Views
2 years ago

2007-18

  • Text
  • Jaar
  • Pompen
  • Schip
  • Binnenvaartkrant
  • Nieuwe
  • Binnenvaart
  • Augustus
  • Onze
  • Rotterdam
  • Schepen

DE BINNENVAARTKRANT

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 37 28 AUGUSTUS 2007 KANOTOCHT OVER DE RIJN: EEN FABELTJE WORDT WERKELIJKHEID Na twaalf dagen kajakken op de Rijn arriveerden Koen, Sophia en Richard Westrik (ms Ardito) en Frits, Ina, Marco en Edwin Diepeveen (ms Galactica) zaterdag 4 augustus in Wageningen. Toen hadden ze 561 kilometer afgelegd op de rivier die ze van hun dagelijks werk zo goed kenden, maar nu eens op een heel andere manier beleefden. Ina Diepeveen hield een dagboek bij, waarvan we hier een samenvatting publiceren. Het begon zo`n 10 jaar geleden: na een avond met wat borrels leek het ons een uitdaging om ooit de Rijn per kano af te varen. Het idee zakte ver weg totdat Koen mij er in mei 2006 aan herinnert. Bij thuiskomst gaan Frits en ik er over brainstormen en het lijkt ons een leuk idee. Op de vraag ‘waarom de Rijn en niet de Moezel of de Maas’ is het antwoord: we willen ons werkgebied nu wel eens vanuit een kano bekijken. Op internet wordt gezocht naar kanoverhalen en het enthousiasme komt op gang. Met alleen een plan ben je er natuurlijk nog niet. Niet één van ons heeft iets wat op een kano lijkt, laat staan dat we alles in huis hebben voor een dergelijke tocht. Sterker nog: we weten niet eens precies wat er allemaal nodig is en met wat voor boot we zullen varen. Ikzelf struin heel internet af naar verhalen en goede tips. Daar vind ik de site Zeekajak. nl en ik maak een afspraak om in september 2006 op de Waal te gaan kanoën. Ik vertel Nico Middelkoop van zeekajak.nl dat we zeker nog een keer terugkomen, maar hij doet een merkwaardig voorstel: hij wil ons volgend jaar van alle kano`s voorzien, maar…dan wil hij zelf mee, tegen een aannemelijk bod. We nemen zijn voorstel aan. Het fabeltje wordt werkelijkheid. In juni 2007 oefenen we voor de tweede keer, nu bij Wageningen. Het aftellen kan beginnen. Maandag 23 juli – We reizen met de trein naar Baden- Baden; vandaar gaat het met de taxi naar Seltz (km 340). ‘s Avonds arriveren de kano’s. Het regent ondertussen enorm hard en de moed zakt ons een beetje in de schoenen. De tent wordt nog een beetje onwennig opgezet en om 23.00 uur kruipen we allemaal in de tent. Dinsdag 24 juli – Vandaag gaat het gebeuren, de kano`s worden verdeeld en voorzien van namen. Alle kleding, tent en slaapzakken worden in de compartimenten gepropt en de zwemvesten worden gepast, om 11.00 uur zijn we er klaar voor: de reis kan beginnen. Ieder uur pauzeren we even en we beleven ons eerste ‘zwaaimoment’. Uitbundig zwaaien we naar de Tadorna. Uiteindelijk overnachten we in Germersheim (km 384) bij een kanoclub. Met opgemaakte bedden in een slaapzaal, wat een verwennerij. We gaan eten bij het dichtstbijzijnde restaurant en genieten van een lekkere schnitzel. Om kwart over 10 liggen we allemaal zeer moe in bed. Woensdag 25 juli – De dag begint met zon, dit is wat we graag wilden. Om half 8 gaat overal de wekker. Sophia en Marco gaan broodjes halen en langs de supermarkt voor de lekkere dingen onderweg. We ontbijten heerlijk in de zon en om half 10 liggen alle kano`s in het water. In Mannheim komen we de Favoriet tegen, er wordt weer volop gezwaaid. Bij de Frankenthaler brug gaan we op het strandje lekker zonnen en zwemmen. Om 17.00 uur zijn we in Worms (km 443) bij de watersportvereniging waar we overnachten. De kano`s moeten wel even omhoog gesjouwd worden, maar als ons tentje staat gaan we lekker op het terras een roseetje en een biertje drinken. Donderdag 26 juli – De ochtend verloopt zoals er nog vele zullen volgen: wassen, aankleden, tent afbreken, ontbijten, bagage inpakken. Om half 10 vertrekken we met het zonnetje erbij. Het is een saai stuk om te varen (maar dat wisten we natuurlijk al). In Mainz (km 497) vinden we een camping. Alleen moeten we acht kano’s een trap opsjouwen en 150 meter naar de camping dragen. Dat is geen succes. Vrijdag 27 juli - Om half 6 hoor ik de wind langs de tent waaien. Ik kijk buiten of er niets wegwaait. Om 7 uur gaan we eruit en we ontbijten aan een grote houten tafel. Als alles weer in de kano zit, moeten we diezelfde 150 meter weer terug, dus de ochtendgymnastiek hebben we direct gehad. We komen haast niet tegen de wind in. In plaats van de 10 kilometer per uur doen we er met die harde wind maar 8, dus dat is even zwoegen. Onze laatste pauze doen we op een eilandje tegenover Rüdesheim. Als we weer vertrekken besluiten we dichterbij elkaar te varen: Frits voorop en Koen fungeert als de bezemwagen, want je weet nooit of er iemand om gaat. We komen voorbij Bingen en gaan hier 16 kilometer per uur, maar door de sterke tegenwind voelt dat toch heel anders. Om half 5 komen we aan op het strandje bij Bacharach en kunnen daar direct de tent opzetten. Om 23.00 uur kruipen we in de tent en doordat we moe zijn slapen we wel. Gelukkig maar, Koen, Sophia en Richard Westrik (ms Ardito) en Frits, Ina, Marco en Edwin Diepeveen (ms Galactica) volbrachten de tocht samen met instructeur Nico Middelkoop (rechts). (foto MGR) want de trein rijdt iedere keer zowat door je tent. Zaterdag 28 juli – Op het moment dat wij onze broodjes aan het smeren zijn, komt er een regenbui naar beneden. Uit nood duiken we de tent in. Oh, wat is kamperen leuk! Vandaag het laatste stukje gebergte. Na 15 kilometer lassen we een koffiepauze in.,We vinden een strandje bij een camping en er blijken drie Friese families naast elkaar te staan. Koen vraagt voor de grap of de koffie klaar is, en één van de vrouwen antwoordt direct: “Met hoeveel zijn jullie?” Er wordt koffie en thee gezet en het is erg gezellig. Ze zijn zeer gastvrij en supervriendelijk. Als we weer vertrekken, worden er veel foto’s gemaakt en wij roepen in koor: “Oat moan!” Rond 16.00 uur komen we bij een kanoclub in Koblenz (km 590) aan. We kunnen er slapen, maar er is wel feest vanavond. Dit vinden wij niet erg. ‘s Avonds eten bij de pizzeria naast de kanoclub. Als we terugkomen, is het feest begonnen en drinken we een biertje mee. Zondag 29 juli – De dag begint met veel lawaai: ze zijn om 7 uur nog steeds aan het feesten. De nacht was heel rumoerig; dus een slechte nacht voor iedereen. Om 09.15 uur zitten we allemaal in de kano. We passeren de Moezel en gaan achter verschillende eilandjes langs. De kilometers gaan vlot voorbij, want we zingen ons vooruit. Richard verzint nieuwe kanoliedjes en wij galmen ze allemaal mee. Rond 15.00 uur krijgen we een enorme bui en zeer veel wind. We komen er niet meer tegenin en zijn drijfnat. We besluiten direct bij Unkel (km 635) te stoppen. Het leuke is er direct een beetje af! In Unkel is een dorpsfeest aan de gang. Leuke muziek, lekkere drankjes en we dansen nog even. Maandag 30 juli – Als we wakker worden, schijnt de zon. Zoals iedere dag rollen we de slaapzakken en matjes op; we worden er enorm handig in. Het is lekker vroeg als we in Rodenkirchen (km 681) aankomen. Als de tent staat, gaan we eten bij een Thaise restaurant. Bij het verlaten van het restaurant zien we dat we voor 18 euro een uur lang een Thaise masseur tot onze beschikking hadden gehad. Het is nu te laat, maar wat had dat lekker geweest. Dinsdag 31 juli – Het heeft vannacht hard geregend en de tent en het gras zijn erg nat. Alles gaat nat de kano in. Bij de eerste stop na 20 kilometer schijnt de zon en we genieten in bikini op een strandje. Om half 5 komen we aan bij km 735, Vollmerswerth. Na een warme douche gaan Frits en ik met het trammetje naar de winkel en we spreken met de anderen af in het Boothaus, met uitzicht op de Rijn. Een aanrader voor ieder die daar ooit in de buurt is. Erg lekker gegeten. Waar we staan met de tent is niets, dus we blijven net zo lang hangen en doordrinken totdat we onze tent in rollen. Woensdag 1 augustus – De zon schijnt om 7 uur de tent in. Daar worden we vrolijk van! Het is prachtig weer en na 20 kilometer gaan we op een strandje zonnen en zwemmen. Om half 5 zijn we in Homberg (km 781) en daar overnachten we bij een kanoclub. Als de kano’s naar boven gesjouwd zijn, zitten er twee mannen op ons te wachten met een biertje en ze vertellen dat we alles mogen gebruiken. Er zijn nieuwe douches en wc’s. Er is alleen één maar: er is alleen koud water. Maar buiten is het 27 graden, dus dat is niet zo erg. Donderdag 2 augustus – Om 7 uur hoor ik alle ritsen van de tenten weer open gaan. In het clubgebouw staat de tafel gedekt, om 8 uur worden er warme broodjes gebracht, er wordt koffie en thee voor ons gezet – wat een luxe! Om 9 uur liggen we allemaal te water. Het begint steeds harder te regenen en na een half uur zijn we drijfnat. We peddelen maar door want als we eruit gaan worden we koud en in de kano zelf is het absoluut niet koud. In Walsum zien we de Libero liggen; we peddelen er snel naartoe in de hoop dat we warme koffie kunnen drinken, maar het water is zo wild dat we een praatje maken en snel verder gaan. Bij de brug van Wesel komt de Fidato ons voorbij en hebben we nog even ons ‘zwaaimoment’. Je ziet en hoort ze denken: “Die zijn hartstikke gek met die regen in de kano”. Jawel, jullie hadden gelijk: met regen is het niet leuk. Om 13.00 uur gaan we snel de jachthaven van Wesel (km 817) in. Allemaal zijn we het zat; dit was een slechte dag. We worden door mensen van de kanoclub naar de stad gebracht. We shoppen gezellig en de jongens komen met een geel wasteiltje aanzetten als grap omdat we 22 jaar getrouwd zijn vandaag. Ze hadden gehoopt dat ik het niet op de kano mee kon krijgen, maar wat er ook gebeurt, de teil gaat mee! Vrijdag 3 augustus – Om 09.15 uur gaan we weer van start. Iedereen is zeer goed gehumeurd: mooi weer en het eind is in zicht. We hebben veel ‘zwaaimomenten’ en dan ben je zo een aantal kilometers verder. Het einddoel vandaag is Lobith in de Bijland, een mooi strand met camping. Op het terras genieten we van een drankje en onze laatste avond met z`n allen. Zaterdag 4 augustus – Om half 7 ben ik al wakker. De zon schijnt in de tent en vandaag is de allerlaatste dag. Iedereen wordt moe en trager, en alles wordt afgeteld: laatste keer tent afbreken, laatste keer alles in de kano. Je wilt niet weten waar het naar ruikt na twaalf dagen; het is heel onaangenaam. Gelukkig staat in Wageningen de auto klaar met allemaal schone, lekker ruikende kleren. Om kwart voor 10 zijn we buiten de haven van Lobith. We oefenen een aankomstlied, gemaakt door Richard en Edwin. Het waait best hard, dus de laatste loodjes zijn echt zwaar. In Driel schutten we en om half 4 arriveren we in Wageningen. Op de krib een groot spandoek met “Welkom” en champagne en medailles. Echt heerlijk thuis komen. De kano`s schoonmaken en een laatste hand aan onze kanobegeleider Nico Middelkoop. Tot slot: we noemden het geen vakantie maar een expeditie, en dat was het ook. Het was echt heel leuk en een ervaring die we nooit meer vergeten. Iedereen bedankt die naar ons zwaaide en zijn 3-toon liet horen. Voor de mensen die voorzichtig zwaaiden naar een stel maffe kanovaarders: wij kenden jullie, maar jullie hadden het niet in de gaten. Ina Diepeveen, ms Galactica

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 38 28 AUGUSTUS 2007 Radio Holland, Periskal en Orlaco samen sterk in de binnenvaart Introductie geïntegreerd multifunctioneel systeem: camera, elektronische kaart en padpiloot gecombineerd! Op de Havendagen, introduceren Radio Holland, Periskal en Orlaco een nieuw innovatief en geïntegreerd systeem dat de elektronische kaart van Periskal, camerabeelden van Orlaco en de padpiloot van Radio Holland samen brengt. Eerder dit jaar besloten de drie bekende namen in de binnenvaart samen te werken en de krachten voor de ontwikkeling van innovatieve producten te bundelen. Radio Holland is exclusief distributeur van beide merken. Kom naar de Havendagen Antwerpen (7-9 september) en bekijk het nieuwe systeem bij Radio Holland dealer Van Stappen of bij Periskal Padpiloot en Periskal De unieke RH padpiloot Sigma-560 geeft het 'pad' aan waar het schip naar toe gaat varen. Dit pad wordt weergegeven op een elektronische kaart met radar overlay. Door Periskal is een interface ontwikkeld die de communicatie tussen de Periskal Radar Overlay en de padpiloot verzorgt. Hierdoor kunnen de populaire Tresco kaarten ook gebruikt worden in combinatie met de padpiloot. De padpiloot is de nieuwste ontwikkeling op het gebied van riviernavigatie en laat de gebruiker op de elektronische kaart de gewenste bocht tekenen. De padpiloot rekent met u mee of het aangewezen pad te “halen” valt. Dit gebeurt door continue communicatie tussen Inland ECDIS en de padpiloot. Het systeem controleert continu de status en de positie en vergelijkt dit met het op de kaart ingetekende pad. Dit resulteert in rustiger roerbeweging en strakkere manoeuvres. Door de combinatie met de Periskal Radar Overlay en Tresco kaarten krijgt de schipper een gedetailleerd overzicht van het vaargebied waar hij met behulp van de padpiloot zijn koers uitzet. zijn koers uitzet. Periskal en Orlaco Camera’s en navigatie software waren tot nu toe twee aparte zaken. Camera’s worden vrijwel altijd direct analoog aangesloten op een beeldscherm en zijn een systeem op zich. De nieuwe Orlaco Camera optie met de Tresco Inland ECDIS Viewer geeft nu ongekende mogelijkheden. Het beeld wordt gedigitaliseerd en kan zo op een computerscherm worden weergegeven. De grootte van de diverse beelden zijn instelbaar. Zoomcamera’s kunnen volwaardig worden bediend. Met een klik op het scherm kan de camera naar een bepaalde locatie gedraaid worden. Beelden kunnen opgeslagen en gecombineerd worden met data van Radar, GPS en AIS. De Orlaco camera optie is geïntegreerd in het Periskal scherm zodat het mogelijk is te schakelen tussen nautische informatie en camerabeeld. Bijvoorbeeld weergave van camerabeelden tijdens het aanmeren en nautische informatie tijdens het varen. Eekhoutstraat 2, 3087 AB Rotterdam Haven Nr. 2121, Postbus 5068, 3008 AB Rotterdam Tel. 010 428 3344; Fax 010 428 1498. E-mail: info@radioholland.nl Internet: www.radioholland.nl RH dealers Nederland/België:Gebofa Maritiem, Leeuwestein Scheepsinstallaties, Linssen Electronica, van Tiem Electro, Werkina Werkendam, Navimar, Van Stappen, De Backer. Vraag naar onze complete lijst van Europese dealers!

De Binnenvaartkrant