Views
2 years ago

2016-26-Kerst

  • Text
  • December
  • Jaar
  • Binnenvaartkrant
  • Binnenvaart
  • Kerst
  • Wensen
  • Nieuwe
  • Rotterdam
  • Goed
  • Feestdagen

De Binnenvaartkrant 49

De Binnenvaartkrant 49 Kerst 24 20 december 2016 Het Swets team kerstdagen en een gelukkig 201 Voor de juiste match, kijk op www.swetsgroup.nl of bel 085 4840200 OMRU SCHEEPSRAMEN de beste wensen in 2017 Omru Scheepsramen levert: • kwaliteitsramen die voldoen aan alle geldende normen; • standaard profielen én geïsoleerde profielen; • vaste ramen, schuiframen, buitenklap of binnenklap; • enkel glas, isolatieglas, noise reduction glas. OMRU Scheepsramen . Kelvinweg 12a . 6101 WT Echt T +31(0) 475 55 10 23 . E info@omruscheepsramen.com . I www.omruscheepsramen.com Fijne feestdagen en gelukkig 2017! Lödige Industries heeft zich bewezen in de luchthaven logistiek, volautomatische parkeersystemen, grote schaartafels en speciale liften. Onderdeel van de groep is Lödige Maritime. Met creatieve oplossingen, montage die aansluit op situaties op de werf en passende service in europa, bedient Lödige Maritime de riviercruisevaart ruim 20 jaar en kennen we de klappen van de zweep. Dankzij een hecht team, korte lijnen en één aanspreekpunt, is Lödige zeer fl exibel en bedenken we oplossingen voor nieuwe en bestaande situaties, zodat uiteindelijk de mensen aan boord nog meer van hun vakantiekunnen genieten. Creatief in liften www.lodige.nl LÖDIGE BENELUX Kasteleinenkampweg 14 Postbus 3057 NL-5203 DB `s-Hertogenbosch Tel: +31 (073) 624 93 00 Fax: +31 (073) 624 93 10 E-mail: lodige@lodige.nl

De Binnenvaartkrant 48Kerst 25 20 december 2016 Peter Orta: 40 jaar passie voor grindwinning DOOR NOUD VAN DER ZEE Op woensdag 13 december ging Peter Orta (65) met pensioen. Zijn carrière in de Limburgse grindwinning zit erop. De grindwinning veranderde het landschap in de zuidelijke provincie totaal. Nergens werd het landschap op zo’n schaal gewijzigd ten gunste van het water. Orta is trots op de gunstige effecten die de grindbaggerindustrie en de natuur na zestig jaar op en langs de Maas te weeg brachten. Een portret. “Ik startte in 1972 mijn loopbaan bij Van Hasselt Baggermaatschappij. Van Hasselt was een van de grotere bedrijven in de Limburgse grindwinning. Mijn taak was het onderhouden van de (stoom-)baggermolens. De Vrouwe Johanna heb ik omgebouwd tot een dieselhydraulische molen. En nadien voor de grindprojecten vele molens afgebroken en weer opgebouwd. Later ben ik werkzaam geweest als baggermolenbaas en chef van de technische dienst bij verschillende baggerfirma’s.” Stoom Miljoenen jaren geleden ontstonden dikke lagen grind en zand langs de Maas in Limburg. In het Stevol gebied werd tot 8 meter diep gebaggerd, maar in het project Panheel werd zelfs tot 24 meter gegaan. Langs de Maas richting Nijmegen werd het pakket grind minder dik. Het grindpakket was ook anders van samenstelling. In Midden- Limburg bevatte het 75 procent grind en 25 procent zand. In Noord-Limburg was dat minder gunstig: 40 procent grind en 60 procent zand. “Vroeger werd de baggermolen met stoom aangedreven. Later is dat hydraulisch geworden met als aandrijving een dieselmotor, die de emmerketting in werking bracht. Aan de emmerketting zaten de emmers, die het grind naar boven haalden. Het grind werd vervolgens in de stortbak gekieperd en verder verwerkt.” “Ieder bedrijf had zijn eigen methode voor verwerking. Achter de stortbak zat een wastrommel. De dikke stenen gingen terug in de plas en het grind dat door de trommel ging, werd uitgezeefd, gewassen en gebroken. Dan laadde men het grind op een binnenschip, dat het naar de plaats van bestemming bracht.” Molenbaas Peter Orta voor de grindverwerkingsinstallatie Rotterdam bij Itteren. (foto Consortium Grensmaas) Maatgrind “In de buurt van Asselt bij Roermond gingen wij omstreeks 1980 grind baggeren voor de Deltawerken. Na een proefperiode mocht ons bedrijf het speciale maatgrind leveren. Dat konden wij leveren omdat wij op de molen verschillende trechters hadden gebouwd. Die bevatten verschillende soorten grind. Op die manier konden wij aan het wensenpakket van Rijkswaterstaat voldoen. Inspecteurs van die overheidsinstelling kwamen wekelijks de kwaliteit van dat grind controleren.” “Binnenvaartschepen brachten dat grind naar Zeeland, naar het werkeiland Neeltje Jans. Een mattenfabriek verwerkte het grind in een mat, die op de zeebodem uitgerold werd. Daarop kwamen dan de pijlers te staan. Het zand en het kleine grind dat vrijkwam bij de winning in Asselt ging als nevenproduct naar betonfabrieken in Nederland en België.” “Toen Stevol dreigde niet door te gaan in de negentiger jaren, heeft Van Hasselt Baggermaatschappij bij Amsterdam een zeegrindinstallatie opgestart. We baggerden in die tijd zeegrind voor de kust van Engeland. Dat grind werd gebruikt bij de bouw van de IJ-tunnel en de Velsertunnel. De installatie heeft nog tot 2014 gefunctioneerd.” Hechte band “Ik vond de invloed van grindproducenten op de schippers en omgekeerd positief. Omdat ze van elkaar afhankelijk waren. Als er geen schip was, viel er niets te baggeren. Zo simpel is dat. Het waren veelal schippers met vaste contracten. Soms hadden de bedrijven eigen schepen.” “Vaak waren het dezelfde schippers die bij dezelfde molen kwamen laden. Wij hadden op den duur een hechte band, waren bijna een familie. Die schippers verdienden daar een dikke boterham aan. Met een spits, een dortmunder of een kempenaar. Schippers op kleinere schepen probeerden twee reizen per week te doen. Dat lukte niet altijd. Het hing af van de tijd die ze moesten wachten op de losplek.” Ieder grindbedrijf had zijn eigen filosofie na het baggeren van het grind als het ging om het verwerkingsproces: het sorteren en wassen. “Onze baggermolen, de Merwede 28, kon heel veel producten maken, doordat ze vele soorten grind konden opslaan in trechters aan boord. Uit die trechters kon je je eigen grindproduct samenstellen.” “De techniek op de baggermolens is in de loop van de tijd enorm vooruitgegaan. Tussen de bedrijven is veel samenwerking ontstaan. De binnenvaartschepen en bakken zijn groter geworden. Had je vroeger schepen van 1.000 ton, tegenwoordig hebben ze een laadvermogen van 3.000 tot 3.500 ton. Schepen hebben nu aparte compartimenten en kunnen keurgrind, fijn grind en zand in één reis vervoeren.” “De techniek van de verwerking is niet meer te vergelijken met die in de beginjaren van mijn loopbaan. Er is nu een grote variëteit aan producten met grind en zand ontstaan. Tegenwoordig gooien de baggeraars geen afvalproducten meer weg. We kunnen klei uit het grind wassen en verontreinigingen uit het zand wegspoelen en wegwerken, zodat een fijn, zuiver product overblijft.” Grensmaasproject “Vroeger baggerden we de plassen langs de Maas leeg en die bleven liggen zoals het was. Maar de grindproducenten kwamen na protesten van de bewoners tot inkeer. Het besef groeide bij hen dat men de plassen niet zo kon achterlaten. Er moest iets mee gebeuren.” “Allereerst ging er een som geld van iedere ton grind die gebaggerd werd naar een pot voor de herinrichting van zo’n plas. Een goede samenwerking is tussen de bewoners en de baggeraars ontstaan. Na het project Stevol is de Molenplas in de buurt van Ohe en Laak ontstaan. Nu een prachtig natuurgebied.” “Bij het huidige Grensmaasproject is dit beleid voortgezet met veel voorlichtings- en info-avonden. Wat gaat er gebeuren en hoe komt het er na de ontgrinding uit te zien? Het is voor ons een leerproces geweest: communicatie met de belanghebbenden.” Filmen “Uit de hobby’s is een passie geboren. Een passie voor het Stevolgebied. Ik fotografeer en film. Filmen spreekt mij nog meer aan, omdat het beweegt. Ik had altijd mijn camera bij me tijdens de grindtransporten naar Wessem.” “Ik heb in een film de productie van het grind vastgelegd op een baggermolen, nadat het gestort is in een grote bak, daarna gebroken en gewassen. En vervolgens wordt het per schip afgevoerd naar de betoncentrale. Vroeger heb ik tijdens mijn loopbaan veel foto’s gemaakt van de techniek van het produceren van grind voor ons archief.” “Hoeveel ton grind ik in mijn carrière heb opgehaald, valt moeilijk te zeggen. Bij Van Hasselt probeerden we een miljoen ton grind per jaar te verwerken.” “Maar het resultaat hing van veel verschillende dingen af. Tijdens een vorstperiode kon er bijvoorbeeld niet gebaggerd worden.” Lachend: “Wat zullen we zeggen? 40 tot 50 miljoen grind?” De baggermolen Vrouwe Johanna van het bedrijf Van Hasselt in de zeventiger jaren aan het werk tijdens project Boterakker in Belgisch Limburg. (foto Peter Orta)

Binnenvaartkrant