Views
1 year ago

2003-09

  • Text
  • Nieuwe
  • April
  • Schip
  • Adverteren
  • Pompen
  • Binnenvaart
  • Jaar
  • Pagina
  • Familie
  • Schepen

PAGINA 12 23 APRIL

PAGINA 12 23 APRIL 2003 Aphrodite vaart Midden-Limburgse passagiersmarkt op Het toch al grote aanbod van passagiersschepen in Midden- Limburg is uitgebreid met de Aphrodite. Sinds anderhalve maand is dit schip van Mermaid Cruise operationeel. Het schip is eigendom van Frans, Marcel en Wil Meinen. Donderdag 6 maart maakte de Aphrodite haar eerste tocht. Door Jo Bindels Frans Meinen begon zich enkele jaren geleden te oriënteren op de mogelijkheden van de passagiersvaart. In 2002 bleek in Amsterdam de Stad Enkhuizen te koop, eigendom van Naco, een dochterbedrijf van Connexxion. De Stad Enkhuizen, nu de Aphrodite, is een kloek schip. Lengte ruim 49 meter, breed 7,40 meter, met een capaciteit van vijfhonderd personen; met dinerbuffet zo’n 250 personen. Een groot hoofddek, het bovendek is voor de helft overdekt, de andere helft is open. Ook een forse keuken maakt deel uit van de inrichting van het schip. Twee motoren van 225 pk leveren de voortstuwing. Het schip dateert van 1975 en is gebouwd op een Duitse werf. De familie Meinen hakte de knoop door en kocht het schip. Frans Meinen huurde een overnachtingsplaats van het bedrijf Koopmans in de Roermondse Willem Alexanderhaven; de aanlegplaats voor passagiers is de steiger bij de Arloflat. Sinds enkele weken is de Aphrodite operationeel. De eerste activiteit van de Aphrodite was een tocht voor de horeca in Roermond op donderdag 6 maart. Frans Meinen wil het Kasteleinsbal weer nieuw leven inblazen. De tocht was ook bedoeld als kennismaking met de Roermondse café- en restauranteigenaren. De familie Meinen heeft trouwens nog meer plannen en is daarom druk doende met het opzetten van netwerken, noodzakelijk om een schip als de Aphrodite economisch te kunnen exploiteren. Er zijn daartoe contacten gelegd met de VVV, busondernemingen, zorginstellingen, en met het Rode Kruis voor dagtochten. Een andere belangrijke markt vormen natuurlijk de vele toeristen die Roermond bezoeken. Vooral de twee miljoen jaarlijkse bezoekers van het De Aphrodite op zijn vaste aanlegplaats in Roermond. (foto Jo Bindels) Designer Outlet Center, dat is gelegen op slechts enkele minuten gaans van de aanlegsteiger. Naast deze doelgroepen richt de familie Meinen zich ook op de zakelijke markt. De Aphrodite is met zijn twee ruime dekken geschikt voor congressen, vergaderingen en promotiewerk. Daarnaast biedt de Aphrodite ook mogelijkheden voor feesten en partijen; zowel privé als zakelijk. Behalve Midden-Limburg beschouwt de familie Meinen ook de rest van Nederland als interessant vaargebied. Verontwaardiging in Werkendamse havens ’Hierbij wil ik jullie attent maken dat er in de haven van Werkendam op dit ogenblik de grootste binnenvaarder, motortankschip Vlissingen ligt met daarop een gigantische bunkerkraan gemaakt door firma Van Wijk te Werkendam. Dit ondanks dat volgens dhr. Hoes ‘het lage opleidingsniveau van de meeste mensen die in de haven werken’, er toch een staaltje vakmanschap geleverd wordt.’ Een e-mail met deze tekst kwam bij de redactie binnen. Afzender was Henri Raams, tekenaar-werkvoorbereider bij de aan de Biesboschhaven gevestigde machinefabriek Van Wijk, die daarmee verbolgen reageerde op een opmerking van gedeputeerde Onno Hoes van de provincie Noord- Brabant tijdens een werkbezoek aan de Werkendamse havens op 28 maart. Door Jan Hoek Bij diverse bedrijven die in het Werkendamse havengebied werkzaam zijn, is verontwaardigd gereageerd op de woorden van gedeputeerde Hoes. Ad van Wijk: ‘Ik ben er van overtuigd dat gedeputeerde Hoes goed is voorgelicht door de mensen van de gemeente, Schuttevaer en Scheepsgroep Werkendam. Alleen heeft hij sommige dingen waarschijnlijk niet zo goed begrepen. In de Werkendamse havens werken geen havenarbeiders, we doen immers geen overslag, maar vakmensen die bij verschillende bij de scheepvaart betrokken bedrijven werken. Werknemers die met elkaar een prachtig stuk werk maken en wel degelijk een goede opleiding hebben genoten, want dat zie je aan de producten die afgeleverd worden.’ Het zijn allang geen spitsen of kempenaars meer die in de Werkendamse haven liggen om afgebouwd te worden. Tegenwoordig liggen er schepen met een lengte van 135 meter in de haven. Deze maand bracht de Vlissingen een bezoek aan Werkendam, waar machinefabriek Van Wijk een door dat bedrijf gebouwde bunkergiek op ’s werelds grootste binnenvaarttanker plaatste en het grootste binnenvaartschip, motorschip Zembla, werd volledig bij Instalho Werkendam afgebouwd. ‘Tussen de bedrijven onderling is over het algemeen een goede samenwerking; met elkaar zorgen we er voor dat de binnenvaartschepen kunnen blijven varen,’aldus Van Wijk. ‘We horen regelmatig dat Werkendam voor schippers een eldorado is. Die zeggen: “je hebt er van alles, je wordt goed geholpen en je vaart tevreden weg.” Het is natuurlijk geen toeval dat tal van schippers uit Nederland, België en Duitsland Werkendam weten te vinden. Alleen moeten we nu zien hoe we de schaalvergroting die de laatste tien, vijftien jaar in de binnenvaart plaatsvond, het hoofd kunnen bieden.’ ‘Het is natuurlijk een prima zaak dat zo’n gedeputeerde komt kijken op welke manier de problematiek van het ruimtegebrek kan worden opgelost en hoe de provincie daar aan kan bijdragen. Het is spijtig dat hij zo’n denigrerende opmerking over de havenarbeiders maakt; de mensen werken hier met hart en ziel en velen van hen trekken zich dat aan,’ aldus Van Wijk. Ton de Waal, voorzitter van Schuttevaer-afdeling Werkendam en vice-voorzitter van Scheepsgroep Werkendam, is ervan overtuigd dat Hoes het wellicht zo gezegd heeft, maar het zeker niet zo bedoeld heeft. ‘Tijdens het werkbezoek van de gedeputeerde heeft Rabobank-directeur Henk Vermeulen in een inleidende toespraak onder meer gezegd dat het prettig zou zijn als hoger geschoolden in de regio werk zouden kunnen vinden. Dat was een algemene opmerking van Vermeulen, die daarmee niet eens de scheepvaartbranche bedoelde. En dat hoeft ook niet, want wij zijn juist zeer content met het vakmanschap en de ervaring van de mensen die in de Werkendamse havens werken.’ ‘Hoes heeft een en ander wat ongelukkig samengevat. We hebben alle waardering voor de manier waarop hij interesse toonde in de specifieke problemen rondom het havengebied. Dankzij het bezoek hebben we de problematiek op een prettige manier onder de aandacht van de provincie kunnen brengen.’ Lieben wordt secretaris Havenraad Demissionair minister De Boer van Verkeer en Waterstaat heeft mr. Foko Lieben benoemd als algemeen secretaris van de Nationale Havenraad. Lieben volgt Dekkers op, die projectmanager herstructurering Waalhaven Rotterdam is geworden. De benoeming van Lieben gaat in op 1 juni. Fokko Lieben was tot voor kort directeur van het Bureau Secretaris-Generaal van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat. Hij heeft deze functie een Op 10 april heeft de Fast Flying Ferries de miljoenste passagier vervoerd. Om circa 11.00 uur kocht Paulien van Leeuwen in Amsterdam het miljoenste ticket voor de Fast Flying Ferries (FFF) aan het loket op steiger 7 groot aantal jaren vervuld. Ook was hij senior raadsadviseur. In die functie heeft hij persoonlijke ondersteuning geleverd aan de beide bewindslieden van het ministerie. De hoofdtaak van de Nationale Havenraad is de coördinatie van het nationaal zeehavenbeleid. Dit vindt plaats via overleg, afstemming, coördinatie en samenwerking tussen de havenbeheerders, het havenbedrijfsleven en de centrale overheid. Miljoenste passagier De kapiteins Blok en Bakker ontvangen Paulien van Leeuwen als miljoenste passagier aan boord van hun draagvleugelboot. (foto FFF) achter Centraal Station. Daar werd zij feestelijk onthaald met een grote bos bloemen en een gratis maandkaart, die werden uitgereikt door unitmanager Peter Eijer van Connexxion Fast Flying Ferries. Connexxion Fast Flying Ferries is op 27 april 1998 begonnen met de exploitatie van een lijndienst tussen Amsterdam CS en Velsen-Zuid (Pontplein). Daarbij wordt gebruik gemaakt van draagvleugelboten. Hiermee was het de eerste openbaarvervoerverbinding te water. Ieder jaar stijgt het aantal passagiers dat gebruik maakt van de lijndienst. De draagvleugelboten varen met een gemiddelde snelheid van zestig kilometer per uur over het Noordzeekanaal. De reistijd bedraagt een half uur. De boten varen in de spits elk half uur en buiten de spits en in het weekend elk uur. Vanaf 1 juni wordt er volgens een zomerrooster gevaren. Dit houdt in dat de spitstijden met een uur worden verlengd en in de weekends wordt er elk half uur gevaren.

De Limburgse horecawereld kent vele gezichten. Van restaurants met twee Michelinsterren tot eenvoudige dorpscafé’s, die een wereld binnen een wereld vormen. Ze zijn er gelukkig nog en niet ten prooi gevallen aan het moderne streven van steeds sneller, hoger en verder – maar geestelijk armer. Een van deze dorpscafé’s is Café-Hotel Knoors-Meeks van Lieske en Leon, ofwel Bie de Knaor in Berg aan de Maas, het ontmoetingspunt van dit Maasdorpje. Tip van onze relatie Hein Doe ons maar een kaasplankje Bergers, die behalve containers ook de horeca een warm hart toedraagt: ’Schrijf maar eens een mooi artikel over Café Knoors in Berg aan de Maas.’ Dus togen we op een zonnige lentedag zuidwaarts naar dit beschouwelijke Maasdorpje. We kozen niet voor de rijksweg A2, waar automobilisten scheuren alsof de duivel hen op de hielen zit, maar besloten helemaal in stijl de wat meer beschouwelijke route te rijden. Als startpunt namen we Stevensweert en via de smalle strook Limburgs land tussen Julianakanaal en de Maas bereiken we Berg aan de Maas. De smalle wegen nodigen uit tot wat meer bezonnenheid in de bediening van het gaspedaal. Smokkelaars Bij het begin van de bebouwing in Berg aan de Maas werpen we een blik richting België en ontwaren tussen een bomenrij Café, Terras, Taverne, Restaurant Molenveld van Maurice en Carol, een dochter van Leon en Lieske. Deze gourmettempel is het onderwerp van een toekomstige Joechjachen. We slaan op de kruising Bergerstraat-Veerweg rechtsaf en bereiken na enkele honderden meters de traagstromende Maas die tot Maasbracht de grens met België vormt. De veerpont heeft een lading auto’s geslokt en tuft in enkele seconden naar België. Daar fungeert een etablissement met de toepasselijke naam Café Overzet als poort naar Belgisch Limburg. In het lage deel aan de rechterkant van het gebouw zetelde in vroegere tijden de Belgische douane, die de boter-, sigaretten- en koffiesmokkelaars te vuur en te zwaard bestreed. Toeristen die van België komen worden begroet door een bord met vooraanzicht van een vakwerkhuis en de simpele maar o zo lieflijke, betekenisvolle en chauvinistische tekst ‘Zuid-Limburg’. PAGINA 13 23 APRIL 2003 Café-Hotel Knoors-Meeks: De beschouwelijkheid van Berg aan de Maas De veerpont naar België. De ‘huiskamer’ van Hotel-Café Knoors-Meeks. (foto’s Jo Bindels) Alsof de rest van Nederland niet bestaat. Wij verlaten het Maasdal en komen uit op een pleintje met geparkeerde auto’s. Op de hoek van de Steenweg- Pastoor Eyckstraat prijkt onopvallend café Knoors-Meeks. We zijn gearriveerd. Lieske en Leon Knoors-Meeks, horecamensen in hart en nieren, zwaaien er de scepter. Ze hebben het niet van een vreemde, om eens een Limburgse uitdrukking in het Hollands te vertalen. Al in de 19e eeuw was een Meeks actief in Berg aan de Maas. Het café ademt de gemoedelijke geest van lang vervlogen tijden, zo kenmerkend voor dorpscafé’s en te vergelijken met een huiskamer. Qua inrichting is er de afgelopen decennia niets veranderd, lijkt het wel. Voor het betreden van de eigenlijke caféruimte moet je een gordijn opzij schuiven, tegen de tocht vermoedelijk en lekker ouderwets. Het benedendeel van de bar is gecapitonneerd. De tafels zijn bedekt met kleedjes in semi-Perzische stijl. Tientallen stickers op een bruin bord verhalen van de vele (bedrijfs)bezoekers. De voorraad zwak- en sterk-alcoholische drank, in menig café toch al vlug enkele tientallen flessen, beperkt zich bij Knoors-Meeks tot een stuk of tien. Waarschijnlijk meer dan genoeg. Want de meeste bezoekers komen voor een ‘pilske’, van een Limburgs merk natuurlijk, in dit geval De Leeuw Bier. Prijs per pils € 1,10. Dat maakt ons nieuwsgierig naar de rest van de prijslijst. We zijn weliswaar Limburger, maar ook een beetje Nederlander en willen dus weten wat ut kost. Bijna alles € 1,10 wat de klok slaat, maar aan het einde van de lijst zien we wat hogere prijzen, zo als € 1,40 voor een port. Deze prijzen zijn in het dure eurotijdperk aanmerkelijk lager dan veel kasteleins in den lande hanteerden in het guldentijdperk. Leon Knoors is tevreden met zijn prijzen. Aan hem is te zien dat hij zeker geen honger lijdt. Wat moeders kookt… Café Knoors-Meeks is een echt café. ‘Een openbare gelegenheid waar men drank kan krijgen’, zegt de dikke van Dale. Voor smikkelen moet je zijn bij het aanpalende Snackpoint. Er is echter een categorie gasten die wel eten van Lieske krijgt voorgezet: de hotelgasten. Zes moderne, onberispelijke en van alle gemakken voorziene kamers met comfortabele bedden, douche en televisie. Ze zijn vooral bezet door werknemers van bedrijven die tot in de wijde omgeving, zelfs tot Luik, hun opdrachten uitvoeren. De werknemers verblijven op basis van volpension. Dat omvat een goed ontbijt, de basis om opgewekt de dag te beginnen, een uitgebreid lunchpakket en ’s avonds na gedane arbeid wacht hen de verrassing: het diner in de nostalgisch ingerichte eetzaal. Geen à la carte, maar gewoon wat de pot schaft, bereid door Lieske zelf. Nou, ja, gewoon is wat zwak uitgedrukt. Lekkere Nederlandse pot, stamppot bijvoorbeeld, zoals moeders kookt, maar ook bami, nasi of het onovertroffen zoervleisj, zuurvlees dus van mals stoofvlees met uien, azijn, rinse appelstroop, peperkoek en kruiden. Of wild. Want Leon is jager en schiet dus af en toe een hert of wild zwijn. Of Lieske goed kookt? Overbodige vraag. Kijk naar Leon en het antwoord is gegeven. Wat kost zo’n hotelkamer met volpension? € 43 per persoon. Commentaar overbodig. Ziel en zaligheid Het aanpalende Snackpoint wordt gerund door zoon Raymond en diens vriendin Cindy. Dat is een friture of snackbar, maar de omschrijving petitrestaurant doet meer recht aan deze eetgelegenheid. Vooral als Raymond straks klaar is met de verbouwing. Hij gaat de voormalige woonkamer van Lieske en Leon bij zijn zaak betrekken. Zijn gasten kunnen dan comfortabel zitten, gescheiden van de afhalers. In het grijze verleden was een friettent goed voor een portie frites met fritessaus of piccalilly, zure bom, frikandel of gewone kroket. Raymond hanteert een spijskaart van drie A4-tjes: frites, hamburgers en snacks, we tellen bij elkaar zo’n zeventig verschillende uitvoeringen. Aan complete schotels met een vleesgerecht, frites of aardappelkroketten, verse salade en een luchtig moussedessert tellen we een respectabel aantal van 35. Wel, dat was in een kort bestek (een deel van) de familie Knoors, die haar hele ziel en zaligheid legt in verwennen van de gasten. Een deel, schrijven we. Want aan de Belgische kant, letterlijk enkele honderden meters van de veerpont, ligt Restaurant Molenveld, van Maurice en Carol. Er is nu te weinig plaats om nog uitgebreid in te gaan op Molenveld; dat bewaren we dus voor later. Tot slot nog een tip. De route van Maasbracht naar Berg aan de Maas en terug over Belgisch Limburg (iets meer dan vijftig kilometer) leent zich uitstekend voor een fietstocht. En… meer dan genoeg pleisterplaatsen onderweg als Snackpoint Knoors, Hotel-Café Knoors-Meeks en Molenveld. Veel plezier. Meer weten: (046) 433 16 51. Bistro “THE MAYFLOWER” geopend van Ma t/m Vrij Stieltjesplein 2a 3071 JT Rotterdam Telefoon 010-485 15 35 Heeft u iets te vieren? Ga gezellig varen!! !r#i%&'ten+ re-e.ties+ &.%e0erin1en+ .ers&nee%s'eesten 2 0181-626126 9 0181-624702

De Binnenvaartkrant