Views
1 year ago

2006-23

  • Text
  • Binnenvaart
  • Nieuwe
  • Jaar
  • Schip
  • November
  • Rotterdam
  • Binnenvaartkrant
  • Schepen
  • Pagina
  • Gevraagd

DE BINNENVAARTKRANT

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 34 Rivierradar JMA609 Superscherp beeld! Meerdere antenne snelheden (high speed) Nieuwste techniek in echo verwerking Zeer compact scherm voor inbouw/opbouw Kortste bereik 150 mtr Hoog contrastrijk beeld Rollerball bediening Compact toetsenbord Nederlandstalig menu Type keur: R-4-011 De nieuwe generatie! Alphatron - communicatie, observatie, navigatie Optioneel: Scheepspositie voorspelling Elektronische kaart weergave Dynamische weergave van eigen scheepsinformatie AIS weergave 9 ft antenne Remote Rollerball bediening Internet: www.alphatronmarine.nl E-mail: binnenvaart@alphatronmarine.nl Telephone: +31 (0) 10 453 40 79 Voor nieuwbouw ga je naar De Gerlien - Van Tiem! De Gerlien - Van Tiem heeft een klinkende reputatie als kwaliteitswerf van nieuwbouwschepen. Onze moderne haven is ruimschoots op zijn taken berekend, compleet met werkpontons, stevendokken en torenkranen. Schepen met een lengte van 135 meter kunnen hier met gemak afmeren. Voor elke opdracht beschikt De Gerlien - Van Tiem over de gewenste kennis en ervaring. Daarnaast gaat kwaliteitszorg ons nooit te ver. Een krachtige organisatie, bestaande uit eigen vakmensen met jarenlange ervaring, zorgt ervoor dat er snel en vakkundig wordt gewerkt. Zo houden wij de vaart erin! 7 NOVEMBER 2006 TE KOOP N I E U W B O U W S C H I P T y p e G o v e r t s r . - Containerschip gebouwd te Orsova Roemenië - 110 x 11.45 x 3.60 ca. 3100 ton - Compleet vaarklaar medio juli 2007 te leveren Baanhoek 182b, 3361 GN Sliedrecht Telefoon +31(0)184 493 888 SCHEEPSREPARATIEBEDRIJF & NIEUWBOUW FKH ACCU‚S BV Tel. 024-3738875 De Biezen 1 Mob. 0620-399660 6545 BN Nijmegen Bezorging : Start en Verl. Accu‚ * Nederland Traktie accu’s * Belgie Opladers en Omvormers * Duitsland OECHIES Verkoop-, Installatie- en Reparatiecentrum H E T B E T E R E W E R K • vermogens van 5 tot 60 kVA op voorraad • snelle service • lage inbouwprijzen • levering van alle onderdelen BARTH AGGREGATEN ‘s-GRAVENDEEL TEL. 078-673 37 99 FAX 078-673 27 26 aggregaten@barth.nl AGGREGATEN Waalbandijk 129, 6651 KB Druten Tel: +31 (0) 487 515544 Fax: +31 (0) 487 515942 E-mail:info@gerlienvantiem.com Website: www.gerlienvantiem.com Inkoop - Verkoop Scheepsmotoren VOLVO, DAF, SCANIA Tevens revisie en onderdelen, div. keerkoppelingen, gereviseerde en gebruikte motoren in voorraad. GEBR. BOS Oostmaat 13 - Bunschoten/Spakenburg Tel. 033 - 298 14 05, Fax 033 - 298 51 08 NEDERLAND B.V. Voor alle soorten lieren en kluizen Gespecialiseerd in: • BINNENVAART • VISSERIJ • ZEEVAART • BAGGERIJ tel. 0164-680097 fax 0164-681971 www.lemans-nederland.nl Tevens voor: • rollenkluis • verhaalrol • panama kluizen • blokken en schijven • fairleads • verhuur van lieren Gebr. Sluyter koersbepalend in verzekeringen De elektronische tachograaf voor de binnenvaart met ingebouwde printer. NIEUWBOUW OMBOUW EN REPARATIE VAN DROGE LADING EN TANKSCHEPEN Gespecialiseerd in verzekeringen voor de binnenvaart Poe Poe !!! ALLE PRIJZEN EXCLUSIEF 17,5% BTW Brede Hilledijk 111 · 3072 NB Rotterdam · Telefoon (010) 297 39 99 Beurs-World Trade Center, Beursplein 37 Postbus 30101, 3001 DC Rotterdam Receptie 17e verdieping Telefoon 010-405 20 00, Telefax 010-405 52 52 Officieel vertegenwoordiger van “The Standard P. & I. Association Ltd.” te Londen.

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 35 Kruipgang/het langzame land Hier is het stil. Een zandschip vaart naamloos voorbij, het kabbelende water van het kanaal spiegelt niets. De hemel reust stijl omhoog, in de hemel varen wolken. Mûntsetille, in Koatstertille, is een klein sprookje. Zachtjes begint het te regenen, maar niet voor lang. Ik hoor ergens aan de andere kant van het kanaal mensen spreken, maar zie niets dan zwaaiend groen gewemel. Ik zie alleen maar de tuinkabouter die mij hier op dit bankje in de gaten houdt, naast een stacaravan staat hij, links van mij. De kabouter heeft een kruiwagentje vast. Erachter ligt een echte grotemensenkruiwagen gekanteld in het gras. Rechts van mij staat het Waldhuske van mijn gastheer, mijnheer de Bruin, een oud-schipper. En recht voor mij ligt een wastrommel, vlak aan het water, naast een conifeer die naast de takel van een aan wal getakelde roeiboot staat, die ondersteboven ligt. Volgens mij wordt die wastrommel ’s nachts gebruikt, als mijnheer de Bruin ligt te slapen. Dan komen waterwezens als bietebauwen en boezehapperts, kludden en meerminnen en meermannen aan wal, om heimelijk de was te doen. Daarom ziet het water van het kanaal wat grijs natuurlijk. Ik, schipperskind, mag hier een dag lang mijn gedachten laten gaan; in het water gaan zitten staren. Eigenlijk is het Prinses Margrietkanaal geen kanaal. Het heeft altijd een rivier willen zijn, denk ik, zo graag dat het door de jaren heen al drie keer door de mens is verbreed. Tenminste als ik mijnheer de Bruin mag geloven. Nu is ze rustig kabbelend en tevreden, het kanaal, ze is een beetje rivier geworden. Ze is deel uit gaan maken van het groter geheel van Noord-Europese vaarroutes. Maar wees voorzichtig hier, u mensen daar in Brussel. Hier is de schrale wind nog de baas en moet de mens naar háár luisteren, hier krijgt de vlinder voorrang. Daar vliegt alweer een koolwitje – de derde al – toe maar. Dit is voor de boomknuffelaar de plek bij uitstek. Hier hebben wind en water het voor het zeggen, hier spreken de reigers, futen, zwaluwen, meeuwen. Vooruit: dat jacht dat voorbijvaart, mag ook wel een woordje doen, al is het een lelijk eendje, een stuk tupperware. Het is geen echt schip, maar heeft wel een echt kielzog. Vreemd is dat. Verder rechts van mijn bankje gaat een stuk kanaal gebukt onder de zeilende draden van de elektriciteitsmasten hoogboven, daar ziet het water pas echt chagrijnig grijs. Een voorzichtig zonnetje strooit een moment lang licht eroverheen, maar houdt het snel weer voor gezien; het stukje kanaal daar is té slecht gehumeurd. Kijk: daar vaart de Antonie uit Vreeswijk voorbij, in nagelnieuwe kleuren rood, wit en blauw geschilderd. Er staat een gele auto op de roef, de vaderlandse driekleur steekt uit de kont. Ja, ik kan er niets aan doen, onder schippers heet dat ‘kont’. Niet dat zij daarmee het oranje, blanje, bleu Aan de oevers van de vaarweg Lemmer-Delfzijl schreven op vrijdag 1 september 84 biografen de Biografie van de vaarweg Lemmer-Delfzijl. Als landschapsschilders van het woord bemanden de 84 auteurs een dag lang even zo veel observatieposten langs de hele vaarwegroute. De observaties, die zij die dag aan het papier toevertrouwden, zijn ook daadwerkelijk gebundeld in de Biografie van de vaarweg Lemmer-Delfzijl. Het boek wordt uitgegeven door de Friese Frank Antonie van Alphen zat 1 september bij Kootstertille. (foto Jikkie Cats) willen beledigen, maar zo heet het achterschip op de vaart nou eenmaal: kont. Duits tupperware kruipt naamloos achter het echte schip aan, het schwarz-rot-gold wappert in de wind. Maar de kleuren worden niet door het water weerspiegeld, en de bodem van het kanaal is al jarenlang niet meer gezien. En dat is maar goed ook. Want anders zouden die boezehapperts, kludden en bietebauwen zich niet kunnen verschuilen, niet rustig op de bodem kunnen huizen. Of bivakkeren in de kanten en zijtakken en inhammen van het kanaal. Om er veilig de was te kunnen doen natuurlijk (vooral boezehapperts dragen hun grijs graag schoon). De mens kan weliswaar allang geen water meer uit het Margrietkanaal drinken, maar dat is de mens’ eigen schuld. Niet lang na de Antonie vaart de Dorothea voorbij. Dat was de tweede naam van mijn Belgische oma: Dorothea. Antonie en Dorothea, dat is kras. Mijnheer de Bruin roept ‘koffie’ vanuit zijn Waldhuske. Zo hard dat nu ongetwijfeld heel Koatstertille zich voor een bakkie uitgenodigd voelt. Met kruidkoek en twee chocolaatjes. Hopelijk gaan we niet proeven dat het kanaalwater volgens hem eigenlijk toch nog wel goed te drinken is. Mijnheer de Bruin draagt een grijze slobbertrui – nee, geen schipperstrui –, heeft grijs achterovergekamd haar en een stem als een mishoorn. Dat komt goed uit als je zo vlak bij het water woont. Varen ze tenminste niet Pers Boekerij. De biografie is een project van grafisch vormgever Vanessa van Dam en beeldend kunstenaar/ publicist Sjaak Langenberg in opdracht van de provincies Groningen en Friesland en in het kader van het kunstproject Woordenstroom. Op 18 november vindt in Groningen de boekpresentatie plaats. Eén van de auteurs was Frank-Antonie van Alphen, die ook voor de Binnenvaartkrant schrijft. Deze bijdrage van hem staat in het boek. tegen je huis aan bij slecht zicht. Ik loop het bukkende woudhuisje in.’Kijk uit voor je hoofd hoor!?’ waarschuwt de oude schipper als ik mijn hoofd al gestoten heb. We lopen een bruin museum binnen, een kleine woonkamer met een paar heuse bedsteetjes. Twee schilderijtjes en een foto van het huis hangen aan de muur. ‘Het huis is honderdvijftig jaar oud. ’s Winters stond hier het water tien centimeter hoog in de woonkamer, dan liepen we over planken.’ Hoe eenzaam moet het wonen hier in de winter. De dikopgezette lagen lak op de plafondbalken lijken in geen honderdvijftig jaar geschuurd. De lak is er gewoon laag op laag op laag opgekwast. ‘We verveelden ons nooit hier. Ik deed spelletjes terwijl mijn moeder zat te breien. Of mijn broer stond in de huiskamer gewoon zijn motor uit elkaar te halen en ik mijn band te plakken. We hadden geen gas, geen elektriciteit, geen stromend water.’ Blijkbaar is het plafond van misère naar beneden gezakt, het is er moeilijk lopen voor een lang mens als ik. Voor mijnheer De Bruin maakt dat niet uit. Die is oud, gaat wat krom, maar heeft toch iets fiers nog. Er wordt beweerd dat de mensen tegenwoordig groter zijn geworden in vergelijking met vroeger. Geloof daar maar niks van. De mensen zijn alleen maar dommer geworden. Mijnheer de Bruin weet er alles van. ‘Hier voeren in de oorlog van die grote snelle torpedoboten langs. Toen klotsten de golven gewoon de huiskamer in. Soms schoten ze ook met hol kabaal op de kippen van de buren. Nou, dan waren er weer een stuk of tien dood. Of dan stond er weer een Duitser dronken vanaf het voordek in het wilde weg te schieten met een machinegeweer. Dan moest je maar maken dat je wegkwam.’ Mijnheer de Bruin heeft zelf ook gevaren, zij het zonder machinegeweer op het voordek. In de vijftiger en zestiger jaren, op Stuttgart, Mannheim, Antwerpen. En hij ontvangt daarvan nog altijd wat pensioengeld, ‘beetje hiervandaan, beetje daarvandaan; hier dertig euro, daar dertig euro. Maar je moet er wel achteraan zitten hoor!’ Hij neemt de pot van het warmhoudplaatje en schenkt een tweede bak koffie in. ‘De kapitein voor wie ik gevaren heb, woonde hier een eindje verderop. Maar die is nu dood, alleen zijn vrouw woont er nog. ’s Nachts hoor ik hier de schepen voorbijvaren, dan probeer ik te raden naar de namen; welke schepen het zijn. Soms sta ik op uit bed om te kijken (advertenties) Scheepsstoffering OP MAAT 7 NOVEMBER 2006 of ik dan gelijk heb,’ vertelt de oudschipper. Mijnheer de Bruin woont alleen in zijn Waldhuske. Ik kijk naar het huilende zigeunerjongetje aan de muur. Veel vrouwen hebben geen zin om op een schip te zitten – te gaan varen – of het liefje van een matroos te worden. Daarvoor moet je toch uit een bepaald soort hout zijn gesneden. En dat is beslist geen wrakhout. In de ramen dobbert de Teuntje-S vierkant voorbij. We kijken beiden naar het blauwgelakte schip, mijnheer de Bruin en ik. ‘Het zijn net lelijke schoenendozen, vierkant van voren en vierkant van achteren.’ ‘Vroeger waren de schepen mooier gesneden,’ beaamt mijnheer de Bruin. ‘Het stuurrad is ook al verdwenen,’ zeg ik. ‘De romantiek is weg,’ weet mijnheer de Bruin. Misschien moet ik een verhaal schrijven over het water dat niet weerspiegelt, peins ik. ‘Vroeger konden we tot op de bodem van het kanaal kijken,’ als raadt mijnheer de Bruin mijn gedachten. Van kijken gesproken: ik heb nog het een en ander op te schrijven. ‘Ik ga maar weer op mijn bankje zitten, mijnheer de Bruin. Nee, ik ben nog niet weg,’ laat ik zijn uitgestoken hand weten. Ik buk weer naar buiten. De tuinkabouter blijkt weg te zijn. En de gekantelde grotemensenkruiwagen erachter ook. De kabouter heeft natuurlijk de hele tijd op de uitkijk gestaan voor zijn vriendjes de kludden, bietebauwen en boezehapperts. Haastklusje vuile was overdag, een flinke hoop, waar ze wel twee kruiwagens voor nodig hadden. Zolang ik daar op dat bankje zat, konden ze dat natuurlijk niet doen; niemand mag dat zien. Een sprookje moet wel een sprookje blijven; niet gezien worden, maar wel vermoed. Ik ga zitten en kijk naar de andere kant van het water. Er steekt een aardige bries op, maar het blijft toch stil. Een wesp neuzelt om mijn hoofd. De zon breekt door en kruimelt licht in het water. ‘Zeevonk’ heet dat, heb ik pas geleerd. Alles begint te zwaaien. Bomen en struiken zwaaien aan de overkant, toeristen varen zwaaiend voorbij; ik zwaai terug naar het langzame land. Het duurt niet lang meer of ik moet weer terug naar huis. Dus laat ik nog maar even van alle zwaaiende rust genieten. Als ik zo meteen weer naar Nijmegen ga, neem ik wat van die rust mee. Om ’s nachts rustig liggend op mijn bed naar de voorbij de Waalkade varende schepen te luisteren. En te raden naar hun namen. Frank Antonie van Alphen, Mûntsetille, Koatstertille/ Kootstertille Banken Tapijt Vinyl Gordijnen Dijkje 1, Nieuwendijk • T 0183 - 401 933 F 0183 - 403 837 • info@degostofferingen.nl www.degostofferingen.nl

De Binnenvaartkrant