Views
3 years ago

2009-06

  • Text
  • Schip
  • Nieuwe
  • Jaar
  • Binnenvaart
  • Maart
  • Binnenvaartkrant
  • Schepen
  • Onze
  • Rotterdam
  • Wensen

De Binnenvaartkrant 8 10

De Binnenvaartkrant 8 10 maart 2009 Gevraagd voor mvs Vervantie: gemotiveerd schippers(echt)paar. Voor onze mvs Vervantie 80 x 8.20m zijn wij op zoek naar een schippersechtpaar. Voornamelijk vaargebied: Rijn Neckar Moesel en geheel Nederland. Voor deze functie is gewenst: • Rijnpatent / radarpatent • gemotiveerd • beheersing Nederlandse / Duitse taal Wij bieden: • vergoeding van 5000.- p/m excl btw • provisie • gevarieerde werkzaamheden Eventueel ook o.b.v huurkoop. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Dhr Benjamins. T. 0528-233288 of T.06-51610782 Weidz Transport BV AGNES BARTOUTSLAAN 35 3342 GE HENDRIK IDO AMBACHT TEL: 078-6840112 E-MAIL: WEIDZ@WEIDZ.NL Wij verwachten het komende jaar de ingezette groei verder uit te breiden.U kunt ons blijven bellen indien u op zoek bent naar lading. Onze voorkeur blijft uitgaan naar een lange termijn relatie, maar ook voor bevrachting kunt u bij ons terecht. TE KOOP:NIEUWBOUW DUWBAK met een normaal voorschip. Lengte zonder vleugels 71.00m x breedte 9.50m x holte 3.20m. Duwbak heeft vleugels van 8.50m. Voorzien van kopschroef en hekschroef (alleen de unit). Voorzien van ankerlier. Tel: 078-6816000 of 06-53125892 Koninginnenlaan 24 te Nieuwegein (Vreeswijk) OPEN HUIS ZATERDAG 28 MAART A.S. VAN 11.00 TOT 15.00 UUR! Monumentale helft van dubbel woonhuis in Oud Vreeswijk aan “De Koninginnesluis”. Oppervlakte kavel circa 345 m , inhoud circa 440 m . Aspekt ERA Makelaars, Nieuwegein. 030-600 39 40 of www.aspektmakelaars.nl Mediship AG vraagt voor het M.P.S. Da Vinci Kapitein (vrije tijds regeling in overleg en geen continue vaart) Matroos Vaargebied hoofdzakelijk Rijn, Moezel, Main en Donau Voor deze functie is/zijn gewenst: • Ervaring in soortgelijke functie • Goede technische kennis • Goede contactuele eigenschappen • Representatief uiterlijk • Beheersing Engelse taal is een pre • Bij de betreffende functie behorend een Rijnpatent ( Patent op de Donau tot Budapest is een pre) Voor meer informatie kunt u zich wenden tot Dhr. van Hengst Tel: 06-53125546 / 06-13001214 De Zeeuw Reederei management zoekt voor het passagiersschip: “Ms Rhine Princess” m.i.v. 1 mei 2009 KAPITEIN m/v (i.b.v. Rijnpatent tot Bazel) MATROZEN m/v Vaargebied: Nederland, België, Rijn en Moezel. Wij bieden: Uitstekende arbeidsvoorwaarden in verhouding tot de functie en vaarprogramma. Wij verwachten van U: Prettige omgangsvorm en een representatief en verzorgt uiterlijk, goede communicatieve vaardigheden, kennis van de Duitse en/of Engelse taal. Ervaring in soortgelijke functie is gewenst. Uw schriftelijke sollicitatie: kunt U sturen naar: Raymond Hoenen, human-resources manager, Plantage 41, B-3680 Maaseik, België of een e-mail sturen naar: cruiseteam@dzreederei.ch Voor informatie kunt U tijdens kantooruren contact opnemen met Dhr. Forneck +32 479960357

De Binnenvaartkrant 9 10 maart 2009 Eisbein met zuurkool De schippersvrouw heeft Eisbein gekocht. Dat – met zuurkool en puree – wordt smullen. Na de koffie vult de schippersvrouw een pan met water en hier gaat de Eisbein in. Ze schilt de aardappelen en zet ook die op. Als dat allemaal aan de kook is maakt ze het zakje met de zuurkool open. Meteen ziet ze dat er wat groens in zit. Hè verdorie. Ze heeft zich nog wel zo op Eisbein met zuurkool verheugd. Ze houdt het zakje onder de lamp en vist het groene er uit. Het is iets hards en het glanst aan een kant. Het is in ieder geval geen schimmel. Het lijkt wel of het een stukje is van zo’n grote pot waar men de zuurkool in bewaart. Maar zeker weet ze dat niet. Ze kijkt op het zakje om de leverancier te bellen maar vindt er geen telefoonnummer op. Hierdoor kan ze dus helemaal niet achterhalen wat dit groene is. Ze kijkt naar de verrukkelijke Eisbein die al helemaal warm is en vraagt zich af wat ze daar nu bij moeten eten. Als ze nu groene kool in voorraad had? Maar nee, er is slechts een kropje sla. En een pot rode kool met appeltjes. Als er een schip langszij komt ziet ze dat het een bekende is. Ze praten wat over de vaart en aanverwante zaken. Beide vrouwen hebben het eten op staan en de schippersvrouw vertelt over de zuurkool met het groene stukje er in. En dat ze het jammer vindt dat ze nu niets voor bij de Eisbein heeft. “Ik heb nog wel een zakje zuurkool liggen. Dat mag je wel hebben”, biedt de vrouw die net langszij ligt aan. “Oh, als dat zou kunnen”, zegt de schippersvrouw blij. “Want ik heb mij zo op Eisbein met zuurkool en puree verheugd.” Opgewekt gaat ze naar de keuken en de gekregen zuurkool gaat nu bij de Eisbein. Net voor het eten klaar is gaat de telefoon en moeten ze laden. “Dat opzij liggen was net lang genoeg om ons van zuurkool te voorzien”, lacht de schippersvrouw, voordat ze er tussenuit gaan. De collega zegt dat het hun gegund is. Voor het laden kunnen ze nog net van de zuurkool genieten en dat watoverisgaatdieavondbijeen warm worstje want er mag absoluut niets van de heerlijke gekregen zuurkool verspild worden. VARELING door Irene Bruyninckx Internaatsdirecteur Rob Kampstra start managementadviesbureau DOOR COR SPEK Per 1 maart is hij vertrokken en inmiddels is hij onderweg naar een nieuwe uitdaging. Rob Kampstra, directeur van Meanderinternaat Nieuwegein, kijkt op zijn internaatsperiode van (ruim) zeven “verrijkende” jaren met tevredenheid terug. “Ik heb nu een leeftijd waarop ik de rest van mijn loopbaan kan overzien. Ik zag mijzelf toen voor de keuze staan om nog zeven jaar door te gaan, tot mijn pensioen, of om iets anders te gaan doen. Er gebeurt weliswaar veel in internatenland, maar ik wilde voorkomen dat ik de laatste vijf jaar zou gaan aftellen. Het lijkt mij daarom ontzettend boeiend nog één keer een andere stap te zetten.” Die ‘andere stap‘ is een bureau voor interim-management, vertelt de sympathieke internaatsdirecteur desgevraagd. Nu ondernemer worden is kiezen voor dynamiek. “De financieel-economische tijd waarin wij nu leven accentueert dat wel. De stap lijkt onzeker en riskant, maar voor mij is het de nieuwe uitdaging die domineert.” Hand- en spandiensten Kampstra richt zijn inzet op de sectoren zorg, welzijn, kinderopvang, onderwijs en “misschien” lokale overheid. Het gaat in alle gevallen om vormen van tijdelijk management. De scheidend directeur is ervan overtuigd dat er behoefte bestaat aan zijn diensten. “Die behoefte is er eigenlijk altijd wel. Op sommige interim-managementbudgetten staat wel een rem, maar juist op andere weer niet; daar wacht men met definitieve invulling om te kiezen voor tijdelijkheid. Er blijven altijd situaties waar georganiseerd, gereorganiseerd of gefuseerd wordt. Juist hier worden vaak mensen met een tijdelijke opdracht binnengehaald. Bijvoorbeeld voor twee of drie dagen per week opvang wegens ziekte. Je neemt dan de lopende zaken op je.” Kampstra noemt dit operationeel management, het verrichten van hand- en spandiensten. Kampstra sluit daarnaast strategische opdrachten zeker niet uit. “Het vormen van langetermijnbeleid is beslist ook een optie. Dat noem ik de hoofdkant. Interim-management wordt vaak ‘koud’ genoemd. Er worden dan bijvoorbeeld rücksichtslose besluiten genomen en trajecten ingezet die later moeten worden teruggedraaid. Met alle personele gevolgen van dien. Ik wil proberen zeker ook het hart toe te voegen.” Verrijkend Door alle drukte rondom zijn vertrek uit Nieuwegein heeft Kampstra nog niet de tijd gehad die hij zou willen om zijn ondernemerschap goed op touw te zetten. Over de naam van het adviesbureau is daarentegen wél nagedacht: Kampstra Project- en Interim-management. De gelijknamige website moet nog gelanceerd worden. Rob Kampstra gaat op 1 april officieel van start. Zijn er dan al klanten? Lachend: “Ik start 2 april, anders gelooft niemand het. Met name in het zuiden van het land, waar ik woon, ga ik contacten leggen met grote organisaties in zorg en welzijn. Maar ook zal ik bureaus benaderen die bemiddelen in interim-management.” De kersverse ondernemer sluit overigens niet uit dat hij ook binnen de internatenclusters zou kunnen gaan opereren, mocht hij daartoe een verzoek krijgen. Tot die tijd zijn er herinneringen aan een goede periode. Over zijn vertrek zegt hij: “Mensen reageerden verrast. Een goed teken, denk ik. Anderzijds vind ik dat wel weer typerend voor de internaten. Veel gebeurt op de lange termijn. Kinderen wonen er maximaal twaalf jaar, ouders die generaties lang aan de internaten verbonden zijn en personeelsjubilea van 25 en zelfs veertig jaar komen voor. Het idee dat je na een periode zegt: ‘Ik ga weer verder’, is niet zo vanzelfsprekend. Maar het zijn zeven erg verrijkende jaren geweest. Het heeft met mij ook iets gedaan.” Kersverse ondernemer Rob Kampstra kijkt tevreden terug op zijn internaatsperiode: “Het heeft met mij iets gedaan.” (foto Marieke Duijsters) Kattenkwaad Als voorbeeld noemt Kampstra de invoering van verticale groepen en het starten van de kinderopvang. Momenten die “tumultueus” waren. “Dat is communiceren over een wereld die mensen niet kennen. Ik heb dat wel moeten leren.” Kampstra kijkt zeer beslist tevreden terug. “Het is een van de mooiste dingen die bestaan, als je de kans krijgt om met een hele club mensen te zorgen dat kinderen en jonge mensen in een belangrijke levensfase mogen opgroeien naar volwassenheid. Daar probeer je ze klaar voor te stomen. Dan maak je leuke en mooie dingen mee. Inclusief alle ondeugd en kattenkwaad die daarbij hoort.” Werk en leven zijn voor Kampstra erg met elkaar verbonden. “Het Prins Hendrik-internaat heeft een christelijke identiteit. Toen ik kwam, was dat een belangrijk criterium in het profiel. Voor mij is dat wezenlijk. Niet alleen om mijn leven te leven, maar ook mijn werk te doen. Het bijzondere is dat je een baan krijgt waarin dat christen zijn ook iets zichtbaars heeft. Ik heb dat altijd speciaal gevonden.” “Dan gaat het niet allen om de vieringen waarin wij ons geloof in God proberen uit te drukken, maar juist ook bij opvoedingsvragen. Wij noemen ons een open christelijke instelling. Dat betekent dat wij mensen die deze achtergrond niet hebben tot niets verplichten. Wel vragen wij hen dat te eerbiedigen. Voor mij was dat een extra dimensie de achterliggende jaren. Ook de diversiteit bij ouders en medewerkers was een enorme uitdaging om iedereen daarin ruimte te geven.”

Binnenvaartkrant