Views
1 year ago

2007-22

  • Text
  • Oktober
  • Binnenvaart
  • Binnenvaartkrant
  • Jaar
  • Nieuwe
  • Maritime
  • Onze
  • Marine
  • Schepen
  • Rotterdam

De Binnenvaartkrant 34

De Binnenvaartkrant 34 23 oktober 2007 Wij feliciteren Nova Zembla V.O.F. van harte met het ms Nova Zembla

De Binnenvaartkrant 35 23 oktober 2007 Hulpverleners staan mannetje bij binnenvaartramp Maasbracht DOOR JO BINDELS Dinsdag 25 september druppelden rond 18.00 uur de eerste evacués binnen in Cultureel Centrum De Spil in Maasbracht. De Spil fungeerde als opvangcentrum voor zo’n honderd niet-medische slachtoffers van een binnenvaartramp boven de sluis van Maasbracht. Een gesimuleerde ramp welteverstaan. De casus is als volgt: om 16.30 uur vindt een aanvaring plaats van het met chloor geladen mts Heerengracht met een passagiersschip. De tanker met acht bemanningsleden ligt boven de sluis te wachten op schutting. Aan boord van het passagiersschip bevinden zich veertig kinderen en begeleiders. De aanvaring veroorzaakt een kleine ontploffing aan boord van de Heerengracht, waardoor een van de chloortanks lek slaat. Met een noordwestelijke wind drijven de chloorgassen richting een woonwijk van Maasbracht. Terwijl de brandweerkorpsen van Maasbracht, Roermond en Echt blus- en reddingswerkzaamheden verrichten, gelast de burgemeester van Maasgouw de evacuatie van het deel van de woonwijk dat direct gevaar loopt door de chloorgassen. Honderd bewoners plus de niet gewonde slachtoffers van beide schepen moeten door de gemeente opgevangen worden. Als opvangcentrum is Sociaal Cultureel Centrum De Spil aangewezen. Tot zover het – theoretische – begin van deze middelgrote Rode Kruisoefening. Het praktische deel en de eigenlijke start van de oefening begint met de registratie van de geëvacueerden. Dat gebeurt met i-RIS (internet Registratie Informatie Systeem) en VWI (VerwantenInformatie). Met het eerste moet de gemeente kunnen nagaan of alle bewoners die geëvacueerd moeten worden ook daadwerkelijk zijn opgevangen; het VWI kan familieleden helpen hun verwanten te traceren. Een belangrijk schakel bij rampen is het bureau GHOR (Geneeskundige Hulp bij Ongevallen en Rampen). Nederland is verdeeld in 25 GHOR-regio’s. Dit bureau zorgt er voor dat de juiste medische hulpverleners is actie komen. Bij de ramp in Maasbracht waren dat het Rode Kruis, een arts, psychosociale hulpverlening en SIGMA-teams: Snelle Inzetbare Groepen voor Medische Assistentie. In totaal kwamen in Maasbracht zestien hulpverleners in actie. Peter Pouwels, Hoofd Opvang en Verzorging van het Nederlandse Rode Kruis na afloop: “De oefening is naar tevredenheid en volgens het draaiboek verlopen. Natuurlijk worden de hulpverleners en de leiding geconfronteerd met verschillende leerelementen maar dat is een goede zaak en per slot van rekening het doel van de oefening.” De Amsterdamse haventjes Als geboren Amsterdammer heb ik – en velen met mij – de laatste vijftig jaar de Amsterdamse haven en de scheepsbouwactiviteiten met leedwezen achteruit zien gaan. Ondanks deze achteruitgang heeft men ter plekke altijd de overslagcijfers op peil weten te houden. Dit mede door annexatie van gebieden uit de randgemeenten en door de overslag in de regio mee te tellen. Die regio wordt zeer ruim genomen en men moet oppassen dat zelfs de overslag aan de noordoevers van de Nieuwe Maas en de Waterweg niet wordt meegeteld. Overdreven? In het verleden heeft Amsterdam al eens in een promotiefilm in een overzicht van de Amsterdamse havens de Maashaven uit Rotterdam meegenomen. En die ligt nog wel aan de zuidzijde van de Nieuwe Maas! Het havengebeuren is al lang geen speerpunt in het beleid meer, voor zover dat er is. Speerpunten lijken te zijn Ajax kampioen te laten worden, zodat het te grote en dure stadion rendabel blijft, en de Gayparade, voor de komst van enige roze toeristen. Verder heeft men een beleid van pappen en nat houden. Nu, met pappen krijg je geen inzicht, doorzicht, ja feitelijk geen enkel zicht, en met nat houden verkrijgt men diepte noch diepgang. De havenstad lijkt nu dan ook definitief door de mand te zijn gevallen. Zelfs voor een verkleinde uitgave van de Ark van Noach blijkt er geen passende aanlegplaats te zijn in Amsterdam. Amsterdam heeft in het verleden een aantal grote dichters voortgebracht. Die trachtten nog wel eens INGEZONDEN BRIEF inspiratie op te doen langs de waterkant. Starend in het troebele water van het IJ, waar men nooit dieper kon zien dan 30 tot 50 centimeter. En al wat deze diepte overschreed, wordt door een dichter beschouwd als onpeilbaar diep. Onder deze categorie valt de Ark met een diepgang van 80 centimeter. Of dit de oorzaak is, of de voor Amsterdam blijkbaar gigantische afmetingen (70 x 9,50 meter) is bij mij niet bekend, maar de haventjes van Amsterdam kunnen zoiets kennelijk niet behappen. De bouwer van de Ark, de heer J. Huibers, krijgt welhaast dagelijks zowel de nationale als de internationale pers over de vloer; dus deze zaken zullen niet verborgen kunnen blijven. Men zal dan ook weldra spreken over de “voormalige wereldhaven Amsterdam”. Mocht Amsterdam überhaupt nog ter sprake komen. Helaas, het is niet anders. Henk Gankema, Capelle aan den IJssel (voormalig lid van de Werkgroep Binnenvaart Amsterdam) 90 en nog midden in het leven 90 jaar is ze geworden, kwiek is ze, vol hij ook zijn eerste schip kocht. Negen humor en nog midden in het leven staat kinderen kreeg hij met zijn echtgenote, Trijn van Dijken-Scholma. Nog steeds van wie de meesten ook in de binnenvaart terecht kwamen. Niklaas’ echtge- woont ze zelfstandig in een aanleunwoning bij het Engelsoord in Maasbracht. note had niet zo veel op met de Bij het bezoek van de journalist staat binnenvaart. Trijn, met pretoogjes: “Als binnen een mum van tijd de koffie op mijn vader onenigheid had met een jager omdat die een kwartje meer wilde tafel en nog sneller heeft ze een aantal fotoalbums te voorschijn gehaald. hebben en mijn vader dat niet wilde Aan de hand van de foto’s, oude foto’s betalen, moest zij als ‘paard’ fungeren.” en heel oude foto’s in de bekende sepiakleur vertelt ze over haar leven en dat telg uit een binnenvaartgeslacht, kreeg Met haar man Geert van Dijken, ook een van haar vader Niklaas Scholma (geboren in 1878). Op 9-jarige leeftijd ging hij steeds varen (op respectievelijk de Gean Trijn twee zonen: Geert en Nico, die nog varen als ‘snikjongen’ op een snik (een en Silas). Bij leven en welzijn hopen we klein beurtscheepje). Later werd hij over tien jaar weer een foto van haar te schippersknecht bij Gerard Tabak, waar plaatsen. (foto Jo Bindels) Plannen voor reünie Ankerplaats Maasbracht DOOR JO BINDELS Jarenlang was Café de Ankerplaats de plek aan de Maasbrachtse haven waar jong en oud elkaar ontmoetten. Als de kinderen naar het internaat waren gebracht of er was een vergadering geweest, wist je altijd dat je in de Ankerplaats bekenden zou ontmoeten. Toen de naam Ankerplaats in 1995 veranderde in het Viltje, bleef het café als ontmoetingsplaats fungeren. Begin 1997 sloot het Viltje echter voorgoed zijn deuren. Tot op heden is er geen nieuwe ontmoetingsplaats gevonden waar het zo is als vroeger. Heel vaak horen de oudkasteleins de vraag wanneer ze de Ankerplaats weer openen. Die kans is nihil; het pand in inmiddels verbouwd tot appartementencomplex. Vorig jaar rees de vraag naar een reünie zodat alle oude en nieuwsgierige bekenden weer eens bijeen kunnen komen op de ouderwets gezellige manier van de Ankerplaats op zaterdagavond. Bennie van Duinen heeft nu het initiatief genomen om er werk van te maken. De datum van de reünie staat voorlopig op 28 juni 2008. De locatie en de invulling worden verder uitgewerkt als er genoeg belangstelling blijkt. Het ligt natuurlijk in de bedoeling er een ouderwets gezellige avond van te maken. Met onder andere DJ Bennie en Ad en eventueel nog andere vroegere dj’s als die zich aanmelden. Belangstellenden voor de reünie kunnen zich aanmelden via reunieankerplaats@home.nl of door te bellen naar Ad Kauwenberg: (0475) 85 17 53.

De Binnenvaartkrant