Views
1 year ago

2019-16

24 30 juli

24 30 juli 2019 BEREIK + REDACTIE Laat dat maar aan ons over! BEKIJK BINNENVAARTKRANT.NL OP AL UW APPARATEN Het laatste binnenvaartnieuws altijd bij de hand DOWNLOAD ONZE APP IPHONE • ANDROID • TABLET NIEUWS VACATURES E-PAPER AGENDA SOCIAL MEDIA VAARWEGINFO NIEUWBOUW (vlootschouw.nl) VIDEO (binnenvaartvlog.nl) CIJFERS (binnenvaartcij fers.nl) PARTNERCOLUMNS binnenvaartkrant.nl

25 30 juli 2019 Schepen afgemeerd aan de Bierkade in Alkmaar. (foto E.J. Bruinekool Fotografie) Victorie Sail Alkmaar: gezellig en snikheet DOOR EVERT BRUINEKOOL Voor het tweede jaar op rij is sprake van een hittegolf tijdens de reünie van LVBHB: het Historisch Bedrijfsvaartuig. En weer kunnen niet alle schepen op de bestemming komen, want door de warmte gingen in Haarlem en Amsterdam bruggen niet open. Deze keer is de reünie in Alkmaar. Tijdens Victorie Alkmaar Sail wordt 25 juli ook het 200-jarig bestaan van het Noordhollandsch Kanaal gevierd. In 1819 ging de eerste schep in de grond. Duizenden arbeiders groeven onder zware omstandigheden in vijf jaar tijd het kanaal van Amsterdam naar Den Helder. In 1876 was het 80 kilometer lange kanaal achterhaald en werd het Noordzeekanaal gegraven. Het 40 meter brede kanaal werd vroeger vooral gekenmerkt door de negen vlotbruggen. Onverwacht weerzien Uit het hele land zijn schepen naar Victorie Alkmaar Sail gekomen. Volgens schipper Jan Lock was het verenigingsschip Terra Nova in zijn loopbaan als vrachtschip maar enkele keren op het kanaal geweest… om kunstmest naar Wieringermeer te brengen. Ook Gerrit van Doodewaard, die als gast via Vereniging De Binnenvaart op de Terra Nova aanwezig is, voer weleens op het Noordhollandsch Kanaal. “Naar Slootdorp kunstmest brengen in de Wiertingermeer en diverse keren naar de Zaan”, vertelt Van Doodewaard. Maar weinig van de vandaag aanwezige schippers bevoeren op het Noordhollandsch Kanaal. Bij het afmeren in Alkmaar vaart onverwacht het voormalige vrachtschip van Van Doodewaard voorbij: de Adriana, nu onder de naam Vagabonde, een luxe motor met spitsafmetingen. Na 36 jaar een onverwacht weerzien voor Van Doodewaard. Schaduw Rolf van de Mark, voorzitter van de LVBHB, is blij met de keuze voor Alkmaar. Net terug van vakantie was hij vanuit België direct doorgevaren met zijn 16 meter lange zandaak Vaarrari. Het 200-jarig bestaan van het kanaal is een leuke bijkomstigheid voor de reünie. Het belangrijkste van het evenement is om met de inzet van de leden varend erfgoed te promoten. “We hebben dit keer niet te klagen over aandacht. Beleidsmakers moeten weten wat varend erfgoed is.” 145 schepen zijn in Alkmaar bij elkaar. “Er zijn er wat afgevallen door het extreem warme weer, we hadden er ruim 170 verwacht”, vertelt Van der Mark. In de smalle straatjes en grachten van Alkmaar, beschut door de gebouwen, is het heel erg warm en daardoor rustiger. Op de schepen wordt met zeiltjes tevergeefs geprobeerd om een beetje schaduw en koelte te krijgen. De IJsselaak Door Gunst Verkregen geeft alleen op zaterdag een zandlosdemonstratie met vier baklopers en twee lierbedieners. Er zijn wel genoeg vrijwilligers om elkaar af te lossen. Woningbouw Jos van Dam, voorzitter van Victorie Alkmaar Sail, had gehoopt op 200 schepen om het jubileum van het kanaal te vieren. “We hebben een prachtige stad aan het kanaal met een haven. Alkmaar heeft allerlei plannen om het kanaal nog meer bij de stad te betrekken en 15.000 huizen te bouwen. Wat is mooier dan dat met dit varend erfgoed te laten zien.” Het kanaal heeft vroeger voor de bereikbaarheid van Alkmaar gezorgd. Het wordt tegenwoordig minder voor vrachtvaart gebruikt. “Het aantal schepen ligt geen vier dik maar drie en twee dik”, constateert burgemeester Piet Bruinooge van Alkmaar. “Toch ziet het er geweldig uit. Je proeft de liefde van de mensen die met deze schepen bezig zijn.” Het kanaal is een kans voor Alkmaar, vindt hij: “Wij gaan de kanaalzone betrekken bij het stedelijk gebied met 15.000 huizen aan het kanaal. Voor de toekomst 30.000 nieuwe inwoners voor Alkmaar.” Goederenvervoer Het Noordhollandsch Kanaal is een van de belangrijkste vaarroutes door Noord-Holland. Zowel recreatie- als beroepsvaart maakt er gebruik van. De provincie ziet in dat het vervoer over water mogelijkheden biedt voor efficiënte transport. Waar wegen dichtslibben door een teveel aan verkeer, biedt het Noordhollandsch Kanaal capaciteit voor goederenvervoer. Bruggen en sluizen vervangen Sinds mei dit jaar is er een nieuwe provinciebestuur. Gedeputeerde Staten geeft in het collegeakkoord aan het vervoer over water actief te willen stimuleren als duurzaam alternatief voor goederenvervoer over de weg. De scheepvaart groeit, de provincie Noord-Holland is daarom inmiddels gestart met een onderzoek. Op dit moment investeert de Provincie voornamelijk in het vervangen van bruggen en sluizen in het Noordhollandsch Kanaal. Bij de sluizen worden ook de afmetingen aangepast aan minimaal CEMT-klasse IV om zo ook het goederentransport in de toekomst goed te kunnen faciliteren. Moeders en zonen Nog niet zo lang geleden ben ik al bij dit bedrijf geweest. Mooi gebouw op een hoek in de Waalhaven. Mevrouw B. is een uiterst charmante, maar kordate eigenaresse. Haar man vaart op een van de tankers, ik heb hem nog nooit ontmoet. Een medewerker belde om een dringende afspraak PENSIOENPRAAT te maken over pensioen. Dat van mevrouw was twee jaar geleden omgezet in de BV. Goed voorbereid en verdiept in de oude stukken ga ik op pad. Ik parkeer verderop en wandel een stukje langs de kade. Keurig op tijd meld ik me bij de receptie. Met een zangerig “goedemiddag” Stefan Lans is als pensioenspecialist verbonden aan Koninklijke BLN-Schuttevaer. Hij schrijft deze rubriek op persoonlijke titel en behandelt in Pensioenpraat onderwerpen en voorvallen uit de praktijk waarmee ondernemers, werkgevers en werknemers hun voordeel mee kunnen doen. De voorbeelden behelzen geen adviezen, maar zijn illustratief. Voor informatie in specifieke situaties kan men het beste een persoonlijk gesprek aangaan met een pensioenadviseur. komt mevrouw B. me even later ophalen, met uitgestoken hand en beleefde glimlach. Twee gasten van midden 20 komen het kantoor binnen en stellen zich voor: Bram en Eddy. Een kopje koffie en ze steekt gelijk van wal. “Sinds kort zijn mijn zonen in de zaak, ze verkrijgen een gedeelte van de aandelen en gaan mij later opvolgen. Ze moeten pensioen krijgen, begrijpt u wel? Wilt u dat onmiddellijk in orde maken?” Bram kijkt naar buiten en Eddy bladert door zijn telefoon. “Zeg mam, moet dat nou? Ik ben 24 en heb hier totaal geen behoefte aan. Geef mij maar meer geld, daar kan ik leuke dingen van doen. Bier kopen of zo. Pensioen doe ik later wel… wat een gezeik”, zegt Bram. Eddy mompelt iets: “Eh sorry, moet weg of zo”, en loopt zonder blikken of blozen het kantoor uit. Een paar tellen later scheurt een dure middenklasser het terrein af. Mevrouw B. kucht eens en herpakt zich moeiteloos, alsof het heel normaal is. “U komt er wel uit met Bram, neem ik aan?” Een glimlach en een hand, weg schrijdt ze. Bram kijkt me zwijgend aan. “Sorry meneer”, zegt hij, “het gaat niet om u hoor, of pensioen of dit bedrijf….Ik word gewoon gek van dat mens, af en toe. Dat toontje, dat geregel.” “Snap ik”, zeg ik naar waarheid. “Ik heb ook gewoon geen zin in de zaak, ik wil alleen maar varen en niet dit soort dingen. Mijn broer is daar veel beter in, maar die zit liever in de kroeg. Laat ons zijn wie we willen zijn”, zegt Bram. “En ik weet ook wel: over tien jaar is ze weg en doe ik mijn ding, maar op dit moment… grrr.” Zoon Bram vult naar moeders wens de formulieren in, waarna we afscheid nemen. We zien elkaar wel weer over tien jaar, Bram.

Binnenvaartkrant