Views
6 days ago

2019-19 STL Kalkar

  • Text
  • September
  • Schip
  • Onze
  • Jaar
  • Kalkar
  • Schepen
  • Nieuwe
  • Binnenschifffahrt
  • Binnenvaart
  • Rotterdam

24 10 september

24 10 september 2019 DROOGDOK JAN BLANKEN (historisch erfgoed) Het Droogdok Jan Blanken is een droogdok dat tussen 1798 en 1822 onder leiding van Jan Blanken is gebouwd in Hellevoetsluis. Het dok is door zijn opbouw uniek in zijn soort. OPBOUW Het dok bestaat uit twee delen: een deel waarin schepen voor onderhoud worden gevaren en een deel waar nieuwe schepen in gebouwd konden worden. Het laatstgenoemde gedeelte is van het eerstgenoemde gescheiden door twee waterdichte deuren. Het eerstgenoemde staat door middel van een schipdeur in verbinding met de haven. Om schepen in en uit het dok te kunnen varen, laat men het dok eerst vollopen, waarna de met water gevulde schipdeur wordt leeggepompt zodat deze gaat drijven. De wanden zijn niet recht, maar als een amfitheater trapsgewijs opgebouwd. Op deze manier kunnen alle delen van de kiel van het schip gemakkelijk worden bereikt. GESCHIEDENIS Hellevoetsluis was vroeger een marinehaven. De marine had voor de bouw en het onderhoud van schepen behoefte aan een dok. Jan Blanken ontwierp dit dok en maakte daarbij gebruik van nieuwe technieken. Zo werd voor het leegpompen van het dok een stoommachine gekocht bij het bedrijf van James Watt. Deze machine stond in het pomphuis opgesteld, een gebouw dat in de jaren 60 van de 20e eeuw werd gesloopt en dat in 2001 geheel in oude stijl is herbouwd. Het herbergt thans een restaurant. Voor de fundering van het dok werden honderden heipalen geslagen die de vloer als het ware omlaag trekken om te voorkomen dat de bodem van het dok door de druk van het grondwater omhoog komt. De schipdeur, een Franse uitvinding, was geheel nieuw voor Nederland. De oorspronkelijke schipdeur was van hout; in de jaren 80 van de 19e eeuw is deze vervangen door een exemplaar dat bestaat uit geklonken ijzeren platen. Deze deur werkt nog steeds. Het fregat van oorlog, de EURIDICE, was het eerste schip was dat in het droogdok werd gedokt. Na het vertrek van de marine uit Hellevoetsluis kwam het droogdok in particuliere handen. Tot in de jaren 70 van de twintigste eeuw was het dok in bedrijf. Hierna raakte het in verval. In 2005 is het droogdok geheel gerestaureerd. In het dok kan onderhoud aan kleine schepen worden uitgevoerd. Vaak gaat het hierbij om historische schepen maar particuliere jachten kunnen er ook gedokt worden. Meer info? Zie onze website op www.droogdok.nl Droogdok Jan Blanken, Dokweg 5, 3221 AE Hellevoetsluis

25 10 september 2019 Casco Christian duikt in water Met een uurtje vertraging door technische overmacht ging vrijdagmiddag 30 augustus het casco van Sunrisetanker Christian te water bij Pattje Waterhuizen. Tientallen toeschouwers waren er aan het zonovergoten Winschoterdiep ooggetuige van hoe het 85 meter lange schip in aanbouw soepel maar spetaculair te water ging. Het casco is voor afbouw overgebracht naar de naastgelegen GS Yard. Die bouwt het schip voor de vloot van werfeigenaar Daniel Gausch. (tekst en foto Jan Johan ten Have) Werf wil Poolse werknemers in voormalig bureau Waterpolitie huisvesten DOOR NOUD VAN DER ZEE Directeur Peter Tinnemans wil negentien Poolse werknemers in het voormalig bureau van de Waterpolitie in Maasbracht huisvesten. Buurtbewoners zien dat echter niet zitten, zo bleek op een onlangs gehouden informatiebijeenkomst. Het vroegere politiebureau op de hoek van de Maasboulevard staat al twee jaar leeg. Tinnemans kocht het gebouw en diende vervolgens een principeverzoek in bij het gemeenteerstuur van Maasgouw om er voor een periode van vijf jaar zijn Poolse werknemers in te huisvesten. Na deze periode wil hij op dezelfde plaats woningen realiseren voor de arbeidsmigranten. Bewoners Het gemeentebestuur staat niet afwijzend tegen het verzoek. Vanwege het tijdelijk karakter is de gemeente bereid ermee in te stemmen, zij het onder een aantal voorwaarden. Ook moest de scheepswerf de buurtbewoners informeren over de plannen. Het oordeel van de omwonenden is voor de gemeente belangrijk, omdat dit de basis vormt voor de nog nader uit te werken plannen. Maar een bestemmingplanwijziging is voorlopig nog niet aan de orde. Onrust De aankondiging van de informatieavond en de avond zelf zorgden voor onrust onder de buurtbewoners. Ze zijn bang voor overlast door de komst van de Poolse werknemers. Geen van de vijftig op de informatieavond aanwezige bewoners van Havenstraat, Kerkplein en Hoofdstraat zag het plan zitten. De ondernemer vond hun oordeel voorbarig. Hij wees in dat verband ook naar de belendende woning, waarin nu ook buitenlandse werknemers gehuisvest zijn. Boek is eerbetoon aan Barendrechtse brug Verdwenen, maar niet vergeten Een brugwachter die kibbelende vrouwen op hun nummer zet en de brug als getuige bij een huwelijk. Het zijn voorbeelden van alledaagse en bijzondere verhalen uit Baken in het landschap. Dat boek over de Barendrechtse brug is 7 september verschenen, vijftig jaar na de sloop van de brug. Freelance-journalist Arco van de Ree ontdekte dat er nog steeds veel wordt gesproken over de brug. De komst van de Heinenoordtunnel maakte de brug over de Oude Maas overbodig. “Inwoners van Barendrecht en de Hoekse Waard vertelden veel bijzondere verhalen”, zegt Van de Ree. “Het is duidelijk dat de brug een grote rol in hun leven heeft gespeeld.” In het boek heeft hij 45 van deze verhalen gebundeld. “Het is immaterieel erfgoed van de regio dat niet verloren mag gaan.” Elk hoofdstuk in het boek vertelt een stukje geschiedenis van de in 1888 gebouwde Barendrechtse brug. Het zijn de symbolische pijlers waarop de persoonlijke verhalen rusten. Samen met de vele unieke foto’s geven ze de rol weer die de brug in het leven van de Hoekse Waarders en Barendrechters heeft gespeeld. “Hun romantische herinneringen overstemmen de irritatie van destijds over het fileleed”, schrijft voormalig minister Cees Veerman in het voorwoord. Tunnel De Barendrechtse brug was laag en moest steeds vaker open doordat de schepen op de Oude Maas groter werden. Tegelijkertijd nam het autoverkeer explosief toe en werden de files richting Zeeland elk jaar langer. Zo groeide de brug uit tot het eerste verkeersknelpunt in Nederland. De bouw van de Heinenoordtunnel maakte een eind aan deze onhoudbare situatie. De brug werd gesloopt en daarmee verdween een baken uit het polderlandschap. In het collectieve geheugen van de eilandbewoners lijkt hij echter het eeuwige leven te hebben. Een binnenschip passeert de Barendrechtse Brug in 1965. Een groot deel van dat geheugen is vastgelegd in Baken in het landschap. Het boek telt 144 bladzijden, bevat 45 unieke verhalen en 100 foto’s. Het kost 19,95 euro en is te koop bij boekhandels in Barendrecht, Dordrecht en de Hoekse Waard. Kijk voor de adressen en overige informatie op www.barendrechtsebrug.nl. De cover van het boek.

De Binnenvaartkrant