Views
1 year ago

2008-18

  • Text
  • Schip
  • Pompen
  • Augustus
  • Nieuwe
  • Binnenvaartkrant
  • Jaar
  • Schepen
  • Zoekt
  • Rotterdam
  • Binnenvaart

De Binnenvaartkrant 28

De Binnenvaartkrant 28 26 augustus 2008 2nd European Conference & Exhibit I NLAND TERMI NALS 3rd European Conference Paris la DØfense 22/ 23 OCT 2008 The Roof of the GRANDE ARCHE The first two editions of the Inland Terminals conference presented and discussed concepts per- taining to networks and infrastructure of European inland freight transport. The third edition will focus on h ow those concepts are imp lemented in the day-to-day operations of terminal operators, logistics service providers and shippers. In short, to underline the intrinsic relationship be tween terminal operations and logistics services, the eme of the conference will be: the operational aspects of Inland Hubs . CONFERENCE OPICST The ranspor T t : System Transport trends and inland hubs A criticalapprai salof the intermodal transport system Europea n intermodal hubs Inland e rminals T : Port a utonome deParis: avita llink for servicing the consu Rhinecontain er: development ficon the of container Rhine traf Neuss/Strasbourg Inla at nd erw W ays Operators : Stichting Projecten Binnenvaart:barge ope rators require mi Mai nrom Line Handling barge containers in seaports Rail ransport T : The inland strategy of DB Rail li nks from an inland hub, evaluation Veolia Investors : Real estate: by investing in property near/on inlan d termin Strategies and considerations o f financial investors in i www.inlandterminals.com Regist er now and pr ofit maxim EARL Y BIRD TES ( RA ‹ 495 instead of ‹ (of fer expires on August 22) Mai n Sponsor Supported by Organi sor

De Binnenvaartkrant 29 26 augustus 2008 Rinus Prins halve eeuw specialist Caterpillar Een nostalgisch gepoetste koelwaterpomp, kompas en een stoombootje achter glas, halen affiniteit met scheepvaart boven water. Uit welke hoek de wind waait, toont zijn Cat horloge, een motorchauvinisme dat tevens toont ‘hoe laat het is’. DOOR JOHAN DE WITTE Vijf september is het alweer een halve eeuw geleden, dat Dordtenaar Rinus Prins in het voetspoor van zijn broer Dirk solliciteerde als leerling-inbouwer bij Koos Dolderman. Met 62 jaar stonden er voldoende uren op de ‘teller’ voor zijn prepensioen. Hij nam wat gas terug maar bleef op toeren. Na een ‘revisie’ is hij weer in conditie om met genoegen nog een paar jaar mee te draaien. Sleepboot Aan de Dordtse Binnen Walevest kwam Renirus (Rinus) Prins op 29 juni 1943 ter wereld. Met een vader als eigenaar van de stoomsleepboot Hendrika, groeide hij op in het bruisende metier van de waterkant, scharrelde met een kompaan in kattenkwaad rond de schepen, gefocust op een boot voor een ongevraagd roeiavontuur, soms in combinatie met een flinke uitbrander of een oorvijg. “Een poos later ben je zomaar 15 wanneer je in bezit van een diploma, Reeweg LTS de poort uitloopt, óp naar Dolderman voor werk.” Dirk, de oudste in het gezin is dan al aan de slag bij het motorenbedrijf, de naam Prins klinkt solide en hij kan meteen beginnen voor drie dagen in de week. Nog geen twee weken later kreeg Dolderman meer werk en bood Rinus een vaste dienst voor 48 uur tegen betaling van HFL 16.90 weekloon. “In die tijd kon je de inbouw van nieuwe motoren per jaar op één hand tellen. Vanaf de jaren ‘70 groeide dat aantal al gauw naar 30 à 50 per jaar.” Er volgden avondschool, cursus en weer een andere scholing voordat hij als 18-jarige servicemonteur de baan op ging. Nog zonder rijbewijs trad Koos Dolderman voor hem op als chauffeur. Een uur voordat zijn klus geklaard was, belde hij en werd dan weer opgehaald. Die keer in Arnhem waren ze Rinus vergeten. Bellen bij het bunkerstation bracht hem véél later thuis. Eén van de ervaringen die voor hem uiteindelijk het rijbewijs genereerde, betaald door Dolderman! Servicemonteur betekende vrijheid, eigen verantwoording. “Het werd weleens laat”, vertelt Rinus. “Je ging niet van boord voordat de motor draaide en daarin is tot vandaag niets veranderd. Wel lag vroeger de nadruk op improviseren, zoals bij die motorspits in Doué. Het was een 160 pk type D337R met een gebroken krukas. Hij moest eruit. In geen velden of wegen een kraan in de buurt, verhaalden we het achterschip onder de brug, net voor de sluis. Het hekwerk hiervan diende als bok, waaraan we de Cat eruit takelden Rinus Prins en Caterpillar, onafscheidelijk. (foto Johan de witte) en de motor via het jaagpad met kunst en vliegwerk in onze pickup konden schuiven. Terug monteren ging minder vlot. De sassenier gesterkt door een gendarme verbood ons het kunstwerk opnieuw te gebruiken voor dit doel. Op pad dus met de Franssprekende schipper en we vonden een dragline. De eigenaar zou de volgende morgen met zijn hijstuig arriveren. Echter, door familieomstandigheden werd dit drie dagen uitgesteld. Je logeerde dan aan boord en om de tijd te doden, hielp je mee de gangboorden te teren. Uiteindelijk zette de kraan onder toezicht van de overheidsdienaars de motor weer voor het ruimschot.” Motorman Amper 18 jaar en in de buitendienst. Het wekte soms twijfel aan capaciteit. De Belgische klant Van Den Hellebosch belde eens naar de zaak terwijl Rinus zijn service uitvoerde: ‘Kan dat manneke dat wel?‘ Na goed gevolg werd hij voor reparatie altijd gevraagd door de familie, tot in de derde generatie. Rinus was een motorman, had het in zijn vingers, hoorde als hij de trap af kwam al wat eraan mankeerde. Service werd zijn DNA en promoveerde op zijn 28e als chef reparatie binnen/buitendienst. Het betekende bijblijven, zo nu en dan naar (Geveke) Pon, om de geheimen van een nieuw type te doorgronden. Ontwikkeling en specialisme genoeg, die hij direct deelde met collega’s onder het motto: “Als de jongens het weten, Receptie kan je ze op pad sturen.” Een enerverende baan, soms niet altijd merkbaar aan Rinus, wanneer hij ‘s morgens vroeg een servicegesprek met een klant voerde en daarbij trachtte door de telefoon een probleem op te lossen en waarbij dan drie monteurs over de wedstrijd van de vorige avond aan zijn bureau stonden te ouwehoeren. Dan kon hij weleens korzelig reageren. “Niettemin was ‘dokteren’ over de telefoon een dankbaar onderdeel van het werk. In de loop der jaren kende je degene aan de andere kant van de lijn. Vrijwel elk probleem was ons bekend, evenals de oplossing. Als herstel dan niet te ingrijpend was, konden klanten het zelf oplossen.” De Caterpillar-ontwikkeling ging even snel als de tijd. Ofschoon de eerste elektronische motor al in 1995 in de Sint Antonius van De Bot geplaatst werd, gaf Rinus na 41 jaar service zijn jongere collega’s het voordeel van de twijfel. De elektronica en laptop ontwikkeling past beter bij de jeugd, was “Ter gelegenheid van zijn 50-jarig dienstverband wordt Rinus Prins een receptie aangeboden op de Tourmalijn. Deze ligt op 5 september afgemeerd aan de Buiten Kalkhaven. Alle relaties van Rinus uit het heden en verleden worden uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn. Aanvang is 16.00 uur. Gelieve wel vooraf te melden als U van plan bent Rinus de hand te komen drukken. Dit kan telefonisch 078- 6138277, per fax 078 - 6144887 of per mail receptie-rinus@dolderman.nl. een sterk argument. In 1999 gestopt met service, werd hij onderhoudsadviseur, zeg maar de ‘after sales’. Klanten bezoeken, onderhoudscontracten inclusief het SOS systeem. En daar blijft het niet bij. “Kan je wat filters voor ons mee brengen, nu je toch hier bent, luister eens even beneden of wat is jouw advies?” Ze kennen hem en hebben altijd wat te vragen. Iemand van Dolderman die in Antwerpen bijvoorbeeld aan boord stapt en tijd heeft, vraagt om vraag en uitleg waar je anders niet aan toe komt. We drinken een biertje in de huiskamer van de familie Prins. Op zich niet zo bijzonder, ofschoon de glazen die hij als aardigheid kreeg, na een reparatie in Chateau Cherie op het Canal du Nord, een afdronk vol herinnering hebben. “Dat heb je na zoveel jaar, alles heeft zijn verhaal”, zegt Ria, zijn ‘motor’ thuis, die het gezin geruisloos liet draaien. “Wanneer hij na een karwei in de nacht thuis kwam, herkende ik de specifieke reuk van een machinekamer. Soms kwam hij uit Basel of ergens van de Main. Voldoening of chagrijn liep parallel aan het reparatiesucces. Wanneer hij honderden kilometers voor een onnozele handeling gereden had, moest hij dat wel even kwijt. Bijvoorbeeld naar Lyon om een tank van petroleum schoon te maken, waar benzine in hoorde voor de startmotor. Vergeet ons gezin niet.’ Niettemin heeft de dynamiek en gezellige manier van werken met scheepvaart altijd een heel grote rol gespeeld. Zelfs in de vakantie met de caravan er op uit, zochten ze altijd een plaatsje aan de rivier, tegenover de Lorelei of waar dan ook; zwaaien naar vrienden en bekenden en dat zijn er in die 50 jaar heel veel geworden. Dolderman BV heeft als bedrijf voor Rinus Prins veel betekend en wederzijds. Dolderman en de familie Van Rijn betekent een zeer goede samenwerking, evenals met zijn vele collega’s en scheepvaartondernemers, waarvoor hij dank zegt. Er was een tijd dat hij een dagboek bijhield. Het is nergens meer te vinden, anders zou hij wel een boek kunnen schrijven met als titel ‘Servicemonteur langs Europa’s waterwegen’. Zoals we weten heeft Rinus Prins nog brandstof voldoende om een paar jaar door te werken, wellicht schrijft hij nog eens een novelle over after sales. Cadeautip: informatie waar de stoomsleepboot Hendrika is gebleven zou hem heel erg welkom zijn!

De Binnenvaartkrant