Views
1 year ago

2019-22 Europort

  • Text
  • Twee
  • Rotterdam
  • Jaar
  • Nieuwe
  • Schip
  • Europort
  • Onze
  • Binnenvaart
  • Oktober
  • Marine

2 22

2 22 oktober 2019 Voorzitter Paul Goris bij viering van 90-jarig bestaan CBRB: “Verduurzaming is voor binnenvaart geen modewoord, maar een must” Maarten van der Weijden klom tijdens zijn presentatie tussen het publiek om zijn verhaal kracht bij te zetten. Volgens CBRB-voorzitter Paul Goris is verduurzaming in de binnenvaart het belangrijkste thema voor de komende jaren. “Het lijkt een modewoord, maar ik denk niet dat het dat is. We nemen op ons wat we daaraan moeten doen met z’n allen en we zijn bezig er goede afspraken over te maken, ook met het ministerie. We moeten die stap maken om te rechtvaardigen dat we ons werk mogen doen.” Het Centraal Bureau voor de Rijnen Binnenvaart bestaat negentig jaar. Dat jubileum werd 11 oktober gevierd in Rotterdam. Het programma bestond uit een inhoudelijk deel dat werd gehouden in de Lloydzaal van STC Group en aansluitend een diner aan boord van de Jules Verne, die door de Rotterdamse haven voer. Asfaltpartijen Goris noemde nog twee andere actuele thema’s: betere doorstroming vanuit de zeehavens naar het achterland (met name van containers) en het aantrekken van personeel. “We moeten als sector aantrekkelijk zijn voor mensen om in te werken, om te willen varen.” CBRB-voorzitter Paul Goris: “Verduurzaming is geen modewoord. We moeten die stap maken om te rechtvaardigen dat we ons werk mogen doen.” Goris vroeg de politiek om de binnenvaart meer kansen te geven zodat die daadwerkelijk meer lading van de weg kan halen. Ook voor partijen die als ‘asfaltpartijen’ bekend zijn, is dat handig, legde hij uit: “Als de modal shift richting water gaat, is er op de weg meer ruimte. Dan kun je het asfalt beschikbaar stellen voor automobilisten en nog wat wegvervoer. Nu is er totaal geen doorkomen meer aan en er is echt geen plek meer om nieuw asfalt neer te leggen. Op het water is daarentegen nog volop ruimte.” Overleversschuld De meeste tijd was ingeruimd voor Maarten van der Weijden. Met de oud-zwemmer had het CBRB een verrassende spreker uitgenodigd. De Olympisch Kampioen op de 10 kilometer open water in 2008 in Beijing, vertelde het indrukwekkende verhaal over zijn sportprestaties, zijn ziekte en de heroïsche 11stedenzwemtocht van afgelopen zomer waarmee hij geld inzamelde voor kankeronderzoek. Hij begon zijn optreden nog wel met de opmerking dat zijn publiek in de zaal van het STC in Rotterdam een overeenkomst hebben met hem: “We houden allebei van water.” Maar verder leek hij weinig voeling te hebben met de binnenvaart. Dat deerde niet. Zijn persoonlijke verhaal en de (levens)lessen die daaruit te leren zijn, zijn inspirerend – ook voor ondernemers en beslissers uit de binnenvaart. De spontane staande ovatie die hij na afloop kreeg, liet zien dat zijn boodschap was overgekomen bij de mensen in de zaal. Hij vertelde openhartig en verbond drie doorslaggevende periodes uit zijn leven. De meest ingrijpende was toen hij doodziek werd. Hij kreeg op zijn 20e acute leukemie en genas daarvan dankzij chemokuren en een stamceltransplantatie. Als mensen zeggen dat hij kanker heeft overwonnen, voelt dat niet goed, bekende hij. "Ik heb geluk gehad. Het is geen kwestie van vechten. Ik was een luie patiënt. Anderen deden er wel van alles voor en zijn toch overleden.” Het bezorgde hem een “overleversschuld” én de motivatie om met zijn eigen stichting geld in te zamelen voor kankeronderzoek. Al besloot hij in eerste instantie te gaan leven alsof elke dag zijn laatste dag was. Maar dat werd al snel saai. Van der Weijden wilde toch weer doelen stellen, ervoor gáán en merkte dat dat – in elk geval voor hem – een fijnere manier van leven was. Frustratie In 2008 won Van der Weijden olympisch goud. Terwijl zijn kansen om in Beijing een medaille te winnen vooraf niet erg groot waren. “Ik was niet de snelste zwemmer.” Dankzij zijn coach Marcel Wouda geloofde hij toch in de missie. Wouda leerde hem om frustratie om te zetten in actie: als iets je niet bevalt of het belemmert je, moet je dat veranderen indien je kunt. “We gingen niet proberen of ik sneller kon gaan zwemmen, maar investeerden in alles eromheen.” En dus trainde Van der Weijden een jaar lang niet alleen zeven uur per dag, maar verbleef hij vijftien uur per etmaal in een speciale tent die een hoogtestage nabootste, droeg hij na het wakker worden een lichttherapiebril om ’s ochtends effectiever te trainen. Een slimme tactiek, toepassing van techniek en allerlei verbeteringen op detailniveau werkten ook mee aan de olympische zege. Alles had hij ervoor over; de voorbereiding op de Olympische Spelen kostte hem zelfs zijn relatie. Was het ‘t allemaal waard, is hem vaak gevraagd. “Ja”, is zijn antwoord. “Als je doet wie je bent, is vijftien uur in een tentje niet zwaar. Dan is zelfs dát een fijn leven.” Tweede keer Een andere topprestatie was het zwemmen van de Elfstedentocht. In juni 2019 legde hij 195 kilometer lange traject in Friesland af binnen 75 uur. Hij haalde er bijna 12 miljoen euro mee op, waarmee 25 onderzoeken naar kanker mogelijk werden. Het was zijn tweede poging; in augustus 2018 kon hij na 163 kilometer niet meer verder. De les: “Als het een eerste keer niet lukt, ook al heb je nog zo hard je best gedaan… Dan mag je het heus nog een tweede keer proberen.”

3 Minister blijft zich inzetten voor modal shift Maar geen toezegging over kleine schepen Minister Cora van Nieuwenhuizen blijft zich ervoor inzetten dat meer lading over water wordt vervoerd. Dat zei ze tijdens de begrotingsbehandeling van Infrastructuur en Waterstaat op de vraag hoe ze ervoor kan zorgen dat de vloot divers blijft – en dus ook voldoende kleine schepen behouden blijven. Volgens Van Nieuwenhuizen is uit de Marktobservatie van de Centrale Commissie voor de Rijnvaart gebleken dat ondanks een afname van het aantal schepen sinds 2005 de vervoerde tonnage is gestegen. “De totale vervoerscapaciteit is dus toegenomen. Deze verschuiving van kleinere naar grotere schepen kent meerdere oorzaken. Vergrijzing, Bisschop op bezoek bij Maas Binnenvaartmuseum DOOR NOUD VAN DER ZEE In december 2018 werd Harrie Smeets (57) benoemd tot bisschop van Roermond. Op zijn kennismakingsronde bracht hij zondag 20 oktober een bezoek aan het Maas Binnenvaartmuseum in Maasbracht. “In mijn eerste jaar als bisschop ga ik eens goed rondkijken in Limburg”, vertelde bisschop Smeets bij zijn aankomst in het museum aan de Havenstraat. Hij werd vergezeld door pastoor Lambert Creemers en kapelaan Rob Schreiber van de parochiefederatie Maasbracht’. Oud-schipper Nico van Lent leidde schaalvergroting, opwaardering van vaarwegen en veranderende wensen in de markt.” Van Nieuwenhuizen laat momenteel onderzoeken of er specifiek in het segment van het kleine schip lading van het water naar de weg verdwijnt. “Ik blijf mij inzetten voor een modal shift van weg naar water.” Ze stelt verder de verschuiving van weg naar water te stimuleren via het beleid in de Goederenvervoeragenda. “Voorbeelden zijn het wegnemen van concrete belemmeringen voor verladers en vervoerders en het inzetten van logis tieke makelaars die bedrijven ondersteunen bij een overstap van vervoer van de weg naar het water, het spoor of een buisleiding. Ook onderzoek ik de mogelijkheid om een financiële ondersteuning aan ketenpartijen te geven om containers minder over de weg en meer via de binnenvaart te vervoeren.” Kleine schepen In twee moties vroegen Kamerleden de minister om op korte termijn maatregelen te nemen om kleine schepen te redden. Cem Laçin van de Socialistische Partij wees op de strengere technische eisen van de CCR en CESNI. “De binnenvaartvloot [wordt] per 1 januari 2020 geconfronteerd met een set eisen waar schepen met een bouwjaar van voor 1976 aan moeten voldoen”, en “overwegende dat TNO concludeert dat bijna geen enkel schip van voor 1976 aan die geluidseisen kan voldoen”, verzoekt hij de regering om Bisschop Harrie Smeets werd rondgeleid door oud-schipper Nico van Lent. (foto Noud van der Zee) Binnenvaart maakt indruk in Brussel Op woensdag 16 oktober presenteerde de Europese binnenvaart zich in de haven van Brussel. Daar lieten onder andere scheepseigenaren, organisaties en projectpartners gezamenlijk zien hoe snel de bedrijfstak innoveert en verduurzaamt. Onder de bezoekers waren tal van Europese politici en hoge EUambtenaren. Zoals minister Alain Maron, die in het Brusselse Gewest verantwoordelijk is voor klimaattransitie, milieu en energie. Vijf schepen met vernieuwende technologieën (Ecotanker, Emeli, Hydroville, Sendoliner en Wantij) meerden die dag af in de haven van Brussel. Samen lieten ze zien hoe de binnenvaart kan bijdragen aan forse vermindering van de uitstoot. Het ging onder meer om batterij-elektrische en gas-elektrische voortstuwing, toepassing van biobrandstof en waterstof. De binnenvaart toonde dat het de branche en de ondernemers ernst is om de doelstellingen op het gebied van de CO 2 -reductie waar te (foto EICB) maken, bovenop de milieuvoordelen die vervoer over water nu al te bieden heeft. In 2030 moet de uitstoot met de helft zijn teruggedrongen en in 2050 geheel. vóór 1 januari een werkbare hardheidsclausule in te voeren. Daar kunnen scheepseigenaren dan een beroep op doen voor ontheffing. Tot nu toe lukt het niet om een aangepaste, vereenvoudigde en werkbare hardheidsclausule in het leven te roepen. Roy van Aalst van de PVV stelde dat de kleine binnenvaart op het punt staat om te vallen, terwijl Nederland niet zonder kan. Volgens hem constateert ook de CCR dat de vloot kleine schepen snel krimpt. Hij gaf aan dat verladers zich zorgen maken over het wegvallen van deze categorie schepen. Hij vroeg de regering “voor 31 december 2019 stappen te zetten die ervoor zorgen dat het beroep van schipper in de kleine binnenvaart niet verdwijnt”. de bisschop rond in het museum, dat dit jaar na en ingrijpende verbouwing zijn deuren heropende. Bij het paviljoen van het Julianakanaal stond het gezelschap langer stil. De bisschop keek aandachtig naar een foto en merkte op: “Ik heb pal naast het monumentale sluizencomplex van Born gewoond. Ik ben langs het Julianakanaal opgegroeid in ons gezin met drie kinderen.” Schepenkerkhof Nico van Lent praatte de bisschop bij over het schepenkerkhof op 30 september 1944. Tientallen schepen werden toen door de Duitsers in de haven van Maasbracht tot ontploffing gebracht. Smeets zei dat het verhaal over de scheepsramp geheel nieuw voor hem was. Hij had er nog nooit over gehoord en was danig onder de indruk van het gebeurde, nu precies 75 jaar geleden. Binnenvaart kan meer betekeken Daarnaast wil en kan de binnenvaart een grotere rol spelen bij de mobiliteit binnen steden. Tijdens het Green Inland Shipping-evenement in Brussel werd een demonstratie gegeven van stadsdistributie door de combinatie van een elektrisch schip met cargo bikes (voor het laatste stuk naar bedrijven en woningen). Ook autonoom varen en een waterstofbatterij voor containervaart waren te zien. De voorlichtingsdag werd door de binnenvaartlobbyisten benut om bij de politieke en ambtelijke beslissers van de Europese Commissie en het Europees Parlement aan te dringen op betere voorwaarden voor de binnenvaart. Die kan met ruim 40.000 kilometer aan vaarwegen en 250 binnen havens nog wel meer dan de huidige 560 miljoen ton aan goederen per jaar vervoeren. Dat ontlast dan de overvolle wegen. 22 oktober 2019 Bijdrage Eind jaren 80 brak ondanks of dankzij de Granaria-affaire de milieuzon door, want er kwam aandacht voor de sector en erkenning van het schip als alternatief voor de oprukkende truck, dertig jaar geleden nog iets meer stinkend en gevaarlijk dan nu. ‘Modal shift’ werd de nieuwe mode, maar bleek minder maakbaar dan verwacht. In de loop der jaren verschoof de focus naar verbetering van de concurrentiepositie en uiteindelijk de vergroening van de vloot. Meer lading moest de binnenvaart zelf maar doen, dat was immers in het belang van de binnenvaart? Is dat wel zo? De binnenvaart is geen bedrijf, het is de verzameling van heel veel bedrijven en elk afzonderlijk bedrijf heeft er weinig belang bij als er in totaliteit meer lading over water wordt vervoerd. Als er meer vraag is, dan neemt vanzelf het aanbod toe. Dus hoe meer lading, hoe meer schepen, hoe meer bedrijven en hoe groter de koek wordt, hoe meer ervan willen eten. Als de binnenvaart er zelf geen belang bij heeft, wie heeft er dan wel belang bij meer vervoer over water? De maatschappij. Het is dus een maatschappelijk belang dat er meer goederen over water gaan. Toch kunnen maar twee zaken de steun van de overheid tegemoet zien: vergroening en innovatie (wat niet zelden op hetzelfde neerkomt). Voor beide is er wel wat te zeggen dat dit op de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de ondernemers is (al zijn de eisen voor vergroening zo hoog dat een ‘deal’ met de overheid wel nodig is). Maar de modal shift is een maatschappelijk belang. Dat hoort een minister belangrijk te vinden. Minister, wat heeft u bijgedragen aan meer vervoer over water? “Ik heb een green deal met de binnenvaart gesloten.” Wordt daardoor meer over water vervoerd? “Dat ligt aan de binnenvaart zelf. Als de binnenvaart niet gaat samenwerken, is het een ‘losing game’.” Dat klinkt catchy, maar er spreekt weinig waardering uit voor de bestaande vloot. Is het niet zo dat de binnenvaart als entiteit – vergroend of niet – gewoon veel beter is voor de samenleving dan het wegvervoer? “Een moderne, groene binnenvaart is toch ook beter in de concurrentie? Dan groeit de lading vanzelf.” Het vervoer verschuift eerder naar het wegvervoer, het aandeel binnenvaart in de modal split is niet toegenomen, hoewel de Nederlandse vloot geldt als de modernste ter wereld en er zeer succesvolle samenwerkings verbanden zijn. “Je ziet: samenwerken loont.” Conclusie: de binnenvaart zal het zelf moeten doen. “Dat zeg ik.” EÉN POT NAT door Michel Gonlag

Binnenvaartkrant