Views
3 years ago

2005-06

  • Text
  • Jaar
  • Schip
  • Maart
  • Binnenvaart
  • Binnenvaartkrant
  • Onze
  • Pagina
  • Schepen
  • Rotterdam
  • Nieuwe

DE BINNENVAARTKRANT

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 40 ‘De romantiek is uit de binnenvaart’ Ankerbol - een serie waarin schippers voor anker vertellen over “toen” en “nu”: wat doet een gepensioneerde schipper vandaag en hoe zag zijn vaart er vroeger uit? In de zevende aflevering (het tweede gesprek) praat schippersechtpaar Jan (71) en Aartje van Lopik (73) (ex ms Avontuur) over “nu”. Jan en Aartje van Lopik zijn sinds 1992 aan de wal. Het trouwe ms Avontuur ging ten onder in de sloopregeling. Afscheid nemen deed wel een beetje zeer. Hij: ‘Het deed jou meer dan mij.’ Zij: ‘Ik vond het verschrikkelijk.’ Jan en Aartje van Lopik blijven in hart en denken échte schippers. Het was een mooi leven. Als ze het over konden doen, dan tóch weer binnenvaart. Tenminste…rustig, haast monotoon, zegt Jan van Lopik: ‘Ik geloof het wel.’ Na enig nadenken voegt hij eraan toe: ‘Als ik financieel kijk, dan niet. We hebben onze schepen wel vrij gevaren, maar toch. Nu varen ze met grote, nieuwe schepen. Dat kost.’ De hedendaagse economie stelt nu eenmaal andere eisen aan het binnenvaartschap. Inleveren op het sociale leven – er moet immers gevaren worden – zou het echtpaar moeilijk vinden. ‘Als je hoort dat ze af moeten stappen voor boodschappen en dan in Nijmegen of Haaften weer aan boord…’ Hij maakt zijn zin niet af. Lacht. Stapt over: ‘Met een verjaardag ook. Dan mag je aan boord komen. Dan ben je daar een dag, terwijl het schip doorvaart. ’s Avonds word je weer afgezet en kun je weer naar huis. De gezelligheid van binnenschipper zijn is helemaal anders.’ Het spreekt het echtpaar Van Lopik niet echt aan. Zoveel is duidelijk. Natuurlijk, de tijden zijn veranderd, maar toch. De romantiek is weg. Mevrouw Van Lopik vindt dat ook. In het rijtje, naast elkaar, het kan niet meer. Jacht Toch hebben de echtelieden het water niet echt vaarwel gezegd. Natuurlijk, ze zijn gestopt met varen. Zij: ‘Hij zat steeds op het kraanschip bij zijn neefjes.’ Hij lacht. Opnieuw worden er foto’s tevoorschijn gehaald. ‘Ik was toen 59. Mijn zwager had een bedrijf in rijsstukken en die moest een sleperkapitein hebben op zijn bootje. Dat deed ik graag! Het is in de waterwerken een stuk minder geworden. Het laatste jaar is het wat rustiger.’ Tegelijkertijd levert die rust weer meer tijd op voor de kleinkinderen. Iets waar ze dol op zijn. In de kamer prijken diverse foto’s met ‘frisse koppies’. Op de vraag hoe de echtelieden naast de sleepkarweitjes en de kleinkinderen de dag verder doorbrengen, reageert zij met een ogenblikkelijk en resoluut: ‘Zijn jacht!’ Dan giebelend: ‘Nou ja, jachtje…’ Behulpzaam tegenover elkaar zijn ze als er opnieuw een foto voorbij moet komen. ‘Waar is mijn rijbewijs?’ ‘In mijn tasje. Moet ik het even pakken?’ Die inspanning levert een fraai plaatje op van een stoer tjalkje. ‘Dit is de Arjan. Die zijn we in Steenwijk wezen halen. Op Koninginnedag.’ De Arjan verdween en nu varen ze samen op een luxe kruiser. ‘Een meter langer en een halve meter breder.’ Mooi van lijn met achter een kofferdek. Een andere foto, genomen in Cuijk, levert een fraai beeld op van het huidige scheepje. Hij: ‘Zo brengen we onze vrije tijd door op de Giessen.’ Zij: ‘Hartstikke leuk!’ Hij weer: ‘Daar gaat toch ook aardig wat tijd 15 MAART 2005 inzitten. We doen wat kleinere ritjes om de deur van een paar dagen of een week. Met de vakantie gaan we een week of drie. Dan gaan we weer op huis aan. Het mooiste is richting Groningen, Friesland, Drenthe. Daar zijn ontzettend veel kleine watertjes. Je kunt er dagen varen en als je wilt blijven liggen, dan doe je dat.‘ Het is helder: eens een schipper, altijd een schipper. Varen, kleinkinderen, nog eens varen en elkaar. Belangrijke ingrediënten in het leven van gepensioneerde schippers. Echtpaar Van Lopik heeft het prima geregeld. Jan en Aartje van Lopik: ‘Eens een schipper, altijd een schipper.’ (foto T2oP tekstatelier) Wij wensen V.o.F. Weko en de bemanning van het mts Synthese 20 een behouden vaart. Rabobank Shipping Postbus 10017 3004 AA Rotterdam Tel: +31(0)10-4003700 Fax: +31(0)10-4003730 www.rabobankshipping.nl E-mail: rabobankshipping@rotterdam.rabobank.nl Bunkerstation HEIJMEN B.V. te Millingen a/d Rijn Voor informatie: +31 481 438310 / 431412 Dekatel 29478 www.bunkerstationheijmen.nl, E-mail: info@bunkerstationheijmen.nl | Forward | Engineering Papendrecht B.V. Noordhoek 37 3351 LD Papendrecht Tel.: +31 (0)78 615 92 85 Fax: +31 (0)78 641 14 96 E-mail: info@forwardengineering.nl Wij hebben de schroef en straalbuis geleverd voor het mts Synthese 20 en wensen schip en bemanning een behouden vaart. Rabobank Shipping feliciteert V.o.F. Weko met het mts Synthese 20 en wenst schip en bemanning een behouden vaart

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 41 Turkije is de laatste vijftien jaar uitgegroeid tot het vakantieland bij uitstek voor West- Europeanen (Britten, Belgen en Nederlanders). De kuststrook langs de Middellandse Zee, maar ook die van de Bosporus en de Egeïsche Zee, heeft de vakantiegangers veel te bieden: helder water, mooie stranden en aangename temperaturen. Aan de steigers van waar eens honderden kleinschalige vissersbootjes dagelijks uitvoeren om de lokale markt te voorzien van de meest uiteenlopende vissoorten, liggen nu tientallen pleziervaartuigen en rondvaartboten. De vangsten zijn namelijk door allerlei oorzaken in rap tempo teruggelopen, waardoor de visserij in de oosthoek van de Middellandse Zee op sterven na dood is. Door Willem den Heijer Het Middellandse-Zeegebied is bijna een wereld apart. Het heeft een eigen geschiedenis, een eigen cultuur en ook een geheel eigen visserij. De mediterrane visserij vertoont tal van specifieke kenmerken waarmee de Europese instellingen rekening moeten houden bij de ontwikkeling van het gemeenschappelijk visserijbeleid van de Europese Unie. De visserij is voor alle Middellandse-Zeelanden een belangrijke economische activiteit; voor werkgelegenheid, inkomsten en voedsel. De mediterrane visserij is voornamelijk ambachtelijk van aard en vindt voor een groot deel plaats binnen de eigen territoriale wateren, alwaar minder dan twaalf meter lange scheepjes tachtig procent van de vloot uitmaken. De gemengde visserij vangt veel demersale (heek, mul, zeebrasem en zeebaars) en pelagische (sardine, ansjovis en tonijn) soorten, naast schaal- en weekdieren. De intensieve exploitatie van sommige bestanden heeft echter geleid tot verminderde inkomsten. Ofschoon het overwegend relatief kleine vissersvaartuigen zijn, balanceren sommige visbestanden toch op het randje van de afgrond. Een ander, nog groter, probleem is de vervuiling van de Middellandse Zee. In gebieden waar industrieën gevestigd zijn, is vaak nog sprake van illegale lozingen, maar ook veel steden en dorpen aan de kust rondom de Middellandse Zee lozen hun rioolwater rechtstreeks in zee. In Turkije is dat niet anders. De hoge temperatuur van het zeewater bevordert daar ook nog eens de groei van bacteriën, waardoor het natuurlijke leven in zee het zwaar te verduren krijgt. Rondvaartboten 15 MAART 2005 Turkse natuur en cultuur zwichten onder massaal toerisme Visserij in oosthoek Middellandse Zee op sterven na dood Door een combinatie van vervuiling en te intensieve bevissing raakten de visbestanden ver beneden niveau en met de komst van toeristen kregen de werkloos geraakte vissers een alternatief in de schoot geworpen. Tegelijkertijd moesten door de bloei van het toerisme de nog overgebleven vissers hun terrein prijsgeven. De kleinschalige visserij ruimt het veld voor tientallen rondvaartboten. (foto’s Willem den Heijer) Huisjes langs de kust werden gesloopt voor de bouw van grote hotels en stranden werden toegankelijk gemaakt voor toeristen. Geleidelijk aan ontstond er een verschuiving van visserij naar toerisme. Daarmee verloren veel dorpjes en kustplaatsen hun charme. Aan de verschillende natuurlijke baaien langs de Turkse kust domineren nu de rondvaartboten en helse westerse popmuziek. De toerist vindt het al lang best, zolang de zon maar schijnt en de temperatuur aangenaam is. Naast de lokale visserij die doorgaans weinig meer voorstelt, moet ook de natuur soms zwichten voor het massale toerisme. De infrastructuur is niet altijd afgestemd op grote hordes toeristen. Bovendien laat de afvalstroom, afkomstig van het toerisme, duidelijk zijn sporen achter. Jammer genoeg wordt het rioolwater langs de Turkse kust ongezuiverd in zee geloosd. De toerist heeft er nog niet zo veel moeite mee, maar het ecosysteem lijdt er onder. De aanlandingen van kleine porties overwegend kleine sorteringen vis spreken boekdelen en het slinkende aantal kleinschalige beroepsvissers geeft aan dat er voorlopig nog geen sprake is van een serieus herstel. Aantal Nederlandse bokkers slinkt nog steeds De Nederlandse kottervloot slinkt. Ze telde op 1 januari 2005 zo’n 130 grote boomkorkotters. Vorig jaar waren dat er nog 133. Het valt nu nog moeilijk in te schatten of in de loop van dit jaar eigenaren besluiten de visserij te staken wegens de marginale opbrengsten als gevolg van krappe vangstrechten. Met name de prijzen voor tong waren de eerste weken van januari bijzonder goed en dat biedt nog enigszins perspectief. Maar voor sommige bedrijven is het pompen of verzuipen. Niet alleen de Nederlandse vloot slinkt in omvang, ook de Belgische kottervloot heeft de laatste jaren veel eenheden ingeleverd. Begin 2003 telde de Belgische boomkorvloot precies zestig schepen. Daarvan stonden er vijftig in Zeebrugge geregistreerd en zeven De GO-9 behoort tot het selecte groepje boomkorkotters dat de afgelopen jaren in de vaart is gekomen. (foto Willem den Heijer) in Oostende. Maar eind vorig jaar was het totale aantal al geslonken tot 56 bokkentreilers. De Nederlandse boomkorvloot telde begin dit jaar 130 kotters. Ruim 34 kotters behoren tot de categorie van meer dan 2000 pk en 79 kotters hebben een vermogen van 2000 pk. Het aantal boomkorkotters met minder dan 2000 pk vermogen is eveneens in aantal afgenomen. Voorts zijn er ruim vijftig Eurokotters, waarvan zeker de helft voor het grootste deel van het jaar eveneens de boomkorvisserij uitoefent. De totale kottervloot omvatte vorig jaar krap tweehonderd schepen. Dat is exclusief de garnalenvisserij maar inclusief de kotters die andere vangstmethoden (spanzegen, snurrevaad, enkelvoudige trawl en twinrig) toepassen. Omdat nieuwbouw nog maar sporadisch voorkomt, is er sprake van vergrijzing van de vloot (net als in België). Een fiks deel van de schepen is meer dan vijftien jaar oud. Desalniettemin verkeren ze nog in een puike conditie en kunnen deze schepen wedijveren met de jongste generatie kotters. Vanuit het Turkse Alanya vaart nog maar slechts een handvol kleine purse seiners. Padmos aan de slag met tweede Ierse mosselkotter Eind oktober 2004 arriveerde bij Padmos in Stellendam het casco van de Ierse mosselkotter WD-210. Diverse onderaannemers zijn al enkele maanden bezig het casco meer vorm en inhoud te geven en dat begint aardig te lukken, want zelfs de schilders zijn al aan de slag gegaan. De uit de kluiten gewassen mosselkotter heeft een lengte van 44,65 meter bij een breedte van tien meter en is bestemd voor Alex McCarthy Shellfish uit Kildimo. Verwacht wordt dat de mosselkotter eind april gereed is. (foto Willem den Heijer)

Binnenvaartkrant