Views
3 years ago

2009-06

  • Text
  • Schip
  • Nieuwe
  • Jaar
  • Binnenvaart
  • Maart
  • Binnenvaartkrant
  • Schepen
  • Onze
  • Rotterdam
  • Wensen

De Binnenvaartkrant 30

De Binnenvaartkrant 30 10 maart 2009 Nóg mooiere cijfers voor Zeehavens Amsterdam DOOR DOROTHÉ VAN GEEMERT Waren de voorlopige cijfers van de Zeehavens Amsterdam over 2008 al zeer positief, de definitieve cijfers zien er nog beter uit. De verwachting dat de laatste twee maanden van het afgelopen jaar wel wat minder zouden zijn, bleek achteraf erg mee te vallen. En zo eindigen Zeehavens Amsterdam, waaronder ook de havens van Velsen/IJmuiden, Beverwijk en Zaanstad vallen, met een totale groei van 8,2 procent ten opzichte van 2007. Vierde rederij bij United Stevedores De Amsterdamse haven is met een groei van 32 procent over de afgelopen drie jaar de snelst groeiende haven in Europa. De hoofdstad staat nu nog op de vijfde plaats (na Marseille) maar het verschil is nog maar 1 miljoen ton. De forse groei, vooral in de Amsterdamse haven, wordt met name veroorzaakt door de stijging van ruim 26 procent in de natte bulkoverslag, bijna 23 procent in de olieproducten en 15 procent bij de overslag van stukgoed. De overslag in containers blijft – dankzij de Ceres Paragon Terminal – ook nog steeds stijgen. Vorig jaar met bijna 14 procent. De naam Ceres gaat verdwijnen. De nieuwe eigenaar (Hutchison Port Holdings) geeft de voorkeur aan ‘Amsterdam Container Terminals’. Saillant detail is, dat, toen de terminal alleen nog op de tekentafel bestond, die ‘Container Terminal Amsterdam’ als werktitel had. Drie maiden calls in Amsterdam Ondanks de teruglopende wereldeconomie wordt de hoofdstedelijke haven steeds populairder. Binnen korte tijd waren er drie maiden calls te melden. De Pleiades Spirit van Nissan, de San Francisco van ZIM/Hapag-Lloyd en de Tor Minerva van Sea-Cargo maakten voor de eerste keer hun opwachting in Amsterdam. Zoals het al jaren de gewoonte is, kregen de kapiteins voor deze gelegenheid een speciaal schildje aangeboden. De directie van Haven Amsterdam had het er maar druk mee. Ook een maiden call, maar dan van een heel ander kaliber, was de komst van de nieuwe Ark van Noach. Hoewel het houten schip met zijn polyester dieren – een initiatief van Johan Huibers – een plaatsje had gekregen aan de afgelegen Westerdoksdijk, trok het schip de afgelopen drie maanden toch nog 10.000 bezoekers. Het schip is ondertussen naar zijn volgende ligplaats in Drachten vertrokken. Het eerste schip van de NAF Service (North Europe Africa Service), een lijndienst van de Israëlische rederij ZIM Integrated Shipping Services en het Duitse Hapag Lloyd, heeft de terminal van United Stevedores Amsterdam (USA) in de Amerikahaven aangedaan. Het is al de vierde deepsearederij die United Stevedores (een dochter van de Ter Haak Group) wist te contracteren. Tot nu toe was Antwerpen de enige aanloophaven van de NAF Service in de Benelux, maar voortaan is Amsterdam de eerste laad- en loshaven van deze Afrikadienst. Er worden twee containerschepen ingezet. Er is elke elf dagen een afvaart en de rederijen verwachten in 2009 minstens 18.000 containers te verschepen tussen West-Afrika en de USA-terminal. ZIM heeft een jarenlange traditie in de Amsterdamse haven. Al in de tachtiger jaren brachten ZIM-schepen balen cacao naar de hoofdstad, die ook toen door stuwadoorsbedrijf Ter Haak werden gelost. Door die ervaring wordt een kwart eeuw later de afhandeling van de NAF-schepen aan de USA-terminal toevertrouwd. Wij wensen V.O.F. Kortrans SVO en haar bemanning veel succes en een behouden vaart met het ms Vectura. Op het ms Vectura leverden wij: Stuurhuis met hefkolom, autokraan, trap, mast en toebehoren Ondervloer blijft bereikbaar en warm Electrische vloerverwarming! Want vloerverwarming van Speedheat is snel op temperatuur. Het is slechts 1 mm dun en daarom flexibel tot in de kleinste ruimtes toe te passen. Indestuurhutwordthetsysteem los gelegd, zodat de onder-vloer bereikbaar blijft. Vervangen is eenvoudig en de prijsstelling prettig. Vraag vrijblijvend uitgebreide documentatie aan. Speedheat Ridderkerk wenst het ms Vectura en het ms Choice een goede vaart. Frans Schot Tel. 0180 490 436 Fax 0180 490 437 Mob. 06 5320 36 01 Blankenstein 150 7943 PE Meppel Tel.: 0522 24 36 00 Fax: 0522 24 36 99 Ook V.O.F. Kortrans SVO koos voor de uitstekende dekking en premievoorwaarden van efm. Wij wensen het ms Vectura en haar opvarenden een behouden vaart. www.efm.nl

De Binnenvaartkrant 31 10 maart 2009 Kleinzoon schrijft levensverhaal van Piet en Elisabeth Meeusen Vertellen als een bibliotheek in Angola DOOR FRANK ANTONIE VAN ALPHEN Piet Meeusen werd geboren op een klipper. Als binnenvaartschipper maakte hij de Tweede Wereldoorlog, de watersnoodramp, en de Koude Oorlog – een reis naar de DDR – mee. In de oorlog dook hij onder in de Biesbosch, waarna hij de oversteek maakte naar het bevrijde Brabant. In het dorpje Hooge Zwaluwe, waar hij terechtkwam, woonde Elisabeth Weeland. Na de oorlog trouwden zij en ze gingen samen varen op de Maria. Op basis van vertelde verhalen, dagboeken en brieven schreef hun kleinzoon André Meeusen hun levensverhaal. Een dag na het overlijden van antirookmagiër en provo-voorman Robert Jasper Grootveld, ontmoeten we familiechroniqueur André Meeusen in Café de Zwart aan het Spui. Datzelfde Spui waar Grootveld in de jaren ‘60 zijn happenings bij het beeld van het Lieverdje organiseerde. Wij schuiven aan de cafétafel in historische sferen. In het tafelblad is een motief van een kompas (windroos) ingelegd. Hoe treffend. Terwijl Grootveld de eeuwige jachtvelden inkoerst, spreken wij met de kleinzoon van een schipper die zijn leven achterliet in dagboeken, reisjournalen en schriften. André Meeusen zelf wilde geen varensman worden. Aan boord bij zijn ouders zat hij liever aan al het andere dan varen te denken. Hij ging rechten en politicologie studeren, maar vaart nog steeds iedere zomer met zijn vader en moeder mee. “Het is nooit mijn droom geweest. Mijn broertje is wel schipper.” Levensverhaal Tijdens die reisjes wil je wel eens op mooie ideeën komen: een boek over je grootouders schrijven bijvoorbeeld. Had zijn opa Piet Meeusen in zijn jonge jaren tenslotte ook niet van boeken gehouden? Het idee om diens levensverhaal te vervatten werd op een dag versterkt door André’s huidige werk bij de Immigratiedienst, waar hij twintig uur in de week werkzaam is. “Een paar jaar geleden sprak ik een Angolese asielzoeker, een geschiedenisleraar. Die vertelde mij een verhaal hoe in zijn geboortedorp bij volle maan de oude mannen bij elkaar komen om elkaar verhalen te vertellen. Als daar in dat dorp een oude man sterft, verdwijnt met hem een hele bibliotheek.” André wist hoe hij zijn boek moest noemen: De bibliotheek van mijn opa. Zijn grootvader had altijd van boeken gehouden, was een leergierig iemand; hij las als kind Odysseus onder de bank. Maar zijn vader had liever dat hij in de stuurhut kwam zitten, want ook hij moest schipper worden. Grote geschiedenis Geld om een schoolopleiding te volgen was er niet. Wel had het schippersinternaat in Vreeswijk plek voor hem, waar Piet Meeusen zijn achtste tot twaalfde levensjaar doorbracht. Een internaat dat destijds nog losse handjes had, om het maar zacht uit te drukken. Een boek kon daar het beste worden André Meeusen heeft, zo zegt hij zelf, niet de capaciteiten om een roman te schrijven. Bovendien wilde hij zijn opa met het verhaal recht doen. (foto Manon Bruininga) gebruikt om het zitvlak te beschermen. “Het regime daar was behoorlijk stevig; er werd behoorlijk op los getimmerd. Dat was in mijn tijd wel anders”, weet zijn kleinzoon. Want André heeft op hetzelfde internaat gezeten. “Ik had veel vrijheid in Vreeswijk. Wat dat betreft kon ik mijn eigen gang gaan. Dit in tegenstelling tot mijn opa.” Meeusen bezweert dat hij zijn handen in dezelfde wasbak als zijn opa heeft gewassen. Na het internaat liep grootvader Meeusen nog een tijdje rond op de zeevaartschool, “maar een leven op zee bleek niet voor hem weggelegd”. In een leven waar niet zo veel te kiezen was, werd het uiteindelijk de binnenvaart. Gelukkig maar. Anders had zijn kleinzoon nooit diens relaas kunnen optekenen. In De bibliotheek van mijn opa vernemen we hoe de grote geschiedenis het leven van de kleine familiegeschiedenis kan beïnvloeden. Het bestaan tijdens de Tweede Wereldoorlog, de ellende van de Watersnoodramp van 1953, de Koude Oorlog, maar ook het wederopbouwgeloof van de naoorlogse jaren. Waarbij de vooroorlogse verzuiling ook weer rechtovereind werd gezet overigens. Totdat de beeldenstorm van de jaren zestig deze naar beneden haalde. in christelijke hoek, maar Piet Meeusen had tegelijk geen bezwaar tegen nudisme en vond dat de natuur zijn kerk was. Hij was een verlicht mens. Het mensvriendelijke karakter is André Meeusen zelf ook niet vreemd, aangezien hij momenteel telefoonbuddy is van een joodse vrouw die Auschwitz overleefde. Misschien stof voor een volgend boek. Van oude mensen en de dingen van verleden. “Mijn opa was een ruimdenkend iemand, mijn oma was erg verzoenend van karakter”, vertelt André boven een nieuwe bak koffie. “Geloofsrichtingen moesten elkaar tolereren volgens haar. Beiden zijn tot aan het eind van hun leven ook blijven geloven”, weet hij. In de herfst van een menselijk bestaan kan de kracht van het geloof wel eens flink worden getest. “Toen mijn oma Elisabeth uiteindelijk in een verpleegtehuis terechtkwam, was dat voor mijn opa een zware tijd. Het was een periode waarin hij terugkeek op zijn leven. Hij deed dat met fotoboeken en dia’s.” Zo exact mogelijk Meeusen heeft met De bibliotheek van mijn opa het verhaal van zijn grootouders opgetekend. Piet Meeusen heeft de productie van zes van de zeven verhalen nog meegemaakt, en waar nodig gecorrigeerd. Het laatste verhaal werd vervat na diens overlijden. “Ik ben toen het huis van mijn opa en oma binnengegaan om het uit te ruimen. Er bleken veel meer verhalen te zijn; dagboeken, reisjournaals.” André Meeusen heeft niet voor de romanvorm gekozen, omdat het schrijven van een dergelijk boek niet in zijn schrijfbagage zit. “Omdat hij daar de capaciteiten niet voor heeft”, naar eigen woorden. Bovendien vond hij het heel belangrijk de woorden van zijn opa zo exact mogelijk weer te geven. “Ik wilde mijn opa met het opschrijven van zijn verhaal recht doen. Zijn woorden precies weergeven, daar zit ‘m de waarde in. Hij heeft zich nog afgevraagd hoe ik dat allemaal tot een geheel zou kunnen maken. Dat zag hij niet zo voor zich.” Toch is het relaas van Piet Meeusen en Elisabeth Weeland nu in boekvorm verschenen. De bibliotheek van mijn opa: het levensverhaal van een schippersechtpaar, is voor 15 euro (plus 3 euro verzendkosten) te koop via www. ditmoetgelezenworden.nl. Piet Meeusen was volgens zijn kleinzoon een verlicht mens. (foto uit privéarchief) Ruimdenkend De grootouders voelden zich thuis Op een zondag in 1959 in de haven van Hilversum. (foto uit privéarchief)

Binnenvaartkrant