Views
4 years ago

2005-03

  • Text
  • Jaar
  • Binnenvaart
  • Binnenvaartkrant
  • Nieuwe
  • Pagina
  • Februari
  • Schepen
  • Vaart
  • Schip
  • Rotterdam

DE BINNENVAARTKRANT

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 24 1 FEBRUARI 2005 Wij wensen de familie Mertens-Van Beem een behouden vaart met de Nairobi T E G E L Z E T T E R S B E D R I J F Van der Stelt bv HEINEN & HOPMAN W U U S T W E Z E L Ph. Planken Scheeps- en interieurbetimmeringen

DE BINNENVAARTKRANT PAGINA 25 1 FEBRUARI 2005 Dirk Verdoorn: maxi-realist met binnenvaartachtergrond Atelier in de Seine Zijn eerste werk was het tekenen van Sliedrechtse dijkhuisjes in opdracht van zijn tante. Hij kreeg er tien gulden per stuk voor. Waardering is in zijn beroep belangrijker dan geld. In zijn werk dient achtergrond alleen als thema om het object te versterken. Dirk Verdoorn, schilder, filosoof, ‘verkoopt om te kunnen schilderen en schildert niet om te verkopen’. Als jochie kon hij goed tekenen; toch was er nauwelijks artistieke ontwikkeling voor hij 21 werd. Dirk is geboren in Dordrecht, op een spits. Na zijn schoolperiode ging hij bij zijn vader aan boord werken en bevoer hij de Franse wateren. Door Johan de Witte In Frankrijk, een land dat hem al vroeg beïnvloedde, werd hij zich bewust van esthétique, een begrip dat in zijn verdere leven belangrijk voor hem zou worden. Belangrijk in de zin van de dingen mooier maken dan ze in werkelijkheid zijn; dingen met verf een ongerijmdheid geven totdat de omgevende werkelijkheid een kopie lijkt. In deze periode hield hij zich bezig met wat er aan boord van hem werd verwacht. Zijn kunstuiting beperkte zich tot het in de bruine teer smeren van ronde luiken. Zondags werd door vader Verdoorn niet gevaren; de spits lag afgemeerd onder de Pont des Arts (een voorteken wellicht?). De familie wandelde dan in de Jardin des Tuileries. Deze levensstijl hield op omdat er geld verdiend moest worden. Dirk werd matroos, stuurman, kapitein bij Zwaans van den Heuvel en ook nog even zetkapitein op een coaster. Op 21-jarige leeftijd kocht hij een spits, verfde hem zwart en rood en voer alleen door Frankrijk naar Sete. In deze jaren was de vrachtopbrengst nauwelijks voldoende; wel tekende hij aan boord, zoekend naar zijn artistieke identiteit. Een combinatie van de uitdaging en intentie het land te leren kennen, ging zo ver dat hij later met een witte damesfiets de zogenaamde La vache de la Route (de route van de Tour de France) reed. Volledige integratie ontstond eerst nadat hij op de wijnvelden in de Dordogne had gewerkt. De spits was passé en hij was inmiddels bezig met beelden, film en het schilderen van muren. In 1983 vond Dirk in de stad Nogent sur Seine ruimte voor een atelier. Hij exposeerde in datzelfde jaar voor het eerst werk in café’s en dergelijke. Maritiem werk Nairobi vaart voor Adigo (Vervolg van pagina 1) Volgens Katoen Natie zijn de pontons aanzienlijk goedkoper in aanschaf dan duwbakken en kunnen ze zowel op binnenwateren als op kustwateren worden ingezet. Het nadeel van een geringere vervoerscapaciteit per ponton – er is immers geen ruim – wordt ruimschoots gecompenseerd door het voordeel van de veel lagere laad- en loskosten. Adigo NV is sinds januari 2000 actief in de binnenvaart. Deze dochteronderneming van de groep Katoen Natie is gespecialiseerd in het vervoer van containers. Claus Thierry: ‘Onze lichters verbinden alle watergebonden terminals en depots op de Rechter- en Linkeroever in de haven van Antwerpen. Voor de pendeldienst binnen de Antwerpse haven hebben wij drie lichters ter beschikking met een laadcapaciteit variërend van 144 tot 204 TEU, desgewenst uit te breiden met duwbakken van 144 TEU. De totale vloot bestaat uit zes lichters van 24 tot 204 TEU, twee duwboten, drie duwbakken van 72 tot 144 TEU en een ponton van 204 TWU. De totale capaciteit bedraagt 1022 TEU.’ Speciaal stuurhuis Aan het Lobroekdok L21 in Antwerpen is de werf van Bernaerts Scheepsherstellingen gelegen. ‘We fabriceren al verscheidene jaren pvc-stuurhuizen, waarvan de aluminium Ph. Planken uit Werkendam verzorgde de complete betimmering. Dirk Verdoorn, vorig jaar tijdens Rotterdam Maritime in gesprek met Johan de Witte van de Binnenvaartkrant. look zeer geliefd is bij de schippers,’ zegt R. Bernaerts. ‘We hebben in ons bedrijf een ”over-de-kuip-zaksysteem” ontwikkeld, waarbij het niet meer nodig is de betimmering uit te breken, hetgeen dus kosten bespaart. Onze grootste troef is dat we een vaste stuurhut kunnen plaatsen in twee à drie dagen en een overzakbare uitvoering in vijf dagen. Hierdoor hoeven de schepen nooit lang stil te liggen. We fabriceren ook zelf onze metalen onderkuipen en de hefkolommen.’ Bernaerts vervolgt: ‘Voor de Nairobi hebben we een bijzonder speciale stuurhut mogen maken, het zogeheten Facetmodel. Hierbij is de kuip aan de voorzijde ook onderin van speciaal extra geïsoleerd veiligheidsglas voorzien, zodat de schipper een nog beter zicht heeft op zijn boot. De stuurhut is van aluminium look pvc en heeft helder, dubbel extra geïsoleerd gelaagd glas. Het dak is voorzien van een aluminium sierrand, dakluik en spots. Het dak bestaat uit polyesterplaat met waterafstotende isolatie. De dubbel uitschuifbare hefkolom heeft een uitschuifbare hoogte van 7000 millimeter.’ ‘Mertens kent onze firma al jaren en weet daardoor precies wat we kunnen. Het was dan ook een plezante samenwerking. We wensen familie Mertens met de Nairobi een behouden vaart en danken hen voor het in ons gestelde vertrouwen.’ Zijn kunstuitingen waren in die periode divers en brachten hem in 1986 naar Limoges Haute op het platte land nabij de rivier Vienne. Van het drijfhout dat deze rivier hem bracht, maakte hij beelden van drie bij vier meter. Tegelijkertijd kwam hij als natuurschilder aardig uit de verf en hij sleepte in de stad Jarnac de eerste prijs paintre de la nature in de wacht. Zijn directe omgeving had weerslag op zijn werk. In Limoges maakte hij ook deel uit van een groep filmmakers. Hij werkte alleen ’s nachts, als decorateur in het Theatre La Passarelle. Hij schilderde een decor met rotsen waarin de holenmens zo’n 13.000 jaar geleden leefde in Lascaux en omgeving. Hij imiteerde de vroege kunstenaars. Met zijn penselen schilderde hij de rotsen en dieren in een ongekende werkelijkheid die de kijker in verwarring bracht. In 1989 keerde Dirk terug naar Parijs. Hij bivakkeerde op een woonboot in de Seine – met atelier! Hier aanvaardde hij werk bij een Europees programma met studenten en aan een kunstacademie. ’Parijs inspireerde,’ zegt Verdoorn. ’Het werd snel, expressief werk, dat goed verkocht. Geleidelijk ging het over naar maxi-realisme: een foto-technische manier van schilderen waar je gevoel en ziel in het beeld laat schemeren. Na een lange periode in Parijs belandde ik via Toulon in Honfleur. Voor het eerst schilderde ik zeegezichten en maritiem werk. Door een expositie in Honfleur ontstond bekendheid.’ Het jaar daarop kwam hij in contact met Henri Bronne, één van de rijkste collectioneurs die in zijn maritieme werk geloofde. ‘Hierdoor kreeg ik in 1998 de kans in de Opera Galerie in Parijs te exposeren. Hetzelfde jaar opende ik een eigen galerie in Saint Paul de Vence, een dorp dat vele kunstenaars herbergt. Er werd goed verkocht, zodat in Honfleur eveneens een galerie kon worden geopend.’ Gouden medaille Zijn bekendheid bleef hierdoor niet plaatselijk. In de Parijse Salon de Marine op de Place Trocadero (een must voor de liefhebber) en in de beroemde salon Comparison hing zijn werk in het vervolg. Dirk maakte deel uit van de groep maxi-realisten. Eerst (advertentie) kon hij alleen exposeren, nadien ook deelnemen voor een medaille. 120 maritieme schilders, geselecteerd uit negenhonderd kunstenaars, dingen jaarlijks mee naar de hoogste prijs: de gouden medaille. Het eerste jaar dat hij deelnam, won Dirk brons; het tweede jaar goud. Dirk Verdoorn is na 22 jaar werken bekend geworden, maar is zijn roots niet vergeten. Rob en Fiet Stolk, Nederlandse galeriehouders in Bretagne die de schilder al jaren vertegenwoordigen, regelden dat Dirk vorig jaar zijn werk op Rotterdam Maritime exposeerde. Rob over het werk van de schilder: ’Je kan zien dat hij van schepen houdt. In zijn werk gebruikt hij het licht uit Zuid-Frankrijk, net als Van Gogh deed.’ In de galerie in Honfleur ontmoette Dirk een bezoeker die zich niet voorstelde, maar een visitekaartje bij zich stak. Weken later vroeg een vrouwenstem aan de telefoon of hij – tegen onkostenvergoeding – naar het Griekse Piraeus wilde komen. Gearriveerd in een groot kantoorgebouw maakte hij kennis met de vriendelijke secretaresse van de galeriebezoeker uit Honfleur. Haar baas belde even later; complimenteerde Dirk met zijn werk en vroeg hem of hij interesse had – voorlopig – twaalf schepen voor hem te schilderen. Condities en prijs overeen te komen met zijn secretaresse! Inmiddels heeft Dirk er al 25 geschilderd. Om de schepen te schetsen en impressies op te doen, reisde hij onder meer naar Toronto, Rotterdam, Dubai en Japan. SCHEEPSWERF HOOGERWAARD WAALHAVEN PIER 8 ROTTERDAM 010-4290888 Dwarshellinglengte 90 m.

Binnenvaartkrant