Views
2 years ago

2007-18

  • Text
  • Jaar
  • Pompen
  • Schip
  • Binnenvaartkrant
  • Nieuwe
  • Binnenvaart
  • Augustus
  • Onze
  • Rotterdam
  • Schepen

DE BINNENVAARTKRANT

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 8 Mis de boot niet: TE KOOP St. Jacht 33 PK, 7m50 lang, 4 sl pl wc, vr.pr. €14.500,- Tel. 06-29212842 omg. R’dam TE KOOP Partyschip Erasmus, bjr 2003, 30x 6x 1.10, zone 2 en Rijn, 2x 255 PK Cummins, 160 pers., zeer luxeus schip, eventueel met vaste ligplaats, kantoor en lopende boekingen Tel. 06-53571384, www.aqua-party.nl GYRON CREW ZOEKT i.o.v. ms Janna- Maria 1x lichtmatroos. i.b.v. dienstb. vlgt cursus matr. 2 jr. vaartijd. loon vlgns CAO. vaar/verl. i.o. Tel. 015-2578294 Aequitas FV 28 AUGUSTUS 2007 Kondigt een open vergadering aan over de tewerkstellingsproblematiek in de binnenvaart. Locatie: op de Open Scheepvaartdagen in Antwerpen op vrijdag 7 september om 18.30 uur in de cafetaria van de beurs. Wie geïnteresseerd is, is welkom. aequitas@skynet.be HTS Intermodaal BV 8 November, de ‘dag van de Binnenvaart’, verschijnt dit boek. Een bundeling van vijftig afleveringen van de populaire rubriek over de binnenvaart van Harrie van Eeuwijk. ‘Ontmoetingen op de brug’ verschijnt regelmatig in DEBINNENVAARTKRANT Vèrse Hoeven uitgeverij Haydnstraat 2, 4941 AE Raamsdonksveer Telefoon (0162) 51 43 57 • Telefax (0162) 51 86 54 • cxa@versehoeven.com www.versehoeven.com EXECUTIEVERKOOP ca. 20 vaartuigen gem. A’dam. Kijkdag 7 sept. Online veiling t/m 12 sept. Zie www.bootveiling.com www.bootveiling.com TE KOOP STEILSTEVEN 16m l, 3,30m b, 1m diep, inruil groter mogelijk. Vr.pr. € € 75.000,- vakrapport en meetbrief aanwezig Tel. 06-23225440 GEZOCHT Bevrachtingsboekjes met bevrachtingszegels, oude grote visvergunningen Tel.079-3423120 TE KOOP ZONNEPANELEN 12/24 Volt. 170 Watt. € 795,- Tel. 0515-431920, www.aquasolar.nl HTS Intermodaal BV te Gorinchem is een organisatie die zich bezighoudt met intermodale logistieke dienstverlening. Door toename van ons transportvolume hebben wij chartermogelijkheden voor containerschepen met een capaciteit van: • 90 Teu • 208 Teu • 256 Teu Exploitatiewijze: Werkgebied: A2 en B Nederland, België en Duitsland Voor verdere informatie, kunt u contact opnemen met de heer W. van Eijk of mevrouw M. van der Vlist op onderstaand telefoonnummer. HTS Intermodaal BV Avelingen Oost 6b 4202 MN Gorinchem Tel: 0183 – 668866 Fax: 0183 – 668867 E-mail: info@htsgroup.nl Navigeer je carrière Kom bij ons aan boord! TOS zoekt kapiteins, stuurlieden met of zonder patent en (vol)matrozen in bezit van dienstboekje. Kijk voor alle actuele vacatures op onze site of bel ons! TOS Rotterdam (+31)10 - 436 62 93 Westerkade 7a 3016 CL Rotterdam TOS Vlissingen (+31)118 - 44 09 11 TOS Děčín (+420)412 - 510 181 TOS Gdynia (+48)58 - 783 03 80 E-mail info@tos.nl www.tos.nl dé maritieme vacaturesite

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 9 De Singel, het internaat voor schipperskinderen in Dordrecht, jubileert. De zestig jaren van bestaan roepen bij velen herinneringen op. Corveediensten, aardappels schillen, kastjes uitvegen zijn er een paar van voormalig internaatsbewoner Bas Bastiaansen. De schoenenkastjes staan ook in het geheugen gegrift van Kees Boogaard: “Die moesten spic en span zijn.” De reünie op 1 september vormt één van de hoogtepunten in het jubileumjaar. Ook daar zal ruimte zijn herinneringen op te halen. “Weinig scholen kunnen bogen op een zo merkwaardige aanleiding tot haar stichting als de protestants Christelijke Schippersschool te Dordrecht”, schreef Jan Groen, de eerste school- en internaatsdirecteur. Een conflict tussen het hoofd van de Christelijke Schippersschool in Vreeswijk en de directeur van het internaat bleek in 1947 de aanleiding. Beide heren konden kennelijk met elkaar niet door één deur. De inzet van het conflict melden de annalen niet. door Cor Spek Hoe het ook zij, Dordrecht leek een goede plaats voor een schippersschool. Maar liefst 172 positieve reacties vanuit schipperouders kwamen er desgevraagd. De plannen waren er, alleen het geld ontbrak. Leningen, voorlopige betalingen en garantstellingen bleken de sleutel voor de oprichtende schoolvereniging. Op 8 juli 1947 werd de Vereniging voor protestants Christelijk Onderwijs aan Schipperskinderen te Dordrecht opgericht. Hiertoe was van alles geregeld en vastgelegd. Toch zat er een adder onder het gras. Dat bleek bijna dertig jaar later. De Vereniging was op 18 juli 1947 opgericht voor een maximale duur van 29 jaar en 11 maanden. Op 17 juni 1977 zou die dus ophouden te bestaan. Door toeval ontdekte het schoolhoofd, Jan Groen, op dinsdag 14 juni de omissie. Drie spannende dagen volgden. Een spoedberaad met het bestuur en overleg met de notaris voorkwamen een roemloos einde. Het internaat voor lager onderwijs kinderen (LO-internaat) vond in 1949 onderdak aan de Burgemeester de Raadtsingel in de plaatselijk bekende villa Renata. Betonnen paviljoens, op een terrein van één hectare, boden de kinderen onderdak. Van deze paviljoens was de ene helft voor de school, de andere helft werd door het internaat in gebruik genomen. Vier slaapzalen, een eetzaal, toiletten en toezichtcabines vormden hier het interieur. In de villa waren de keuken, de linnenkamer en diverse technische ruimten. Op 2 mei 1949 waren er 25 kinderen geplaatst. Extra gezellig Uit die tijd stammen de herinneringen van schipper Bas Bastiaansen die op het internaat 28 AUGUSTUS 2007 HERINNERINGEN OPHALEN OVER 60 JAAR DE SINGEL Helemaal overstuur strompelde ik de zonnige voorkamer van de flat binnen. Ma zat net gezellig een kopje koffie te drinken met oma en opa. Of een kopje thee, daar wil ik vanaf zijn. Moeder keek mij verschrikt aan omdat ik verschrikt naar haar keek: “Jongen wat is er?” “Ze zeggen op school dat ik een vierkante kop heb,” jammerde ik. Nou moet ik bekennen dat mijn coiffure van eind jaren ‘60 er niet echt aan bijdroeg deze bewering overtuigend tegen te spreken. De bloempot die de hippiehatende kapper gebruikt had, was er een van de beste kwaliteit geweest. Mijn te hoge voorhoofd zag eruit als een bergwand die door geen hoofdluis te beklimmen viel en boven mijn nek was mijn haar opgeschoren alsof ik vanachter door een Schipper Bas Bastiaansen: “Bij het aardappelen schillen mochten de schillen niet knappen.” (foto’s TekstAtelier) Kees Boogaard: “Kroon wist van een eenvoudig dubbeltje een recreatief kwartje te maken.“ VIERKANT VERRADEN grasmaaier was aangereden. De kapper had de kakerige vormen van mijn gelaat uitstekend tot zijn recht laten komen. “Zo Frank, naar de kapper geweest”, had de juf gezegd. “Ja juf”, antwoordde ik, terwijl ik zag hoe sommige van mijn klasgenootjes hun molotovcocktailblikken op mij richtten. Met hun gejengeljouw nagalmend in mijn oren rende ik jankend naar huis. Natuurlijk viel ik mijn knieën kapot, maar dat was niets nieuws onder de Rotterdamse zon. Ik viel elke week wel wat kapot. Maar nu was mijn hoofd aan de beurt. Bijna heel Rotterdam ging in de nog jaren durende Summer of Love niet naar de kapper, maar mijn moeder had besloten van mijn hoofd een ONDERSTROOM door Frank Anthonie van Alphen kubuswoning te maken. Met jankogen die uitzicht boden op een erbarmelijk bestaan als blokhoofd. “Welnee jongen, ze zeggen wel eens meer wat”, sprak ma zalvend. “Ja hoor, je bent een knap ventje, oma’s manteke.” Dat opa niets zei, vond ik allesbehalve bemoedigend. “Ga maar in de slaapkamerspiegel kijken manneke,” zei grootmoeder. Er leek wijsheid in haar woorden te wonen. Hoopvol schoot ik de slaapvertrekken in, schoof een stoel voor de toilettafel – oma’s peignoir gleed van de stoel als een dode soldaat – en staarde in de spiegel. De ontgoocheling was groot. De spiegel leek de omtrekken van mijn hoofd perfect in te lijsten. Ik was werkelijk een deprimerend schilderij. In tranen rende ik weer de huiskamer in en riep: “Ja maar mamma, ik héb een vierkante kop!” Ik keek naar buiten naar de tegenoverstaande flat. Ramen keken vierkant terug, flats stonden hoekig en vierkant, zelfs het zonlicht leek geblokt op Rotterdam te vallen. Ik wenste de hele Summer of Love een bloempot. Het is een warme dag. Een heel warme dag zelfs. Zo’n dag waarop je graag in je koele huis verblijft of de verfrissing van het water op zoekt. Het is in ieder geval niet zo’n fijne dag om in een brandend hete stuurhut te moeten zitten. De schipper heeft een ventilator voor zijn neus en de schippersvrouw puft boven de warme pot. Ze denkt er over na om de airco aan te zetten maar in plaats daarvan zet ze nog wat meer ramen open. De radio meldt immers dat het die avond flink zal gaan afkoelen en alleen de gedachte hieraan is voldoende om het nog even vol te houden. Het is aan boord immers snel warm, maar ook even vlot weer afgekoeld. Dus laat ze de airco voor wat hij is en maakt ze er een lome dag van. En dat is soms ook weleens prettig. Ze varen die avond nog een stukje en gaan boven een sluis liggen in een bosrijk gebied. De schippersvrouw kijkt naar buiten en geniet van de omgeving. Heerlijk, zo’n mooie streek. Geen wonder dat hier veel vakantiegangers komen. En ook zalig: dat verfrissende windje. Ze glijden zacht door het water en strijken neer naast een schip dat niet al te vroeg moet vertrekken. Zelf hebben ze namelijk helemaal geen haast en een keer een goede nachtrust is dan zeker prettig. Als ze naast het schip afmeren ziet de schippersvrouw een lange uitlaat waar een behoorlijk vieze walm uitkomt. Gelukkig is de wind richting wal, anders had het zo bij hen de woning ingeblazen. Als ze stil liggen gaat de schippersvrouw met een stoeltje buiten zitten. Helemaal klaar om de frisse boslucht in te ademen. En terwijl zij daar lekker buiten zit kan het in de roef met al de geopende ramen flink afkoelen. Maar helaas. De wind is niet erg bestendig en af en toe komen de walmen van de uitlaat toch nog helemaal tot bij haar. En dat terwijl ze er meters van af liggen!!! Ze voelt zich kwaad worden en zou het liefst naar de buren gaan en hen verzoeken om te stoppen met het produceren van al dit milieu vervuilende gedoe. Aan de kankerverwekkende stoffen probeert ze maar liever helemaal niet te denken want da’s wel heel erg deprimerend. Er komen een paar wandelaars langs en die woonde van 1949 tot 1953. Hij was één van die 25 kinderen. “Dat was voor mij een hele verandering. Een hele dag op school. Ik was nooit op school geweest. Maar ik vond vrij vlot mijn draai.” Namen schieten Bastiaansen spontaan in gedachten: “Zuster Gerrie en zuster Grieta. Die laatste was wel strenger.” Nu kon het personeel ogenschijnlijk weinig anders gezien de regelgeving uit die tijd: “De zusters zien er op toe dat het goede gebruik van mes en vork bij alle maaltijden de kinderen wordt aangeleerd.” Of deze: “Ordelijkheid en vaste regels geven kinderen rust. Iedere zuster moet er daarom aan meewerken, dat er in het gebouw de nodige rust heerst.” Lees verder op pagina 11 FRISSE BOSLUCHT? lopen opeens opvallend hard. Als ze de schepen gepasseerd zijn kijken ze verontwaardigd naar achter. Het schip als de oplossing voor de milieu vervuilende auto’s? De schippersvrouw ziet ze bijna hardop denken hoe men wel op dit sprookje gekomen is. Zelf zet ze haar klapstoeltje in de stuurhut terug en gaat naar beneden. Hoewel het daar nog lang niet echt lekker koel is lijkt haar dit een gezondere keus dan op de roef te blijven zitten. Maar al snel merkt ze dat de stank van de uitlaat niet buiten blijft en is ze genoodzaakt de ramen aan de binnenkant te sluiten. Nu het verfrissende windje weg is voelt het meteen klam aan. Niet veel later moet ook de deur aan de achterkant dicht en het raam er naast ook. De temperatuur loopt snel op. De schippersvrouw kijkt naar de airco. Ze zou nu de boel helemaal dicht kunnen stoppen en ook hun aggregaat kunnen starten maar het voelt voor haar alsof dit de omgekeerde wereld is. Het is koel buiten en er is frisse lucht. Het is toch het meest voor de hand liggende wat ze kan doen om die heerlijke gezonde frisse lucht naar binnen te laten stromen? Natuurlijk weet ook de schippersvrouw dat men om het milieu te sparen niet terug hoeft te gaan naar het tijdperk van de zeilschepen en ze verwacht ook niet dat de buren een windmolen in de mast hebben en een aantal zonnepanelen op de luiken. En ook weet ze dat de tijd waarin men energie uit een enkele chip kan halen nog niet aangebroken is. Uiteraard wast ze zelf ook niet met een wasbord en is ze blij met alle moderne gemakken van deze tijd en ze gunt ook hun buren al die elektrische apparaten. Daar gaat het haar ook niet om. Maar is het dan echt nodig om de frisse buitenlucht nodeloos te vervuilen? Ook zonder terug te gaan naar de tijd van toen kan men toch zeker wel op een iets milieuvriendelijker manier gebruik maken van energie! In de slaapkamer blijft het warm en het slapen daar is niet aanlokkelijk. Als ze echter op de bank ligt, onder het enige open raam, waaien zelfs daar af en toe nog stinkende walmen naar binnen. En dat terwijl ze zich had verheugd op frisse gezonde buitenlucht. Het duurt lang, heel erg lang, voor ze die avond in slaap valt. VARELING door Irene Bruyninckx

De Binnenvaartkrant