Views
3 years ago

2017-22

  • Text
  • Jaar
  • Binnenvaart
  • Oktober
  • Nieuwe
  • Schip
  • Binnenvaartkrant
  • Onze
  • Waar
  • Goede
  • Schepen

De Binnenvaartkrant 14

De Binnenvaartkrant 14 24 oktober 2017 Hydraulische stuurmachines Roeren en Hennegatkokers Stuurhut hefkolommen Revisie - fabricage hydraulische cilinders 06-51125174 Hoeykens B T. 0032 479 27 25 54 T. 0031 (0)654 72 42 87 hoeykens@shipmail.nl Container en tankvaart: Tripolis, Aquapolis en Metropolis ENTHOUSIASTE KAPITEIN GEZOCHT !!!!! • Rijnpatent tot min. Mannheim • Radar-, ADNR en Marifoonpatent • Roken in de woning en stuurhut verboden (alleen buiten) WWW.HOEYKENSTRANSPORT.BE ONZE VOORDELEN !!!!! • Werkzekerheid • Sociale zekerheid • Goede condities • Moderne schepen met nette woning • Goede werksfeer • Vrije tijd, werktijd en loon in overleg SCHEEPSSLOPERIJ TREFFERS BV “voor al uw sloop- & saneringsschepen en overige drijvende objecten” +31(0) 23-5325211 . +31(0) 6-53187317 Contante betaling Hendrik Figeeweg 35, 2031 BJ Haarlem E-mail: treffers@hetnet.nl . Web: www.treffers-haarlem.com EVEN SCHROEF WISSELEN Continuïteit is van groot belang voor uw onderneming. Daarom bieden wij naast onze nieuwbouw een uitgebreide reparatie- en onderhoudsservice. We beschikken over een eigen haven met 2 stevendokken en een deskundig team van enthousiaste medewerkers. Of het nu gaat om schadeherstel, klasse maken of schroef wisselen, u rekent op snelle service en vakmanschap. Wij bieden dat. Hardinxveld-Giessendam T +31 (0)184 - 676 140. www.breejen-shipyard.nl

De Binnenvaartkrant 15 24 oktober 2017 Konstanz-Dordt op de riemen DOOR JOHAN DE WITTE Door roeien op de Maas, IJssel, in Frankrijk en op de Donau werd de uitdaging om ook de Rijn eens te bedwingen almaar groter. Na twee jaar plannen, onderzoeken, luisteren naar schippers over wat er goed en fout kan gaan, twijfels over wel of niet doen en uitzoeken wie er meegaan, rijden tien – van de vijftien – deelnemers met twee wherry’s op een aanhanger naar Konstanz. Bij aankomst sneuvelt het eerste flesje wijn. ’s Morgens een manoeuvre langs kilometer 0, daarna lager uit! Vijftien dagen later arriveren ze rijk aan belevenissen, met eelt op handen en ziel, in Dordrecht. De steiger van de Koninklijke Dordrecht sche Roei- en Zeilvereniging in het Wantij ligt door het welkomstcomité zwaar ‘aan de ijk’. Thuis, reden voor een feestje! Vooraf brengen gangmaker/organisator Theo Reijs en ‘admiraal’ Arie van der Ent, beiden in bezit van roeiers-DNA, alles in kaart. Ze rijden langs de Rijn, zien rotsen, zandbanken en hier en daar indrukwekkend veel stroming. Ze bezoeken jachthavens en krijgen nuttige informatie van de Duitse Roeiersbond. Weer thuis vraagt het team zich af: “Kunnen we dat wat we willen?” Het moment van vertrek, rekening houdend met werk, privéverplichtingen en vakanties, maar ook met de seizoenen en waterstanden is voor Theo rekenwerk op niveau. Het geheim van een goed resultaat zit in de voorbereiding, maar voor de conditie zet het team er toch een tandje bij met extra trainingen. Cees Wooning fietst nog even naar Parijs. Ellen van Oeveren traint heimelijk om haar mannetje te staan. En Marianne Rosendahl is van nature al sportief. Grand Canal d’Alsace Konstanz, 21 augustus: een interview met de Südkurier, daarna zijn de eerste halen een verademing. Eindelijk los van alles… mens en water, vrijheid, stilte, ritme, de zon spettert als het blad in het water haakt, splash-splash, je komt op snelheid, zacht veert de wherry in de kristalheldere rivier, natuur en idyllisch landschap. Zonder barrières bereiken ze de eerste dag sprookjesachtig Schaffhausen. Nu verandert het beeld; al snel ligt er weer een stuw dwars. Door de marifoon meldt de stuwmeester dat de lorrie om de stuw te overbruggen klaar staat. Ze zijn onwennig nog, maar het loopt gesmeerd, de twee boten op de wagen, de boel in balans houden en over rails naar woelig water onder de stuw rijden. Lastig soms, door glad aangegroeide oevers valt menigeen op z’n kont. In Kaiseraugst gewoon geschut, evenals in Birsfelden. En dan Bazel, parel aan de rivier waar Erasmus rust en aan de Mittlere Brücke nog het label van Romeinse bouwkunst hangt. Iemand zei tijdens de voorbereiding: “Joh, dat Grand Canal d’Alsace moet je overslaan.” Daarom gaan de boten in Weil am Rhein op de aanhanger. In het fraaie Breisach wordt overnacht om de volgende dag vanuit Kehl de reis te vervolgen. Geweldig, dat spoelt rap onderuit, geen schip te bekennen. Veni-vidivici bij het veer van Plittersdorf. Deze houding verandert snel: varen we de noord of door de hang? Wordt het bb-bb of stb-stb, blauwe vlag of niet? Komt er opvaart, wat zit er achter ons? Koers en snelheid houden, bestuurbaar blijven, nooit twijfelen en altijd zichtbaar blijven voor de beroepsvaart, was de roeiers ingepeperd. Zuiging, golfje over het boord, eindelijk Mannheim Rheinau: Feierabend en dan het aankomstbiertje, ‘s nachts op de vlonder naast de boot slapen. In de krant is slechts duizend woorden plaats voor deze diehards; dus gaan we fullspeed door naar Mainz, waar ze in de mooiste roeivereniging slapen. ‘s Morgens voor dag en dauw weer aan de riemen, Rüdesheim ligt nog in nevelen. Schitterend! Een wherry is 8,10 x 1,15 meter, stabiel en bemand met een boegman, slagman, stuurman en kaartlezer. Je drijft met twee boten boven het Binger Loch. Machtige bergen, de stroomsnelheid neemt toe, je ontmoet gigantische schepen die jouw riemblad bijna raken. Een confrontatie met een boei is funest voor je wherry. Eenmaal in de greep van de stroomversnelling boven de Mäuseturm is er geen weg terug: je bent nietig en onder de indruk, maar wat een geweldige rivier. De 28 burchten tot aan Koblenz vertellen over het verleden. Zonder kommer komt het team aan de schone Lorelei voorbij. Het lukte de nimf niet om de stuurlui te misleiden. Na Koblenz passeert men het Grasswerth bb. Navigatiefoutje, de Rijn had er geen diepgang meer! Het betekent 500 meter sjouwen (en mopperen) om weer water onder de kiel te krijgen. Een zorg voor de begeleidende walploeg, maar zorgt ook voor vermaak. Koblenz, Bonn en Keulen doemen aan de horizon. Langs Düsseldorf waar de ‘opvaart de damwand uit de kade vaart’, ligt de koers vanzelfsprekend over de noord. Voorbij Duisburg duiken ze in onvermijdelijke boeggolven, maar zij mijden met eerbied het schroefwater van de duwvaart. De pitstop op de grens in Lobith, waar de champagne vloeit, ervaart het team als overwinning. Wim Reijs, Theo's broer, staat met zijn camera op de Nijmeegse Waalbrug. Hij vereeuwigt bij de beide wherry’s voor het fotoalbum. Moe maar voldaan Ze zijn niet één keer door de politie aangesproken. Blaren wisten ze te voorkomen door handschoenen en vet. Slechts tweemaal een kwartier waren de regenjacks nodig. Het eerste stuk, de Hochrhein, is van natuur genieten, daarna sturen, kaartlezen en goed opletten, beneden Duisburg staan golven als voor Scheveningen, voorbij Sint Andries is het bekend terrein. Moe, maar niet oververmoeid… eerder voldaan. Ze hebben nog meer respect voor de beroepsvaart gekregen. Hadden bijzonder veel plezier. “De mooiste tocht van ons roeileven. Samenwerken, jezelf ondergeschikt maken aan de groep, indrukwekkende natuur, kracht van de rivier.” De Rijn is een verkeersader die nooit leeg raakt, niet van water en niet van schepen. Zoveel zoet water naar de zee, die toch niet zoeter wordt. Pitstops, slapen, eten, wassen, plassen, A. Vogel voor de spierpijn, klimmen en foeteren over stuwen, éénmaal aan de grond, maar de passage van de Lorelei dan weer zónder brokken. Vijftien dagen ‘in de boot’ van Konstanz naar het Dordtse Wantij is voor ‘grijze jongeren’, onder wie vijf dames, een mooie prestatie.

Binnenvaartkrant