Views
2 years ago

2009-21

  • Text
  • Oktober
  • Jaar
  • Schip
  • Binnenvaart
  • Binnenvaartkrant
  • Nieuwe
  • Rotterdam
  • Vaart
  • Behouden
  • Schepen

De Binnenvaartkrant 8 6

De Binnenvaartkrant 8 6 oktober 2009 Op eieren lopend Crisisberaad gaat stilligregeling in Brussel voorleggen Het is op eieren lopen voor het Crisisberaad Binnenvaart. Tijdens de discussiebijeenkomsten in Rotterdam en Maasbracht kregen Wim van Sluis (als extern voorzitter gevraagd), Jan Vogelaar (CBRB), Erik van Toor (Kantoor Binnenvaart) en Nico Schoonen (ingehuurd consultant) het verwijt dat ze onvoldoende openheid gaven over hun voorstel voor een vrijwillige stilligregeling. Het punt is dat veel nog niet tot in detail is uitgewerkt, juist omdat het Crisisberaad met de bijeenkomsten eerst wilde achterhalen of de binnenvaartondernemers het eens zijn met de richting waarin ze werken. Nu is het tijd om de voorgenomen vrijwillige stilligregeling verder op te tuigen. Het is de bedoeling dat de regeling eind deze maand verder is ingevuld. Daarna wil het Crisisberaad haar op 12 november aan de Europese Commissie voorleggen tijdens de hearing in Brussel over de ernst en de gevolgen van de economische crisis voor de binnenvaart. Dan ook moet duidelijk zijn of andere binnenvaartlanden het plan steunen. Uit den boze Het grootste struikelblok is het ontbreken van saamhorigheid. Ook Wim van Sluis wist dat. “De meesten zien de noodzaak wel in dat er iets moet gebeuren”, zei de oudhavenwethouder tijdens de discussiebijeenkomst in Rotterdam op 25 september. “U verschilt nog wel van opvatting over wát er moet gebeuren. Doet u niets met elkaar, dan verdient u ook niets de komende periode.” Met nog geen honderd aanwezigen in Lommerrijk – van wie dan ook nog een kwart geen scheepseigenaar was – viel de opkomst tegen. In totaal trokken de driebijeenkomsten amper 200 mensen. Veel minder dan de 500 die in juni naar de Maassilo kwamen. Nogal wat schippers willen dat er bodemtarieven komen. Van Sluis In Maasbracht waren circa vijftig schippers op de discussiebijeenkomst af gekomen. (foto Jo Bindels) maakte duidelijk dat dat geen kans maakt: “Afspraken over tarieven zijn uit den boze. Dan komen we niet alleen met de NMa in aanvaring, maar met heel Europa.” Een vrijwillige stilligregeling hoeft niet op politieke of juridische bezwaren te stuiten, stelt het Crisisberaad. Tenminste niet als die regeling zorgvuldig wordt opgesteld. Zie daar een handicap voor de voormannen, en een reden om de onderdelen voorzichtig te brengen. “We moeten nu gaan fijnslijpen”, aldus Van Sluis. CBRB-voorzitter Pieter Struijs, die in Lommerrijk aanwezig was, vindt dat iedereen moet meebetalen aan de vergoeding van de schepen die vrijwillig tegen de kant gaan. “Geen verplichting”, legt hij na afloop uit. “En men zou pas moeten gaan betalen als het economisch weer beter gaat. Bijvoorbeeld door een opslag op de gasolie.” Degenen die veel verbruiken doordat ze veel varen en dus veel verdienen, betalen dan ook meer mee. Zo’n opslag op de gasolie zou voorkomen dat mensen zich aan de regeling onttrekken maar wel meeprofiteren. De angst voor vals spelende collega’s is groot onder schippers, zo bleek. Een sluitende controle zou weleens zeer lastig en te kostbaar kunnen zijn. Ook hier doet het Crisisberaad een beroep op de solidariteit. Van Sluis: “als u het niet met elkaar kunt opbrengen, is dat uw probleem.” Banken Een dag later (zaterdag 26 september) hadden circa vijftig schippers zich verzameld in zaal Puts in Nico Schoonen geeft uitleg over het plan. (foto MGR) Maasbracht. Wim van Sluis en Nico Schoonen zetten alle feiten, ideeën en voornemens nog eens op een rij. Ook al was er in de media al veel over gezegd en geschreven, vielen ze veel schippers in Maasbracht toch nog rauw op het dak. De scepsis groeide. Ook al slaagt het plan van het Crisisberaad dan zullen tientallen tot enkele honderden schippers failliet gaan, zo werd duidelijk. Die komen dan in handen van de banken. En daarmee worden de banken zelf marktpartij en moeten ze dus ook in de rol van reder meewerken aan het plan van het Crisisberaad. Nico Schoonen beschreef deze situatie als volgt: “De banken zijn de grote adder onder het gras.” Ook deelname van de bevrachters aan het plan is een bittere noodzaak. Die zijn tot nu toe nog moeilijk over de streep te krijgen. Verder staat of valt het plan met de aanmelding van de crisis bij de Europese Crisis. Anders is er geen kans dat het geld uit het reservefonds (circa 40 miljoen euro, maar zeker de helft daarvan is afkomstig van en dus ook bestemd voor de tankvaart) beschikbaar komt. Dat zal niet meevallen nu België en Duitsland die crisis (nog) niet willen aanmelden. Zij zijn het niet eens met de opvatting dat de crisis structureel is. Ook een negatieve factor is het feit dat er nog circa 165 nieuwbouwschepen en vijftig nieuwe duwbakken besteld zijn. Duwbakken Nog tijdens de toespraken van Van Sluis en Schoonen kwamen suggesties en kritische opmerkingen uit de zaal: sloopregelingen, oud-voornieuwregeling, weer invoeren van een wettelijke toerbeurt… Die werden echter alle van de hand gewezen door het Crisisberaad, omdat die oplossingen politiek niet haalbaar zouden zijn of pas op termijn effect hebben en dus geen soelaas bieden voor de actuele crisis. Onmiddellijk stoppen met de nieuwbouw of nieuwe schepen direct stilleggen, want anders is het dweilen met de kraan open, opperde een van de mensen uit de zaal. Stilliggen, maar dan vrijwillig is het medicijn van het Crisisberaad. In Maasbracht kondigde Nico Schoonen aan dat bakken hieraan ook mogen meedoen. Zoals ook in Rotterdam al was uitgelegd: de bakeigenaren hebben destijds ook meebetaald aan de sloop- en de oud-voor-nieuwregeling; het geld in het reservefonds is dus ook van hen. Ze mogen daardoor niet worden uitgesloten. Sommige schippers vrezen dat de oplegregeling van het Crisisberaad zodoende nog verder verzwakt: de bakken die nu al tijden leeg opzij liggen (en de niet meer actieve schepen) kunnen tegen de laagste prijs inschrijven voor de tender. Maar daarmee blijft het beoogde prijsverhogende effect door de capaciteitsdaling uit. Alle haken en ogen die nog aan het plan van het Crisisberaad zitten, deed een schipper na afloop van de bijeenkomst in Rotterdam verzuchten: “Ze zeggen dat het een utopie is om te denken dat er weer een schippersbeurs zou kunnen komen. Alsof dit plan geen utopie is.” NEA: ”Rampzalig jaar voor vervoer” NEA heeft de prognoses voor het goederenvervoer naar beneden bijgesteld. Het gaat slechter dan verwacht. Het totaal vervoerde volume voor weg, spoor en binnenvaart komt voor 2009 onder het niveau van 2004. Het vervoer van goederen daalt dit jaar met 11,8 procent, waarvan NEA eerder verwachtte dat het met 10,4 procent zou dalen. Voor de eerste twee kwartalen in 2010 wordt een stabilisatie verwacht, met een lichte groei aan het eind van 2010. Uit de tweede Korte Termijn Voorspeller van onderzoeks- en adviesbureau NEA blijkt dat voor 2010 de afzonderlijke transportsectoren weg, spoor en binnenvaart een verschillend beeld laten zien. De eerste tekenen van herstel zullen zich vertalen in een toename van het vervoer van chemische producten. Eind 2010 zal door het aantrekken van de wereldhandel het vervoer van staal en eindproducten/containers weer licht toenemen. De bouw blijft een punt van zorg; deze blijft ook in 2010 dalen. Ook de binnenvaart lijkt niet direct te profiteren van het economisch herstel. De komende kwartalen laten een stabilisatie zien in de ontwikkeling van het vervoerde volume in de binnenvaart. De seizoensschommelingen spelen zich af rond een structureel laag niveau van 67 miljoen ton per kwartaal. Onstuimige krimp Eindproducten en containers maken momenteel een onstuimige krimp door. Voor 2009 wordt een daling van ruim 20 procent verwacht in vergelijking met 2008. Een uitzondering is het vervoer van energiekolen naar Duitsland, de overslag hiervan in de Nederlandse havens is in het eerste kwartaal van 2009 gestegen. Dit leidt tot een toename van kolen in de afvoer van de binnenvaart vanuit Nederland. CDA Zuid-Holand: “Bouw sluizen in Nieuwe Waterweg” Het CDA in de Provincie Zuid- Holland stelt voor sluizen te bouwen in de Nieuwe Waterweg of de Nieuwe Maas, zo berichtte het AD maandag 5 oktober. Met sluizen kan het zeewater tegen worden gehouden, dat nu steeds verder landinwaarts zou trekken. Door die verzilting is er steeds minder zoet water voor drinkwater, koelsystemen en de landbouw. Havenbedrijf Rotterdam heeft boos gereageerd. Die sluizen zouden het scheepvaartverkeer ernstig hinderen, terwijl een van de voordelen van de Rotterdamse haven juist is dat die een directe en altijd beschikbare verbinding met zee heeft. Woordvoerder Sjaak Poppe wijst in het artikel ook op de hinder die de binnenvaart zou hebben van zo’n kunstwerk. Koos Verkerk, die namens het CDA in de Provinciale Staten zit, ziet geen probleem: “De binnenvaart kijkt niet op een sluisje meer of minder.”

De Binnenvaartkrant 9 6 oktober 2009 Cor Spek neemt afscheid als voorzitter Stichting Nationaal Kamp voor Schipperskinderen “Gein maken die ergens toe leidt” Cor Spek als Karrevoerder DuBacle in ‘Bart Boursin en de smoezelige smokkelaars’ - 2003. (foto Nationaal Kamp) Komende zaterdag (10 oktober) neemt het bestuur van de Stichting Nationaal Kamp voor Schipperskinderen tijdens een bijzondere bestuursvergadering afscheid van voorzitter Cor Spek. Niet iemand die een paar jaar zijn naam leende aan het Kamp, maar een enorm bezielde en bezielende leider die meer dan 30 jaar een motor was van wat ooit begon als het Nationaal Kamp voor Schipperskinderen. “Het is tijd”, aldus de vroegere adjunctdirecteur van schippersinternaat Prinses Irene Schiebroek. “Maar ik ga niet weg omdat ik het spelletje niet leuk meer vind.” “Natuurlijk blijf ik die betrokkenheid voelen. Mocht men mij willen vragen voor een denktank die zich bijvoorbeeld buigt over hoe het Nationaal Kamp Hattem (de Kampweek – red.) er bij de zestigste jaargang uitziet, dan neem ik dat zeker in overweging. En volgend jaar op de eerste dag van de 53e editie ben ik erbij, alleen dan met de pet op van de Binnenvaartkrant.” Want sinds de start van deze krant, ruim twaalf jaar geleden, is Cor Spek als journalist daarbij betrokken, in artikelen vooral de menselijke kant van de binnenvaart belichtend. Daar ligt zijn hart. Hij merkte dat al vroeg toen hij na het behalen van het diploma meao Commerciële Economie bij een multinational kwam te werken. “Ik zat veel te lang te veel op een stoel. Ik wilde beweging en iets sociaals doen.” Hij solliciteerde bij het schippersinternaat in Vreeswijk, maar directeur Jan Lips vond dat Cor Spek met alleen ervaring als jeugdcoach van een basketbalteam toch wat te weinig ervaring had. “Iets doen met schipperskinderen vond ik wel een leuk idee. Gewone kinderen die in een groep leven.” Henk Rippen van de internaten aan de Mathenesserlaan (later de Meerpaal in Capelle) zag wel iets in die jonge enthousiasteling en gaf hem in 1976 een kans als groepsleider. Later haalde Cor Spek de acte MO- Pedagogiek en hij deed (weer later) een post hbo-opleiding Management. Na zijn aanstelling als groepsleider kwam hij binnen een jaar in aanraking met het Nationaal Kamp. “In 1978 speelde het thema ‘Nagel van Nagelholt’ en ik maakte tijdens het voorafgaande filmweekend een overrompelende entré, door naaister Ans Teeuwen aangekleed als middeleeuwse nar. Een jaar later ging ik mee als hoofdmentor en kwam ik bij de Kampstaf. Ik werd daarin gesteund door Henk Rippen en later ook, toen ik in Terneuzen werkte, door Eddie Koers.” De directeur van het internaat Koningin Juliana was zelf ook bij het Kamp betrokken. “Ik kreeg alle ruimte.” Onder de pannen Eén van de spannendste periodes voor voorzitter Cor Spek was zijn wervingsactie ‘Nationaal kamp onder de Pannen’, een sterk staaltje van fondsen werven, waarvoor Spek en technisch kampleider Jan Voerman het startsein gaven toen ze – met een potje bier in de handen – constateerden dat de Zandkreek niet lang meer zou meegaan. “We hebben vracht verkocht met Reder Radbraker, een sponsordiner georganiseerd in een winterlandschap en natuurlijk hebben internaatskinderen sponsorlopen gehouden en waren er acties van de oudercommissies.” Er werd een half miljoen gulden ingezameld. “We kwamen uiteindelijk op dat bedrag 110 gulden tekort. Die heb ik toen zelf in de pot gedaan.” Verhalen In 1986 werd Cor Spek creatief kampleider, in ’88 voorzitter en in ’89 algemeen kampleider. Of u nu zelf of via uw kinderen of desnoods via de krant werd geconfronteerd met die jaarlijkse sprookjes en verhalen die werden opgetuigd om het Kamp levensecht te maken voor de kinderen, we kunnen u verklappen dat die verhalen de afgelopen twintig jaar vrijwel zonder uitzondering uit de koker van Cor Spek kwamen. “Het is zo mooi om van de ene op de andere dag in een andere wereld te kunnen stappen waar een gewoon meisje een prinses wordt en draken leven die kunnen praten. Die fantasie uitwerken, verhalen schrijven en films maken. Als volwassene dingen doen die je als kind nooit mocht. Je bent bezig met gein maken, of ongein, maar wel met iets dat ergens toe leidt.” Zijn betrokkenheid ging heel ver. “Mijn kinderen gingen toen ze klein waren gewoon mee naar het Kamp. Tot ze een jaar of 12 waren.” Want dat is de leeftijdsgroep waarvoor het Kamp is: van 10 tot 12 jaar. “Op die leeftijd is er dynamiek en grote fantasie.” Het leidt ergens toe. De kinderen wonen een week in de natuur. “Kinderen denken soms echt dat spinazie in blokjes aan de bomen groeit en dat melk uit een fabriek komt. In het Kamp maken ze spelenderwijs kennis met de natuur.” Een ervaring die ieder kind mee zou moeten maken. Dat is geen bewering van Cor Spek, maar van oudminister Veerman van Landbouw. Ook Maria van der Hoeven liet zich in dergelijke bewoordingen uit toen ze als minister van Onderwijs de gerenoveerde Zandkreek (de basis van het Kamp) kwam openen in 2003. Schipperskinderen Een jaar later werd het Kamp definitief opengesteld voor kinderen die niet op scholen zitten waarop ook schipperskinderen zitten. “Ik schat dat nog 20, 25 procent van de kinderen van het Kamp schipperskinderen zijn.” Dat vereist wel een wat andere aanpak van de organisatie. “Het is geen automatisme meer dat bijvoorbeeld jongeren van internaten meewerken aan het Kamp. De Kampwachten moeten anders worden geworven. Je moet veel meer werven, want deze kinderen komen niet omdat hun ouders of broertjes en zusjes er zo’n leuke tijd hebben gehad.” “De kampleiding zal het Nationaal Kamp meer als product moeten gaan zien. Zeker naar nieuwe scholen. Dat vraagt visie. Maar het blijft een uniek concept, dat ook enorm kan groeien. De vraag is natuurlijk 15-streep De schippersvrouw vindt dat er zo weinig mogelijk van haar overleden moeder verspild mag worden en daarom spoort ze iedereen aan om te kijken of men wat gebruiken kan. Het doet haar deugd dat alle nazaten iets meeslepen. Het gaat niet direct om de waarde van die spullen. Nee, het gaat de schippersvrouw vooral om het feit dat dit alles door haar moeder jarenlang gekoesterd is. De handdoeken aan boord beginnen te verslijten en de keukendoeken zijn door de vuile handen van de schipper niet meer schoon te krijgen. Dus duikt de schippersvrouw in de gangkast om tussen het linnengoed te neuzen. Ze vindt er een grote voorraad en omdat er verder niemand belangstelling voor heeft, stopt ze ze in een grote zak en neemt ze mee naar boord. Ze gaat er op haar gemak mee in de stuurhut zitten en ontdekt handdoeken die haar bekend voorkomen maar die ze bij haar moeder toch al jaren niet meer gezien heeft. Als ze er eentje goed bekijkt, vindt ze er een rood ingenaaid nummertje in: 15. En daaronder is met rode draad een streep getrokken: 15- of je dat moet willen. Ga je dan naar meerdere weken of ga je een maximumaantal deelnemers aanhouden. Ik weet zeker dat dit concept pedagogische meerwaarde heeft en dat het bestaansrecht heeft. Maar hoe ga je het in de toekomst organiseren? Dat is een boeiende discussie.” Het Nationaal Kamp heeft het tot nu toe zonder een cent subsidie gedaan. “Het zou wellicht goed zijn als bijvoorbeeld het beheer van het gebouw weggezet kan worden naar professionele beheerders en dat de menselijke inbreng – toch heel erg eigen voor het Kamp – in handen blijft van vrijwilligers. Maar je moet daar wel de juiste mensen voor vinden, die dat willen en die het Kampconcept kunnen verkopen.” De bezieling klinkt nog door, maar hij zal het los moeten laten. Ze laten hem echter niet gemakkelijk gaan. Vier jaar geleden wilde Cor Spek al stoppen met het Nationaal Kamp Hattem, waarvan hij meer dan twintig jaar lang creatief kampleider, voorzitter én Algemeen Kampleider was geweest. Op verzoek van de Kampstaf bleef hij, maar hij wilde in dat geval wel het voorzitterschap aanhouden. Daar zet hij zaterdag dan toch ook een streep onder. streep. Zelf had de schippersvrouw nummer 15. De jongere kinderen kregen er een streep onder want dat was handig als er iets af gedragen moest worden wat van de oudste geweest was en daarom had haar jongere zusje 15-streep gehad. Met die handdoek en dat nummertje mijmert de schippersvrouw over vroeger. Mama had vaak gezegd dat op het pensionaat alleen het beste van het beste goed genoeg was voor haar kinderen en meestal hadden ze daar om gelachen. Maar nu moet ze haar moeder gelijk geven want de handdoeken zijn nog heel goed in orde. Laatst had een nichtje wollen dekens van vroeger meegenomen en ook die kwaliteit was nog heel goed. “Mama, je hebt gelijk. Je hebt inderdaad een heel goede kwaliteit gekocht”, zegt de schippersvrouw hardop want opeens lijkt het haar heel belangrijk dat haar moeder dit alsnog te horen krijgt en ze kijkt naar boven. Naar de wolken. Want het is net of ze na al die jaren pas echt begrijpt met hoeveel liefde haar moeder alles aangeschaft had wat haar beide kinderen nodig hadden. Ze hoopt dat die gedachte niet te laat is en alsnog bij haar moeder terecht komt. En ze vouwt de handdoek met het nummertje op en legt hem als een kostbare herinnering in haar eigen kast.

Binnenvaartkrant