 274, 3140 AG Maassluis Tel.: 010-590 35 80 Fax. 010-590 35 82 Email: info@pronkisolatie.nl

De Binnenvaartkrant 61 16 februari 2010 Henk en Yvonne Stelt slepen nog dagelijks met klassieker Limburgia Trekkracht en klasse DOOR HANS HEILIGERS De een noemt de Limburgia de mooiste sleepboot van Nederland, de ander heeft het over de oudste sleepboot die nog iedere dag aan het werk is. Ze had nog nooit van dichtbij water gezien maar omdat ze haar vriendje helemaal zag zitten, gaf Yvonne Stelt haar carrière in een witte jas er voor op. Al meer dan 25 jaar zijn ze nu samen op de Limburgia. En als Henk aan het roer staat en Yvonne aan dek gaat om de hieuwlijn van een zeeschip te vangen, komt die meer dan eens niet af omdat de bemanning halsstarrig op een manspersoon blijft wachten. We zijn op het achterdek gestapt van de motorsleepboot Limburgia uit 1944. Het vaartuig is 28 bij 6 meter en heeft een diepgang van 2 meter. Het werd oorspronkelijk als stoomsleepboot gebouwd bij scheepswerf Boot (de Hoop) in Leiden. De sleepboot is sinds 1993 bezit van Henk en Yvonne Stelt; daarvóór was hij (sinds 1963) van de ouders van Henk. Om te testen of we iets van sleepboten afweten vraagt Henk: “Waaraan kun je nu zien dat deze sleepboot vroeger op kolen heeft gevaren? Kenners zien dat meteen aan de kolenluiken bij de machinekamer”, helpt hij ons meteen op weg. Aan de ingesleten groeven kun je zien dat er vroeger altijd met vier strangen is gevaren. Grootste handen De woorden ‘harde leerschool’ vallen nog net niet maar als Henk even later over zijn kindertijd spreekt – en die van zijn vriendjes – vindt hij het fijn dat er voor de jeugd van nu een comfortabeler loopplank wordt uitgelegd naar de voorbereiding van hun latere praktijk. Bij het werk aan boord van de ouderlijke sleepboot Limburgia deed hij niet onder voor de volwassenen. Als pa en ma de handen vol hadden om met slecht weer ergens binnen te lopen, gebeurde het meer dan eens dat Henk vanaf het schip de wal op sprong met een lijn in zijn hand. Toch denkt hij met plezier terug aan die tijd. Dat doet hij iets minder aan de periode waarin hij meerdere internaten aan de binnenkant moest bekijken. Hij noemt vlekkeloos de namen van paters uit Nijmegen, Etten-Leur en Dordrecht en weet ook nog wie de grootste handen had. Onnodig om te vermelden dat Stelt na zijn periode op de mts de eerste de beste gelegenheid aangreep om te gaan varen. Het echte varen heeft hij geleerd op de Karbouw, een duwboot die inmiddels gesloopt is. Hij heeft daar een kleine drie jaar op gevaren voor de CFNR en stapte er als stuurman af. Vrouw aan dek Met die kennis en kunde monsterde hij aan bij Ton Gasten op de Harmonie. Hij ging duwboten voorspannen in de Rotterdamse havens. Stelt vond het leuk werk en zijn pa was bereid de Harmonie van Ton Gasten over te nemen. Omdat juist in die tijd de duwvaart werd vrijgesteld van voorspanboten zag Henk af van dat plan. Voor korte tijd keerde hij ons polderlandje de rug toe en zag hij Mexico vanuit de stuurhut van een zeesleper van Ton Kooren. Toen hij weer terug was, kocht hij de motorsleepboot Maaskade. Bij die koop hoorde een contract met Boele in Bolnes voor het in- en uitdokken van zeeschepen. Voordat Henk zijn intrek nam op de Maaskade tekende hij ook nog een De enige Brons 8 cilinder die nog draait in Nederland. (foto’s Hans Heiligers) De Limburgia. ander contract. Dat hield eeuwige trouw in aan de toen 21-jarige Yvonne de Rooij. Zij had totaal geen roots in de vaart. Yvonne had na haar schooltijd gekozen voor een opleiding tot doktersassistente. Liefde maakt meestal blind maar opent soms ook ogen. Yvonne zag een toekomst op het water met Henk wel zitten. De witte jas ging aan de kapstok en maakte plaats voor werkkleding. Ze merkte al snel dat er in die zware shag-wereld van de sleperij geen vrouwen aan dek staan. Als op de boeg van een zeeschip bemanningsleden zo’n 25 meter omlaag keken om de hieuwlijn naar de Maaskade te gooien, bleef Yvonne doorgaans met lege handen staan: ze verwachten op die plaats geen vrouw.... Als een grote hopperzuiger of een ander werkschip moet worden aangepikt, staan ze daarboven met helmen en veiligheidsschoenen en werken ze met lieren of lucht. Yvonne stapt op zo’n moment in haar gewone schoenen en een paar werkhandschoenen het dek op en belegt met de hand de sleeptros. Na ruim 25 jaar sleepwerk zijn Henk en Yvonne goed op elkaar ingespeeld en hebben ze aan een blik of handgebaar genoeg om te weten wat er moet gebeuren. De haak loopt op een halfronde rails van bakboord naar stuurboord. De werking van de nieuwste carrousel tug zou er zo van afgekeken kunnen zijn. Vader Stelt heeft dit verzonnen en als eerste gebouwd. Het wekt associaties op met een patenthaak van Mampaey. “Als je dwars voor een zeeboot ligt, lopen de trossen altijd omhoog of naar achter. Dan trekt de boot je weer recht als je uit de zijsleep komt”, zegt Stelt. In geval van nood kan de haak zowel in de stuurhut als op meerdere plaatsten aan boord met een druk op de knop worden gelost. In- en uitdokken Tussen het vele werk door kregen ze ook nog twee gezonde kinderen op de Maaskade: Ronald en Angela. Het dagelijks werk voor Boele zorgde aanvankelijk voor belegde boterhammen. Maar ook boven de Maaskade trokken wel eens donkere wolken over. Boele ging failliet, waarmee voor Henk en Yvonne een nieuw hoofdstuk aanbrak. De ouders van Henk gingen aan de wal, de Maaskade werd verkocht en >> Vervolg van pagina 59 Dual fuel-motoren werken op een mengsel van brandstoffen, in dit geval van diesel en LNG (vloeibaar aardgas). De voordelen zijn emissiereducties, rentabiliteit van de technieken en minder onderhoud. De dual fuel-techniek is nu zo ver ontwikkeld dat dit systeem – in de zeevaart al in gebruik sinds 1986 – naadloos toegepast kan worden in binnenvaartschepen. Naast de technologische uitdagingen diende ook de huidige regelgeving aangepast te worden om het varen met aardgas aan boord geregeld te krijgen op de Europese binnenwateren. Henk en Yvonne namen hun intrek op de Limburgia. Ondertussen had de Groot en van Vliet de boedel van Boele overgenomen, waardoor met de Limburgia het oude werk van de Maaskade weer kon worden opgepakt. Uiteindelijk verdween ook het naambord van de Groot en van Vliet om plaats te m a k e n vo o r d a t va n Damen Shipyards. “En ook de Limburgia is met de verhuisdoos mee gegaan naar Damen”, grapt Henk. Naast het gewone werk bestaat de specialiteit van de Limburgia nog steeds uit het in- en uitdokken van zeeschepen. Henk ‘pakt’ zeeschepen tot zo’n 150 meter waarbij hij vaak andere sleepboten inhuurt. Dat zijn altijd collega’s waarvan hij de staat van dienst kent en die thuis zijn in zeewerk. De sleep bestaat altijd uit grote en vooral hoge zeeschepen, die soms veel wind vangen en per saldo nooit dieper steken dan een meter of vier. De dokken waarin de schepen moeten worden afgeleverd hebben afmetingen die oplopen tot 300 meter. Laatste Brons-motor Gelukkig weet de Limburgia zich bij al het werk voldoende gesteund met heel wat power in de machinekamer. Dat is een verhaal apart. Aanvankelijk is de Limburgia gebouwd als stoomsleepboot. In de registers van 1963 is de inschrijving Het casco van de Amphiro is gebouwd op de Chinese werf Jiangdu en is van goede kwaliteit. Gerard Deen was tijdens de bouw niet voor niets elke maand een week op de werf. Niet alleen voor dit casco, maar ook voor casco’s die voor de verkoop bestemd zijn. Nieuw lessenaarmodel In de machinekamer van de Amphiro staat een ABC-motor van 1800 pk bij 1000 toeren. Glenn Deen vertelt verder: “Het functionele dubbele leidingsysteem is monkey proof, ofwel iedereen kan er mee omgaan. Er zijn twee maal zes tanks met een totale inhoud van 4526 kuub aan boord, waarin gewijzigd in motorsleepboot. Uit een coaster die enkele jaren onder de waterlijn in de Westerschelde had gelegen werd de motor geborgen. Het was er een van de N.V. App i n g e d a m m e r B r o n s - motorenfabriek met een mooi koperen plaatje van Brons er op. Daarop kon je lezen dat het ging om een type 8ED uit 1954, direct omkeerbaar. Het is de enige Brons 8 cilinder die in Nederland draait. De antieker is goed voor 600 pk bij 335 toeren. We vragen Henk niet wat hij gaat doen als hij een nieuwe brandstofpomp of een terugslagklepje nodig heeft, dat is niet gepast. Hij heeft nog wel het originele instructieboekje dat bij de motor hoort. Het is geschreven in de trend van “men neme de vetspuit”. Koelwater regelen Het gezellige stuurhuis herbergt een mix van oude én de allernieuwste instrumenten voor navigatie en bediening. Denk niet dat je zo maar met de Limburgia kunt wegvaren. Je moet bijvoorbeeld de instroom en temperatuur van het koelwater doorlopend met de hand regelen. De motor wordt al varende van zoet- of zoutwater voorzien, dat door het midden van de motor loopt. Je kan er ook voor kiezen om het koelwater te laten weglopen of om het via de standpijp weer terug in de motor te sturen. De thermostaat moet je met de hand stellen door regelmatig simpelweg met je hand aan het koelwater te voelen of het de juiste temperatuur heeft. Net als Henk en Yvonne heeft de antieke Brons het prima naar zijn zin op de Limburgia. Hij levert nog iedere dag zijn energie voor de forse schroef van 1800 millimeter met drie bladen. De motor vertoont geen hazewindhondtrekjes maar wel die van een jonge bouvier. Als je zou wegvaren zonder de laatste lijn los te maken trekt hij de palen uit de grond. “Prettig gewerkt bij Trico” we stookolie gaan vervoeren. De zes Bornemann-pompen hebben elk een capaciteit van 250 kuub per uur. De bunkergiek heeft een lengte van 30 meter.” “Samen met Toine Willemsen hebben we een compleet nieuw model lessenaar ontwikkeld. Ik wilde per se vijf panelen naast elkaar, die we ook willen plaatsen op de Achilles en de Argonon. Deze schepen zullen evenals de Amphiro worden afgebouwd bij Trico, aan de Sluisjesdijk in Rotterdam. We hebben hier de afgelopen periode prettig gewerkt en zien de komende afbouwperiodes dan ook met een gerust hart tegemoet.”

De Binnenvaartkrant