Views
2 years ago

2008-25

  • Text
  • Pompen
  • Binnenvaart
  • December
  • Rotterdam
  • Jaar
  • Binnenvaartkrant
  • Schip
  • Twee
  • Schepen
  • Onze

De Binnenvaartkrant 10 2

De Binnenvaartkrant 10 2 december 2008 Als matroos bij het Havenbedrijf sta je nooit stil, want onze mensen kiezen voor actie. Het Havenbedrijf biedt jou een heel andere loopbaan dan in koopvaardij of binnenvaart, of op de lange omvaart. Hier kom je terecht bij het sleepbedrijf, baggerbedrijf of het vlotkraanbedrijf. Je werkt dus steeds in en rond de haven. Logisch, want het Havenbedrijf beheert, onderhoudt en exploiteert de volledige haveninfrastructuur, van dokken en sluizen tot kranen, sleepboten en baggerschepen. In deze boeiende, internationale werkomgeving ben je dus toch nooit ver van huis. Bovendien garanderen we een pak aantrekkelijke extralegale voordelen en een mooi evenwicht tussen werk en privé. En je maakt deel uit van een hecht team dat trots is om de haven mee uit te bouwen. Met volle overtuiging en volle kracht vooruit. www.dehavenbeweegtje.be

De Binnenvaartkrant 11 2 december 2008 Schipperskinderen werken mee aan documentaire over beleving van binnenvaart Schipperen in een mooie wereld Documentairemaker Chai Locher (staand) wil schipperskinderen hun leven laten vertellen. Ook tien aspirant-filmers van internaat De Meerpaal krijgen die kans. (foto TekstAtelier) DOOR COR SPEK Schipperskinderen maken onder leiding van documentairemaker Chai Locher een film over hun beleving van de binnenvaart. Zij krijgen een videocamera mee en leggen vast wat zij interessant, leuk, aardig of boeiend vinden. Met al dat materiaal wordt ‘Schipperen’ gemaakt, een documentaire die in de binnenvaart zal worden (voor)vertoond. Vanaf april 2009 brengt MuziekTheater Hollands Diep de beelden op de planken als onderdeel van een nieuwe operavoorstelling, ‘De Waterman’, gebaseerd op het gelijknamige boek van Arthur van Schendel. Het zijn niet alleen kinderen van het internaat De Singel die vol enthousiasme meewerken. Ook bewoners van het Julia-internaat in Zwijndrecht en De Meerpaal in Capelle aan den IJssel leggen hun filmische blik vast met een camera die zij een weekend meekrijgen. Voordat de kinderen aan de slag kunnen, krijgen zij vijf avonden les over hoe je een goede documentaire moet maken en krijgen zij alles te horen over camera-instellingen en cameraposities. Aan de kinderen van de Stuurhut van internaat De Meerpaal legt Chai Locher (1973) geduldig uit wat de bedoeling is. Sommigen hebben wel eens een documentaire gezien, vertellen de opgestoken vingers desgevraagd. De vraag of zij ook wel eens een film hebben gemaakt “met een echte camera” lokt een grinnikend gelach uit met over elkaar buitelende stemmen. Het zal de spanning zijn van vreemde ogen voor de groep. Of gewoon opwinding bij de gedachte je beelden straks op het witte doek te zien. Een enkeling heeft wel eens “gemonteerd”. Iedereen snapt het, er zijn weinig vragen. Locher toont zich tevreden: “Jullie leren de basistechnieken en laten in die documentaire je eigen leven zien.” Groepsleider Jan-Niesco vult aan: “Je kunt er heel veel mee. Ook in de toekomst, bijvoorbeeld als je een werkstuk moet maken.” Alexander Eleveld (13 jaar, ms Michel Angelo) is overtuigd; hij wil wel. “Het lijkt mij wel grappig om te laten zien hoe ik leef. Ik kan er ook wat van leren.” Leeftijdgenote Janniene van der Vlist (ms Zeelandia) weet het allemaal al. “Ik heb het al een keer gedaan”, zegt zij. Denise Westerbeek (ms Jan) en Demi Bouman (ms Nexus) vinden het leuk mee te doen. Beiden zijn “nieuwsgierig”. Demi wil “alles weten wat met filmen te maken heeft”. Michelle Heesakker (12) heeft nog “geen idee.” Zo zijn er nog een paar. Eigen verhaal Documentairemaker Locher heeft in Capelle dus nog wat zieltjes te winnen. Hij kent echter het klappen van de zweep en heeft al een aantal gewaardeerde producties op zijn naam staan. Voor zijn eindexamen aan de Nederlandse Film en Televisie Academie maakte hij in 2003 in samenwerking met de Humanistische Omroep de film ‘Scheppers’. Een verhaal over een groep amateurpaleontologen die op een zandafgraving in Noord-Brabant dag in dag uit zoekt naar zes miljoen jaar oude haaientanden. Een documentaire over zoeken naar geluk. Het idee om met schipperskinderen een beeldverhaal te maken ontstond bij MuziekTheater Hollands Diep uit Dordrecht. Buiten de drukte van de groep documentairemakers in spe vertelt Locher over zijn uitdaging om juist dit project op te pakken: “Ik ben allround opgeleid en wil bij spannende, mooie, boeiende of avontuurlijke onderwerpen altijd mijn eigen verhaal maken. Hollands Diep maakt al een jaar of tien opera’s. Zij vragen daarbij steeds iemand van een andere kunstvorm om een educatief programma te maken parallel aan een bepaalde opera. Zij combineren kunst met educatie.” “Nu werkt men aan opera De Waterman, waarin de hoofdpersoon op een gegeven moment binnenvaartschipper wordt. Dat speelt zich allemaal af rond 1850. Cilia Ik ken de clichébeelden over de binnenvaart wel Hogerzeil, de artistiek leider, belde mij op en vertelde dat zij graag een documentaire wilde maken met schipperskinderen over de wereld zoals die nu is. Zij hadden mijn film ‘Scheppers’ gezien waar het verhaal heel visueel verteld wordt. Zij wilden een dergelijke film, maar dan gemaakt met schipperskinderen.” Locher vertelt openhartig dat hij bij de start van het project Schipperen weinig idee had van de schipperswereld. “Ik ken de clichébeelden over de binnenvaart wel, maar weet niet hoe die echt is, hoewel ik zeil en dus ook op het water zit. De fascinatie daarvoor heb ik zeker en ik was dus heel benieuwd naar de verhalen van de kinderen: wat gaan zij laten zien?” Lastige leeftijdscategorie “Ik wist ook niet of dat wel zou lukken. De leeftijd 12 tot en met 14 jaar is best een lastige leeftijdscategorie om enthousiast te krijgen. Zowel bij De Singel als bij Julia lukte dat echter meteen. Dat vond ik heel leuk.” Grappig is het verhaal van de jongen die hem bij de eerste kennismaking liet weten: “Iedereen denkt dat wij op een piepklein, krakkemikkig bootje wonen. Nu kan ik laten zien dat het niet zo is!” Locher glimlacht: “Leuk was dat. Daar ontmoet mijn fascinatie zijn wens om het allemaal te vertellen.” Op het internaat in Zwijndrecht hebben de kinderen al camera’s meegekregen en Locher heeft de eerste beelden inmiddels gezien. “Het is leuk wat daar uit komt. In de eerste les zie je bijvoorbeeld dat kinderen met de camera alle kanten uitzwiepen. Later gaat dat steeds beter.” “Kinderen geinen tijdens de lesavonden met hun leeftijdgenootjes, noem het stoerdoenerij, maar aan boord filmen zij heel serieus en vertellen ze trots over wat zij doen en hoe dingen werken en waar zij meehelpen. De meeste kinderen laten de machinekamer zien en je ziet rondleidingen over het schip. Maar zo leren zij wel iets over verbeelding en hoe je iets verbeeldt in een kunstvorm. Zij leren dus iets over kunst.” Zelf gaat Locher ook nog een aantal dagen in de binnenvaart op stap met een cameraman om bruggen te slaan tussen de beelden van de kinderen en de verhaallijn: “Er moet uiteindelijk wel een film komen die iedereen snapt. Daarbij ben ik wel terughoudend in wat ik wil vertellen. In die zin is deze documentaire ook voor mij een ontdekkingstocht. Wel wil ik vertellen dat het een mooie wereld is, een lijn die je eigenlijk in al mijn werk tegenkomt.”

Binnenvaartkrant