Views
2 years ago

2008-19

  • Text
  • September
  • Pompen
  • Jaar
  • Binnenvaartkrant
  • Binnenvaart
  • Antwerpen
  • Onze
  • Schip
  • Nieuwe
  • Rotterdam

De Binnenvaartkrant 40 9

De Binnenvaartkrant 40 9 september 2008 Een onafhankelijk tussenpersoon Bezoek onze stand 269 op de Open Scheepvaartdagen in Antwerpen ANGLO BELGIAN CORPORATION nv Een motor voor het leven 24u/24u tot uw dienst Krachtig en betrouwbaar Emissies twee jaar vooruit SAA Overvliet Assurantie Makelaars Twentestraat 88, 3083 BD Rotterdam Postbus 9000, 3007 AA Rotterdam Tel.: 010-4119595, Fax: 010-4139774 E-mail: mail@overvliet.nl www.overvliet.nl Lijnmotoren tot 2400 pk www.abcdiesel.be info@abcdiesel.be +32 (0)9 267 00 00 Uw specialist in reparatie & installatie van Elektronische en Mechanische motorbedieningen SCHROEFASREMMEN ELECTRONISCHE MOTORBEDIENINGEN STUURWERKEN MECHANISCHE MOTORBEDIENINGEN Marchantstraat 10 - 3332 CL Zwijndrecht T 078 619 20 03 - F 078 619 15 39 E-mail info@dcsint.nl - www.dcsint.nl OFFICIEEL DISTRIBUTEUR VOOR DE BENELUX

De Binnenvaartkrant 41 9 september 2008 O P E N SCHEEPVAARTDAGEN A N T W E R P E N Zo ver je met het blote oog kan zien, grenzen er eindeloze polders aan de slikken en de groen gekleurde schorren langs de natuurlijke oevers van de Schelde. Domein van vele vogels, die daar op eigen wijze het hoogste lied zingen. Niets verstoort de rust. De horizon is ongerept en eindig. Varend vanuit Terneuzen en onderweg naar Antwerpen zie je pas na de omgeving van Saeftinghe voor het eerst iets aan de einder verschijnen. Het zijn de vertrouwde Belgische bakens, zoals die van de molen en de kerktoren van Doel. Voor dit romantisch geschetste plaatje moet eerlijkheidshalve de klok wel eventjes honderd jaar worden teruggezet. Als het nu helder weer is, zie je reeds op kilometers afstand de tegenwoordige bakens van Doel, gevormd door de contouren van een kerncentrale met twee 170 meter hoge koeltorens. Onafgebroken laten zij grote witte pluimen verdampt Scheldewater in de lucht verdwijnen. En op één van de schaarse zonnige dagen van 2008 met een strak blauwe hemel vormt dat een contrastrijk gezicht. Weinig hoopgevend Tegenstellingen zijn er in overvloed langs dit stukje Schelde. De bejaarde rivier heeft de laatste zestig jaar heel wat moeten meemaken en doorstaan. Ongevraagd en ongewild is er van achter de tekentafels ingegrepen in het lange ongestoorde leven van de 355 kilometer lange Schelde. In deze omgeving is bijna elk stuk oever er bij betrokken geweest en kan er over meepraten. Hier afgegraven, daar verhoogd, verderop is ze verlegd of veranderd. Niet alleen de rivier maar ook de inrichting van het landschap zal nooit meer dezelfde zijn als op 12 - 14 SEPTEMBER 2008 ı DAGELIJKS VANAF 14.00 UUR ı HANGAR 29 ANTWERPEN Verdwijnt Doel tussen de containers? oude ansichten waarop een wijds landschap te zien is met door het tij drooggevallen bootjes van de Doelenaars tegen de achtergrond van de molen. Alhoewel de kerncentrale er bijna tegenaan is gebouwd staat die molen daar nog steeds, zelfs met de status van beschermd monument. En met een vergunning voor de exploitatie van een restaurant en de verkoop van sterke drank. Maar wel met één duidelijk verschil: sinds de korenmolen in 1614 werd gebouwd, was het gebruikelijk dat het meel de molen verliet en nu komt het naar binnen... Om er pannenkoeken en wafels van te bakken voor de digitaal fotograferende toeristen die in grote aantallen tijdens het weekeinde een bezoek brengen aan Doel. Niet alleen per fiets of auto. Het zijn ook de toerrijdende motorfreaks die nieuwsgierig in grote groepen het polderdorp komen binnenronken op hun opgepoetste speelgoed. Ze zien straten met mooie gebouwen en bloembakken aan de lantaarnpalen. Maar ook taferelen die overeenkomsten oproepen met een ontploffing of met oorlogsgebieden. Uit respect voor de bewoners van Doel houden we het woord ramptoerisme nog eerbiedig in reserve, maar we zijn bang dat het geen jaar meer duurt voor dit beladen woord van de plank moet worden gehaald. De toekomst voor de nog in het dorp wonende Doelenaars is niet rooskleuring en weinig hoopgevend. Op kilometers afstand zijn de contouren van de kerncentrale te zien. Rotterdam Hoe kon het zo ver komen dat het dorp in de meest letterlijke zin gedoemd is om van de kaart te verdwijnen? Voor een vergelijkende situatie maken we een uitstapje naar Rotterdam rond 1870. De haven in de stad groeit op dat moment al aardig uit zijn jasje en er zijn plannen voor uitbreiding naar de linker oever. Er is alleen geen geld; vandaar dat er onder de hoge hoed van de geliefde en ook verguisde Lodewijk Pincoffs een initiatief ontstond tot oprichting van de Rotterdamsche Handelsvereeniging. Met de financiële middelen die via deze ontwikkelingsmaatschappij werden verkregen, kwam de bouw tot stand van grootschalige (spoorweg)havens op Feijenoord. Later volgden de Rijnhaven, Maashaven, en de Waalhaven. In 1936 moesten veel landbouwers tussen Hoogvliet en Pernis een ander beroep kiezen toen de eerste boerderijen onder de sloophamer kwamen voor de volgende uitbreiding van de Rotterdamse haven: Pernis. Daarna ontstonden het Botlekgebied, de Europoort, de Eemhaven en de Maasvlakte I en II. De situatie in Antwerpen was in de 19e eeuw niet veel anders en daarom redelijk vergelijkbaar met Rotterdam. Reeds in 1872 ontstond een initiatief van de Bank Société Générale voor een ondubbelzinnig plan: uitbreiding van de Antwerpse haven door de aanleg van drie grote havens en een kanaaldok op de linker oever. En net als in Rotterdam zou die oever met een vaste brug verbonden moeten worden met de rechter oever. En toen ontstond het verschil: in Rotterdam kreeg men voor de plannen de handen op elkaar, maar de burgemeester en zijn schepenen in Antwerpen verleenden geen toestemming. Haven en industrie hoorden slechts op de rechter oever. Over en uit. Groot aanpakken Ruim negentig jaar later was het opnieuw een bank (de Bank van Antwerpen) die zich in de marges van haar jaarverslag over 1963 sterk maakte voor een gigantische uitbreiding van de havens van Antwerpen, op....de linker oever. Het plan kreeg een jaar later bijval van de Ambtenarencommissie voor de Uitbreiding van Stad en Haven van Antwerpen. En plannen moet je groot aanpakken, men ging uit van een gebied van 10.000 hectare, gelegen boven de expresweg Antwerpen-Gent-kust . Ter vergelijking: de Maasvlakte II beslaat straks circa 2.000 hectare. Rond Doel is inmiddels het Deurganckdok gerealiseerd. Een strakke en goed georganiseerde getijdencontainerhaven. De volgende bouwactiviteit omvat het daar haaks op geplande Saeftingedok. Tussendoor nam het parlement in 1978 de Wet Chabert aan, waarmee een ‘oplossing’ tot stand kwam voor het gekibbel over de toedeling van de verschillende belangen tussen linkeroever Oost-Vlaanderen en Land van Waas en de Antwerpse rechter oever. De haven kwam toe aan de rechteroever in Antwerpen en de inkomsten van de industriële linkeroever zouden naar de Oost- Vlamingen gaan. De lange weg die na het ontstaan van alle ambitieuze plannen heeft geleid tot de uiteindelijke huidige situatie in Doel draagt de kenmerken van een niet meer te ontwarren kluwen van talloze onderzoeken, rapportages, hoorzittingen, enquêtes, beloften, ingetrokken beloften, achterkamertjespolitiek, achtergehouden stukken, spitsvondigheden en op het juiste moment uitgespeelde troeven. Om maar eens één situatie uit het hiervoor opgesomde rijtje te noemen: op een bepaald moment wilde een agrariër een bedrijfsgebouw vervangen. Bij de aanvraag van zijn bouwvergunning bleek dat de bestemming van zijn land was gewijzigd in zeehaven. Niet leefbaar Als we de destijds gewijzigde leefomgeving van Pernis zouden moeten vergelijken met Doel, dan heeft Pernis geboft. Het dorp bestaat nog steeds, het is goed bereikbaar en is ingekapseld in een brede groene buffer tussen havens en industrie. Er is een goed functionerende buurtraad met veel inspraak en overleg. De gehandhaafde situatie in Pernis is door belangenorganisaties in België vaak als compromis gememoreerd. De Doelenaars zouden meteen hun handtekening onder zo’n plan hebben geplaatst als meest gunstige oplossing voor alle betrokken partijen in de ontwikkeling van hun gezamenlijke toekomst. De uitkomst van een grootschalige enquête onder de inwoners van Doel gaf geen ruimte in die richting omdat zou vaststaan dat het dorp na realisatie van de bouwplannen niet leefbaar meer zou zijn. Gedurende een aflopende periode werden bewoners in de gelegenheid gesteld hun bezit ter verkoop aan te bieden. Velen maakten daarvan gebruik; op dit moment wonen er nog enkele tientallen Doelenaars. De overige bewoners zijn sympathisanten en kunstenaars. Later ontstond de vraag of deze belangrijke enquête wel zuiver was uitgevoerd. Cruciale uitkomsten zouden zijn achtergehouden ten nadele van Doel. Dat was aanleiding voor het Vlaamse parlement om een diepgaand onderzoek in te stellen. Recent heeft de actiegroep Doel 2020 een klacht ingediend bij de Europese Commissie. Wonder Niets is onmogelijk, en het is daarom te hopen voor de bewoners van Doel dat er nog een klein (of iets groter) wonder geschiedt vóór het aanbreken van 31 augustus 2009. Dat is de door de Vlaamse regering vastgestelde datum waarop de Doelenaars hun’tijdelijk’ zakelijk recht van bewoning van hun huizen verliezen. Veel van deze tijdelijk zakelijke rechten zijn trouwens al gesloopt, hele straten zijn verdwenen, andere straten vertonen gelijkenis met een gatenkaas. Op het moment dat wij tijdens ons bezoek in Doel eventjes aanlegden bij het nog bestaande café speelden er tijdelijk zelfs nóg grotere problemen. Tientallen havenarbeiders van het naastgelegen Deurganckdok zaten met de rug naar hun pintjes voor de bar het grote videoscherm te trotseren. Daarop moesten zij zien dat de achterstand van de rode duivels tijdens hun laatste Olympische wedstrijd tegen Nigeria uiteindelijk opliep tot 1-4. Na afloop hebben ze er toch nog maar eentje op genomen. Alles is relatief.

Binnenvaartkrant